Roman Šebrle (ur. 26 listopada 1974 w Lanškroun) – czeski lekkoatleta specjalizujący się w wielobojach lekkoatletycznych.

Trzykrotny uczestnik igrzysk olimpijskich – w pierwszy swoim starcie w Sydney (2000) zdobył srebrny medal; cztery lata później w Atenach wywalczył złoto, a w 2008 w Pekinie był szósty. Złoty i dwukrotnie srebrny medalista mistrzostw świata oraz podwójny mistrz Europy. Ma na koniec pięć medali – w tym dwa złote – halowego czempionatu globu. Trzykrotnie stawał na najwyższym stopniu podium halowych mistrzostw Starego Kontynentu – podczas tej rangi imprezy wywalczył także jeden srebrny i dwa brązowe medale. W 1997 wygrał uniwersjadę. W 2001 podczas mityngu Hypo-Meeting w austriackim Götzis ustanowił rekord świata i jako pierwszy w historii przekroczył w dziesięcioboju liczbę 9000 punktów uzyskując wynik 9026 punktów. Panel ekspertów powołany w 2008 przez gazetę The Wall Street Journal uznał Czecha największym sportowcem na świecie. Wielokrotny medalista mistrzostw swojego kraju. Roman Šebrle jest żołnierzem Czeskich Sił Zbrojnych w stopniu majora. W 2004 odznaczony został Medalem za Zasługi II Stopnia.

Kariera

PoczÄ…tki

Swoją sportową karierę zaczynał od piłki nożnej, którą uprawiał od 1980 roku. Siedem lata później podczas turnieju doznał kontuzji – złamał między innymi kość strzałkową. Po rekonwalescencji, w 1990, wystąpił w szkolnych zawodach lekkoatletycznych – po nich trafił do klubu w miejscowości Týniště nad Orlicí. W swoim pierwszym występie w dziesięcioboju uzyskał wynik nieco ponad 5000 punktów. W 1995 rozpoczął dwuletnią służbę w Siłach Zbrojnych Republiki Czeskiej i wstąpił do klubu Dukla Praga z którym jest związany do dziś.

1997 - 2000

W dużych lekkoatletycznych zawodach zadebiutował w 1997 podczas mistrzostw świata w Atenach – w imprezie tej uplasował się na dziewiątym miejscu. Niespełna miesiąc później odniósł pierwszy sukces międzynarodowy wygrywając na stadionie w Katanii rywalizację podczas uniwersjady. W kolejnym sezonie nie udało mu się ukończyć konkurencji podczas halowego czempionatu Starego Kontynentu, a latem był w szósty na mistrzostwach Europy. Pierwszy medal na imprezie rangi mistrzowskiej zdobył zimą 1999 roku w Maebashi kiedy to przegrywając z Polakiem Sebastianem Chmarą i Estończykiem Erikiem Noolem wywalczył brązowy medal halowych mistrzostw świata. Sukcesu z Japonii nie udało mu się powtórzyć w sezonie letnim gdy nie ukończył dziesięcioboju na mistrzostwach świata. Pierwszy medal – srebrny – halowego czempionatu Europy zdobył w 2000 roku. Kilka miesięcy później został w Sydney wicemistrzem olimpijskim.

2001 - 2004

W marcu 2001 wygrał w Lizbonie halowe mistrzostwa świata. 26 i 27 maja 2001 w Götzis podczas tradycyjnego mityngu wieloboistów Hypo-Meeting poprawił rekord świata swojego rodaka Tomáš Dvořák, który od 1999 wynosił 8994 punkty, uzyskując wynik 9026 punktów stając się pierwszym w historii lekkoatletyki zawodnikiem osiągając w dziesięcioboju wynik ponad 9000 punktów. Po tym wydarzeniu był zdecydowanym faworytem mistrzostw świata w Edmonton – w imprezie tej Czech uzyskał jednak tylko 8174 punktów i zajął dziesiąte miejsce. Kolejny sezon przyniósł wieloboiście dwa złote medale – halowych mistrzostw Europy i mistrzostw Europy na stadionie. Drugi brązowy krążek halowego czempionatu globu zdobył w 2003 w Birmingham – kilka miesięcy później pierwszy raz stanął na podium mistrzostw świata zajmując na Stade de France drugą pozycję. W 2004 wygrywając drugi raz w karierze halowe mistrzostwa świata ustanowił nowy halowy rekord Europy w siedmioboju uzyskując rezultat 6438 punktów. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach zdobył złoty medal.

2005 - 2008

Po zdobyciu olimpijskiego złota w Atenach rozpoczął kolejny sezon od wygrania halowego czempionatu Europy. Kilka miesięcy później w Helsinkach zdobył drugi srebrny medal mistrzostw świata przegrywając tylko z reprezentantem USA Bryanem Clayem. W sezonie 2006 zdobył trzeci brąz halowych mistrzostw świata, a latem w Szwecji obronił tytuł mistrza Europy. 22 stycznia 2007 podczas obozu w Republika Południowej Afryki został ranny gdy miejscowa oszczepniczka Sunette Viljoen trafiła oszczepem w jego prawe ramię, Czechowi założono jedenaście szwów. Šebrle po tym wypadku, już 4 marca, wygrał halowe mistrzostwa Europy, a latem w Osace pierwszy raz w karierze został mistrzem świata w dziesięcioboju. W sezonie 2008 nie ukończył rywalizacji na halowych mistrzostwach globu, a w sierpniu nie udało mu się obronić tytułu mistrza olimpijskiego zajmując w Pekinie szóstą lokatę z wynikiem 8241 punktów.

2009 - 2011

Na początku sezonu 2009 piąty raz z rzędu stanął na podium halowych mistrzostw Europy zdobywając w Turynie brązowy medal. Latem tego samego sezonu na mistrzostwach globu zajął jedenaste miejsce – najgorsze w historii swoich startów w imprezach mistrzowskich w całej karierze. Po zajęciu piątej lokaty podczas halowych mistrzostw globu – w marcu 2010 – nie bronił latem złota mistrzostw Europy. Zimą 2011 był piąty na mityngu wieloboistów w Tallinnie oraz zdobył złoty medal halowych mistrzostw Czech uzyskując wynik 6117 punktów – najlepszy na europejskich listach w sezonie halowym. Na halowym czempionacie Europy w Paryżu zdobył brązowy medal.