Film fabularny – film fikcji, film aktorski przeznaczony głównie do wyświetlania w kinach. Jeden z głównych rodzajów filmowych obok filmu animowanego, filmu dokumentalnego i filmu oświatowego. Posiada fabułę, czyli dramaturgiczną, najczęściej wielowątkową opowieść.

Stanisława Perzanowska wł. Stanisława Perzanowska-Chmielewska (ur. 2 lipca 1898 w Warszawie, zm. 24 maja 1982 tamże) - polska aktorka, reżyser i pedagog. Na scenie Teatru Reduta debiutowała tuż po ukończeniu Warszawskiej Szkoły Dramatycznej w 1919 roku i aż do wybuchu wojny grała i reżyserowała w teatrach krakowskich, warszawskich i wileńskich mi.in. w Teatrze Ateneum i Teatrze Polskim w Wilnie. W czasie wojny występowała w teatrach jawnych Warszawy i Krakowa. Po wojnie występowała i reżyserowała w Teatrze Śląskim w Katowicach (1945-1946), Teatrze Syrena w Łodzi (1946-1947), Teatrze Nowym w Warszawie (1947-1949), Teatrze Placówaka (1948), Teatrze Narodowym w Warszawie (1949-1957) i Teatrez Współczesnym w Warszawie (1957-1968). Wśród wielu ról teatralnych jakie zagrała można wymienić choćby Ulitę w Lesie A. N. Ostrowskiego, Walentową w Karykaturach J. A. Kisielewskiego, Panią Pernele w reżyserowanym przez siebie Świętoszku Moliera, Panią Desmermortes w Zaproszeniu do zamku J. Anouilha czy Anfisę w Trzech siostrach A. Czechowa. Radiosłuchaczom zapadła w pamięci jako Helena Matysiakowa w radiowej powieści Matysiakowie. W swojej karierze wystąpiła także w kilku filmach, przed kamerą debiutowała jeszcze przed II wojną światową. Od 1957 roku była wykładowcą warszawskiej PWST. Na emeryturę przeszła w 1969 roku. Jej mężem był popularny aktor Zygmunt Chmielewski. Zmarła w 1982 roku i została pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 37B-5-28).