|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ukazał się nowy numer periodyku "Muzealnictwo" (51), którego tematem przewodnim jest edukacja muzealna. "Skutecznie prowadzone działania edukacyjne to swoiste ubezpieczenie dla muzealnych zbiorów, gwarancja zachowania n... Eksperymentalny wytop żelaza w piecu dymarskim zrekonstruowanym na wzór starożytnych instalacji odbędzie się w poniedziałek w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie - informuje rzecznik AGH. Eksperyment przeprowadzą studen... Katalizator opracowany przez naukowców z Uniwersytetu Jagiellońskiego będzie testowany przy oczyszczaniu powietrza w elektrociepłowni. UJ podpisało już w tej sprawie umowę z firmą Energotechnika-Energorozruch oraz z Elektrociepłownią Kraków.Opracowany przez... Umowę o współpracy podpisały w piątek Europejska Organizacja Badań Jądrowych (CERN) oraz Politechnika Krakowska. Dotyczy ona usprawnień Wielkiego Zderzacza Hadronów oraz pomocy przy pracach badawczo-rozwojowych związanymi z projektami nowej fizyki. ... Nowa Huta, która powstała jako idealne miasto robotnicze, wciąż jest postrzegana jako gorsza, niebezpieczna dzielnica Krakowa. Mimo tego, wprowadzają się do niej nowi mieszkańcy, którzy sprawiają, że charakter tej dzielnicy zaczyna się zmieniać. Badania nad tym pr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Rocznik świętokrzyski dawnyCzy wiesz że...? Rocznik Traski – polski rocznik średniowieczny z grupy tzw. roczników małopolskich, obejmujący lata 965-1340. W przeciwieństwie do pozostałych pięciu redakcji Rocznika małopolskiego opuszcza wiadomości z X wieku nie dotyczące Polski i rozpoczyna wykaz wydarzeń od ślubu Mieszka z Dobrawą Przemyślidką. Bazowa treść rocznika jest kompilacją źródeł wcześniejszych, przede wszystkim Rocznika kapitulnego krakowskiego nowego, Rocznika cysterskiego i kompilacji franciszkańskiej. Zwłaszcza od roku 1270 Rocznik Traski podaje szersze informacje od innych redakcji Rocznika małopolskiego, w tym o Leszku Czarnym (pod datami 1283, 1285), Przemyśle II (1283, 1288, 1291), Władysławie Łokietku (1289) i o Węgrzech (1279, 1282, 1285). Autorstwo rocznika przypisuje się tytułowemu Trasce. W ostatniej zapisce rocznika z 1340 podana jest informacja, że osoba o tym imieniu uczestniczyła w jego tworzeniu. Był to prawdopodobnie człowiek blisko związany z dworem książęcym w Krakowie. Treść rocznika wskazuje, że mógł być dominikaninem lub mieć dostęp do dziś zaginionego źródła związanego z dominikanami. Historiografia (z gr. Historia + grapho – pisać) – dział piśmiennictwa obejmujący gatunki historyczne. Historiografia to inaczej określenie całokształtu pracy historyka razem z jej rezultatem, czyli produkcją dziejopisarską. Rocznik krakowski dawny, hist. Rocznik świętokrzyski dawny – obok rocznika kapituły krakowskiej, rocznika Traski i rocznika wielkopolskiego, jeden z najważniejszych zachowanych roczników (łac. annales) polskich. Podaje wyłącznie daty śmierci poszczególnych hierarchów Kościoła doby wczesnego średniowiecza. Polskie roczniki były publikowane w Monumenta Poloniae Historica (tomy 2–6 z lat 1872–1893) i w dodatku pn. Monumenta Poloniae Historica Series Nova (dokończenie tomu 6. z roku 1962). Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do politycznego upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku[1].
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517. Roczniki to najwcześniejsza forma historiograficzna podająca wydarzenia w porządku chronologicznym, często bez dbałości o formę i język. Były spisywane w starożytności i w średniowieczu, zazwyczaj pod postacią lakonicznych zapisków na marginesach kalendarzy lub spisów świąt ruchomych. Rzadziej, jak na przykład Annales Regni Francorum, stanowiły literacko opracowane opisy dziejów poszczególnych domów panujących Europy. Rocznik kapituły krakowskiej - źródło annalistyczne polskiego średniowiecza. Został napisany na podstawie zaginionego rocznika krakowskiego Annales regni Polonorum deperditi, wywodzącego się z domniemanego Rocznika Rychezy.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). ŹródłaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
