Robin van Persie (wym. [ˈrɔbɪn vɐn ˈpɛrsi]; ur. 6 sierpnia 1983) – holenderski piłkarz, występuje na pozycji napastnika w klubie angielskiej Premier League Arsenalu i reprezentacji Holandii. W drużynie narodowej występuje również jako prawo lub lewoskrzydłowy.

Rodzice van Persiego są artystami, lecz on zamiast pójść w ich ślady, rozpoczął grę w młodzieżówce Excelsioru Rotterdam. Później trafił do innego klubu z Rotterdamu, Feyenoordu. Spędził tam trzy sezony i w 2002 roku zdobył Puchar UEFA. Z powodu licznych nieporozumień z trenerem Bertem van Marwijkiem van Persie postanowił zmienić klub i w 2004 roku za kwotę 2,75 miliona funtów został sprzedany do Arsenalu. W swoim pierwszym sezonie w Londynie wygrał Tarczę Wspólnoty i Puchar Anglii. W 2006 roku zdobył nagrodę Rotterdam Sportsman of the year. W czasie pierwszych czterech sezonów van Persiego w Arsenalu trapiły go kontuzje, co zredukowało liczbę jego występów w pierwszym zespole.

W reprezentacji Holandii van Persie zadebiutował w roku 2004. Do tej pory rozegrał 54 spotkań i zdobył 21 goli. Zagrał na mundialu w 2006 roku oraz Euro 2008. Wraz ze swoją reprezentacją awansował także do Mistrzostw Świata 2010, z którą zdobył Wicemistrzostwo Świata 2010.

Młodość

Robin van Persie urodził się w Kralingen, wschodniej części Rotterdamu. Jego matka, José Ras, była malarką, natomiast jego ojciec, Bob, rzeźbiarzem. Ma dwie siostry, Lilly i Kikai. Jego rodzice zachęcali go do zajęcia się sztuką, lecz on wybrał piłkę nożną.

Kariera klubowa

Feyenoord

W wieku 14 lat van Persie rozpoczął grę w młodzieżowym zespole Excelsioru, lecz z powodu konfliktu ze sztabem szkoleniowym opuścił klub i przeniósł się do Feyenoordu. Z powodu wielu kontuzji innych graczy szybko awansował do pierwszego zespołu i zadebiutował w nim w wieku 17 lat. Łącznie w swoim pierwszym sezonie rozegrał 15 spotkań. Otrzymał również nagrodę KNVB dla najlepszego zawodnika młodego pokolenia.

Na początku następnego sezonu podpisał profesjonalny, trzy i pół letni kontrakt ze swoim klubem, a 6 lutego 2003 w wygranym 6:1 spotkaniu Pucharu Holandii z AGOVV Apeldoorn strzelił 5 goli. Jednakże jego kłótnie z menadżerem Bertem van Marwijkiem spowodowały, iż van Persie został zdegradowany do zespołu rezerw. Zirytowany van Marwijk powiedział dziennikarzom: „Jego zachowanie uniemożliwia mu pozostanie na dłużej w pierwszym zespole i obecnie będzie występował w zespole rezerw”. Podczas spotkania rezerw pomiędzy Feyenoordem, a Ajaxem, był jednym z zawodników, którzy zostali zaatakowani przez chuliganów, którzy wtargnęli na boisko.

Niechęć van Persiego do van Marwijk pogłębiła jeszcze decyzja menadżera, który w 2002 roku w przeddzień finału Superpucharu Europy z Realem Madryt odesłał piłkarza do domu rzekomo niezadowolony z postawy van Persiego w ostatnim spotkaniu ligowym. Van Persie zakończył swój pierwszy pełny sezon w pierwszej drużynie z dorobkiem 28 spotkań i 8 goli, z zespołem doszedł również do finału Pucharu Holandii.

W kolejnym sezonie pogorszenie relacji van Persiego z van Marwijkiem doprowadziło do tego, iż rzadko grał w wyjściowym składzie. Ponownie rozegrał 28 spotkań, lecz strzelił o dwie bramki mniej niż wcześniej. Z powodu problemów dyscyplinarnych zawodnika Feyenoord próbował sprzedać van Persiego do innego klubu. Podczas zimowego okienka transferowego, zespół z Rotterdamu rozpoczął negocjacje z Arsenalem Londyn, który szukał następcy wiekowego już Dennisa Bergkampa. Obie strony nie mogły dojść do porozumienia w kwestii warunków finansowych, lecz ostatecznie transakcja doszła do skutku latem i van Persie trafił do Arsenalu za kwotę 2,75 miliona funtów. Wcześniej Feyenoord żądał za napastnika 5 milionów funtów, lecz obniżył swoje oczekiwania.

Arsenal

17 maja 2004 van Persie podpisał czteroletni kontrakt z Arsenalem. Menadżer Arsène Wenger, który postanowił przesunąć Holendra ze skrzydła do ataku, co już kiedyś uczynił z Thierrym Henrym, powiedział o swoim nowym nabytku: „Potrafi grać na lewej stronie pomocy jako kreatywny gracz wspomagający środkowego napastnika”. Wenger dzięki Holendrowi oraz sprowadzonemu w styczniu Hiszpanowi José Antonio Reyesowi, mógł powiększyć rywalizację o miejsce w pierwszym składzie. Van Persie zadebiutował 8 sierpnia 2004 i od razu zdobył z klubem pierwsze trofeum. Wtedy to Arsenal pokonał 3-1 Manchester United w spotkaniu o Tarczę Wspólnoty.

Van Persie i Thierry Henry

Van Persie większość sezonu 2004/05 spędził na ławce rezerwowych. 27 października zadebiutował w angielskich rozgrywkach w wygranym 2–1 spotkaniu Pucharu Ligi z Manchesterem City i strzelił gola otwierającego wynik. 26 lutego po raz pierwszy wyszedł w wyjściowym składzie w zremisowanym 1–1 spotkaniu z Southampton, jednak został wyrzucony z boiska po tym jak sfaulował lewego obrońcę przeciwników Graemea Le Sauxa, zaś rozwścieczony Wenger publicznie skrytykował postępowanie zawodnika. W konsekwencji van Persie wiele następnych spotkań (począwszy od spotkania Pucharu Anglii z Sheffield United,) spędził przesiadując na ławce rezerwowych, i powrócił do składu dopiero po tym, gdy kontuzji łydki doznał Henry. Powrót udał mu się wyśmienicie, gdyż w półfinale Pucharu Anglii Arsenal pokonał Blackburn Rovers, zaś on zdobył dwa gole. Van Persie resztę sezonu spędził na leczeniu kontuzji i zakończył go z bilansem 10 goli w 41 spotkaniach we wszystkich rozgrywkach.

Dzięki dobrej formie strzeleckie i ośmiu zdobytym golom van Persie otrzymał nagrodę Zawodnika miesiąca listopada 2005, zaś 4 stycznia podpisał nowy, pięcioletni kontrakt wygasający w 2010 roku. Jednak dwa dni po parafowaniu nowej umowy van Persie ponownie doznał urazu, tym razem w spotkaniu Pucharu Anglii przeciwko Cardiff doznał złamania palca u stopy po tym jak nadepnął mu na niego jeden z rywali. Van Persie następne trzy mecze rozegrał z wyciętym otworem w bucie, co miało złagodzić ból. Dopiero 1 lutego w spotkaniu z West Hamem Wenger zdecydował się nie włączać go do kadry. Cały finał Ligi Mistrzów w 2006 roku spędził na ławce rezerwowych, a Arsenal przegrał 2–1 z Barceloną.

Van Persie i napastnik Chelsea Didier Drogba w 2008 roku

Na początku sezonu 2006/07 w spotkaniu z Charlton Athletic van Persie zdobył gola wolejem, który Wenger określił później „golem życia” natomiast BBC wybrało to trafienie do nagrody Gola Miesiąca września, Sam zawodnik otrzymał natomiast tytuł Rotterdam Sportsman of the Year za grę w roku kalendarzowym 2006. Jednakże Holender po raz drugi w karierze musiał przedwcześnie zakończyć sezon. 21 stycznia w spotkaniu z Manchesterem United podczas celebracji wyrównującego trafienia doznał złamania piątej kości śródstopia w prawej nodze. Mimo to z wynikiem 13 goli został najlepszym strzelcem zespołu.

Przed sezonem 2007/08 po odejściu Henry'ego do Barcelony, van Persie stał się podstawowym napastnikiem Arsenalu. Po zdobyciu siedmiu goli w pierwszych dziesięciu meczach sezonu musiał pauzować dwa miesiące z powodu kontuzji kolana. Powrócił 12 grudnia na spotkanie fazy grupowej Ligi Mistrzów ze Steauą Bukareszt, zaś 4 dni później w spotkaniu Premier League Arsenal pokonał Chelsea. Jednakże urazy opuściły go tylko stycznia, gdy rozegrał 45. minut w spotkaniu Pucharu Ligi z Tottenhamem. Na drugą połowę spotkania już nie wszedł, gdyż zdjęto go z boiska z obawy przed kolejną kontuzją i resztę sezonu występował sporadycznie.

Van Persie swoje pierwsze dwa gole w sezonie 2008/09 zdobył 31 sierpnia w wygranym 3–0 ligowym spotkaniu z Newcastle United. 29 października w zremisowanych 4–4 derbach północnego Londynu z Tottenhamem zdobył swojego pięćdziesiątego gola w Arsenalu, lecz 1 listopada w przegranym 2–1 spotkaniu ze Stoke City po uderzeniu łokciem bramkarza Thomasa Sørensena czerwoną kartkę. Sorensen przyznał później, że van Persie został przez niego sprowokowany. Ostatniego dnia listopada zdobył dwa gole i przyczynił się do zwycięstwa 2–1 nad Chelsea. 21 grudnia 2008 w spotkaniu z Liverpoolem zdobył spektakularnego gola i po raz drugi w karierze jego trafienie otrzymało od BBC tytuł Gola Miesiąca.

3 stycznia 2009 roku z powodu kontuzji kapitana Cesca Fàbregasa i podstawowego bramkarza Manuela Almuni, w wygranym 3–1 spotkaniu trzeciej rundy Pucharu Anglii z Plymouth Argyle van Persie wystąpił z opaskę kapitańską Arsenalu na ramieniu. Van Persie w tym meczu zdobył pierwszego i trzeciego gola dla Arsenalu, natomiast drugie trafienie było golem samobójczym zawodników Plymouth, lecz padł on po rajdzie skrzydłem i dośrodkowaniu Holendra. Każdy gol zdobyty przez Arsenal w styczniu 2009 padł po strzale lub asyście van Persiego i tak znakomita gra przyniosła mu nagrodę dla gracza miesiąca klubu. Swój najlepszy występ w tym sezonie zaliczył w spotkaniu z Hull City, podczas którego zdobył gola z rzutu wolnego i dołożył do tego trzy asysty, co ostatecznie przyniosło mu nagrodę dla zawodnika meczu.

24 lutego w wygranym 1–0 spotkaniu 1/6 finału Ligi Mistrzów z AS Romą van Persie wykorzystał decydujący rzut karny podyktowany po faulu Philippe Mexèsa na nim samym. Swojego piątego i ostatniego w tym sezonie gola w Lidze Mistrzów zdobył z rzutu karnego w wygranym 3–0 meczu z Villarreal.

W ostatniej kolejce Premier League w spotkaniu ze Stoke City van Persie pokonał bramkarza rywali co po raz drugi w karierze zagwarantowało mu tytuł najlepszego strzelca Arsenalu. Sezon zakończył z dorobkiem 11 goli i 11 asyst w lidze, oraz z najlepszym w karierze wynikiem 20 goli we wszystkich rozgrywkach.

W 2009 roku Arsenal przez kilka miesięcy prowadził z nim negocjacje na temat nowej umowy, ponieważ do końca starej pozostał tylko rok. Wreszcie w lipcu ogłoszono podpisanie nowego, długoterminowego kontraktu, zaś sam zawodnik powiedział: „Moje serce jest z Arsenalem i nie wyobrażam sobie bym miał przywidzieć koszulkę innego klubu”. Ostatecznie van Persie za wkład w grę zespołu został wybrany graczem sezonu.

Sezon 2009/10 van Persie rozpoczął od dwóch asyst w wygranym 6:1 meczu z Evertonem. Pierwszego gola zdobył na City of Manchester Stadium w przegranym 4:2 spotkaniu z Manchesterm City. Podczas tego meczu został także brutalnie kopnięty przez byłego klubowego kolegę Emmanuela Adebayora.

W listopadzie 2009 Van Persie w wyniku starcia z Giorgio Chiellinim w trakcie towarzyskiego meczu Holandii z Włochami odniósł ciężką kontuzję, która wykluczyła go z gry aż do kwietnia. Do gry powrócił w przegranym 2-1 spotkaniu z Tottenhamem.

Przed sezonem 2010/11 Holender zmienił numer „11” z którym grał do tej pory na „10”, który zwolnił William Gallas. Przed Francuzem numer ten nosił legendarny napastnik Dennis Bergkamp, rodak i największy autorytet Van Persiego.

czytaj dalej: [2], [3]