Powstanie styczniowe (; zasięgiem objęło tylko ; Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela; po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej; w 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski; skasowano wszystkie klasztory w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich; po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej; powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów; pozostawiło trwały ślad w literaturze (Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie) i sztuce polskiej (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku w kraju, na Litwie i na Białorusi.

Romuald Traugutt ps. Michał Czarnecki (ur. 16 stycznia 1826 w Szostakowie powiat brzeski, zm. 5 sierpnia 1864 w Warszawie) – polski generał, dyktator powstania styczniowego.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Tadeusz Żuliński (ur. 30 listopada 1839 w Krakowie, zm. 18 stycznia 1885 we Lwowie) – lekarz, powstaniec styczniowy, brat Romana, Józefa Anzelma i Kazimierza.

Matematyka (. Ponieważ ścisłe założenia mogą dotyczyć najróżniejszych dziedzin myśli ludzkiej, a muszą być czynione w naukach ścisłych, technice a nawet w naukach humanistycznych, zakres matematyki jest szeroki i stale się powiększa.

Kazimierz Żuliński (ur. 1831 w Radomiu, zm. 10 marca 1904 we Lwowie) – ksiądz katolicki, powstaniec styczniowy, brat Romana, Tadeusza i Józefa Anzelma. 26 lutego 1854 przyjął święcenia kapłańskie. Od 1862 wikary w warszawskiej parafii Św. Antoniego. W czasie Powstania Styczniowego styka się z Agatonem Gillerem. Po upadku zrywu zmuszony do emigracji. W Paryżu zakłada Stowarzyszenie Kapłanów Polskich na obczyźnie. Dopiero w 1880 r. uzyskuje zgodę władz austriackich na zamieszkanie we Lwowie. W czasie pogrzebu Agatona Gillera w sierpniu 1887 w Stanisławowie wygłasza płomienne kazanie patriotyczne, za co spotykają go represje: wydalenie z terytorium Austro-Węgier, a po powrocie w 1893 zsyłanie przez władze kościelne, inspirowane przez rząd austriacki, do prowincjonalnych parafii. Niedługo przed śmiercią osiadł we Lwowie jako kapelan Zakładu Sióstr Miłosierdzia