|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wyniki nowych badań przeprowadzonych na brytyjskim Uniwersytecie Bristolskim wskazują, że psy, które mają pozytywne spojrzenie na życie lepiej sobie radzą pozostawione w samotności niż te o bardziej pesymistycznym nastawieniu. Odkrycia opublikowano w cz... Poznańscy i warszawscy naukowcy szukali w Darłowie (Zachodniopomorskie) pozostałości klasztoru i kościoła zakonu kartuzów. Wyniki badań powinny być znane jeszcze w kwietniu - poinformował PAP historyk dr Rafał Witkowski z Uniwersytetu im. Mickiewicz... Cieplejsza aura utrudnia doroczne liczenie największego w kraju stada żubrów w Puszczy Białowieskiej. Wzrost temperatury i deszcze sprawiły, że zniknął śnieg umożliwiający tropienie zwierząt, a część żubrów nie pojawia się w miejscach stałego dokarmiania. ... W głowie mamy kilka komputerów, a nie jeden - w ten sposób teorię inteligencji wielorakich tłumaczył w czwartek w Kielcach nauczycielom jej twórca prof. Howard Gardner z Uniwersytetu Harvarda. Według niego mamy kilka inteligencji.Psycholog przyjechał do Pols... Testy na zwierzętach od dawna są kością niezgody wśród wielu grup, m.in. przedsiębiorców, instytucji naukowych i ustawodawców. Toczy się wielostronna debata na temat ograniczenia wykorzystania zwierząt w eksperymentach naukowych i poprawienia ich dobrostanu. Czy takie działanie nie wpłyn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Roman NowakCzy wiesz że...? Komunistyczna Partia Polski – partia komunistyczna założona 16 grudnia 1918 na zjeździe połączeniowym SDKPiL i PPS-Lewicy, rozwiązana przez Komintern 16 sierpnia 1938 w ramach wielkiej czystki w ZSRR. Zenon Nowak (ur. 27 stycznia 1905, zm. 21 sierpnia 1980) – polityk Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, wicepremier, poseł na Sejm PRL I, III, IV i V kadencji, działacz środowisk robotniczych i inteligenckich w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Polska Partia Robotnicza (PPR) – polska partia polityczna, utworzona 5 stycznia 1942 w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny[1]), poprzez połączenie kilku spośród istniejących konspiracyjnych grup komunistycznych (m.in. Młot i Sierp, Stowarzyszenie Przyjaciół Związku Radzieckiego i Rewolucyjne Rady Robotniczo-Chłopskie) w Związek Walki Wyzwoleńczej (ZWW) i grupy Proletariusz. ZWW, utworzony we wrześniu 1941, był najsilniejszą z przedpeperowskich konspiracyjnych organizacji komunistycznych. Szkoleniem aktywistów PPR tworzących Grupę Inicjatywną m.in. w specjalnym ośrodku w miejscowości Puszkino pod Moskwą, zajmował się Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych (NKWD), badania historyków przeprowadzane po 1989 wykazały, iż wielu z nich było agentami NKWD. 
 Roman Nowak (ur. 21 lipca 1900 w Chorzowie, zm. 26 września 1980) – działacz państwowy i partyjny w okresie PRL, malarz oraz zawodowy wędkarz. ŻyciorysUrodzony w rodzinie robotniczej, miał wykształcenie średnie. Od 1921 był członkiem Komunistycznej Partii Polski Górnego Śląska, następnie KPP od 1922, później od 1946 PPR, wreszcie PZPR. Brał udział w powstaniach śląskich, pracował jako robotnik (ślusarz) w kopalni i elektrowni w Chorzowie. Działał w środowisku komunistycznym, m.in. jako członek Sekretariatu Komitetu Centralnego KPP. W latach 1939–1946 w Boliwii, gdzie uczestniczył w życiu środowiska emigracyjnego. Powrócił do Polski w listopadzie 1946, został członkiem PPR, był instruktorem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach i II sekretarzem tego komitetu; od kwietnia 1947 był także zastępcą członka KC PPR. Od 1948 w PZPR, pozostał nadal zastępcą członka KC i II sekretarzem w Katowicach. W latach 1950–1956 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego partii w Opolu. Awansował także do najwyższych władz PZPR – w latach 1954–1968 członek KC, w 1956 (lipiec-październik) członek Biura Politycznego KC. W latach pięćdziesiątych związany z "frakcją" puławian. W latach 1956–1968 przewodniczący Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (w listopadzie 1968 zastąpił go na tym stanowisku Zenon Nowak). Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–90; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.
Sejm Ustawodawczy Rzeczypospolitej Polskiej – polski Sejm wybrany dnia 19 stycznia 1947 r. w sfałszowanych przez komunistów wyborach, powołany w celu przyjęcia nowej konstytucji, działający według zasad określonych w ustawie konstytucyjnej z 19 lutego 1947 r. (patrz: tzw. Mała Konstytucja). W latach 1957–1969 członek Rady Państwa; w 1969 przeszedł na emeryturę. W latach 1947–1969 był posłem na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji. W 1980 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 4 Tuje m. 13). Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) - oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952-1989. Uprzednio w latach 1945-1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Zwana propagandowo Polską Ludową - był to kolokwialny eufemizm na okres monopartyjnych rządów PPR, a od 1948 PZPR w Polsce.
Posłowie II kadencji (od 20 lutego 1957 do 20 lutego 1961) - posłowie na Sejm PRL, wybrani 20 stycznia 1957 oraz w wyborach ponownych i uzupełniających.
Czy wiesz że...? beta Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989 na drodze dyktatury proletariatu.
Boliwia, Wielonarodowe Państwo Boliwia () – państwo na kontynencie południowoamerykańskim. Graniczy z Brazylią na północy i wschodzie, Paragwajem i Argentyną na południu oraz z Chile i Peru na zachodzie. Państwo nie posiada dostępu do morza.
Order Budowniczych Polski Ludowej – polskie odznaczenie cywilne (order), najwyższe odznaczenie państwowe z lat 1949-1952 i okresu Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej.
Rada Państwa - kolegialny organ naczelny władzy państwowej Rzeczpospolitej Polskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1947-1989. Łączyła kompetencje władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. W latach 1952-1989 Rada Państwa pełniła obowiązki kolegialnej głowy państwa (odpowiednik prezydenta) oraz zapewniała ciągłość najwyższego kierownictwa państwowego w związku z sesyjnym trybem pracy Sejmu.
Sejm Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.
Puławianie – potoczna nazwa koterii (działalność frakcyjna była wówczas w partii zakazana) powstałej w kierownictwie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w 1956. Nazwa pochodzi od ul. Puławskiej w Warszawie, przy której mieszkało wielu jej zwolenników.
Opole (niem. Oppeln, cz. Opolí, śl. Uopole[3]) – miasto na prawach powiatu w Polsce. Główny ośrodek gospodarczy, naukowy, kulturalny i administracyjny oraz stolica województwa opolskiego. Historyczna stolica Górnego Śląska[4]. Jedno z najstarszych miast w kraju. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
