Romuald Adam Cebertowicz - Polski Serwis Naukowy

Romuald Adam Cebertowicz (ur. 7 lutego 1897 w Głownie zm. 20 stycznia 1981 w Łodzi) – polski hydrotechnik, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956).

Biografia

Dzieciństwo i młoddość

Syn Adama, naczelnika poczty w Głownie. W wieku siedmiu lat rozpoczął naukę w miejscowej szkole powszechnej, gdzie zetknął się z ogromnym patriotyzmem nauczycieli. Wiosną 1905 r. w szkółce doszło do wybuchu strajku szkolnego, do którego przyłączył się ośmioletni Romuald Cebertowicz. Młodzież protestowała przeciwko rusyfikacji. Wydarzenia te zakłóciły spokój miasteczka, obeszło się jednak bez represji, gdyż władze rosyjskie przerwały śledztwo i sprawę zatuszowały.

Welecja - trzecia pod względem starszeństwa korporacja akademicka w Polsce. Powstała 26 października 1883 roku w Rydze na tamtejszej Politechnice, w wyniku rozłamu w Arkonii. Welecja, w porównaniu z uważaną za konserwatywną Arkonią, uważana była za korporację bardziej demokratyczną. Zrzeszała studentów, którzy czuli się Polakami. Kwestie etniczne i wyznaniowe nie odgrywały żadnej roli przy przyjmowaniu do stowarzyszenia. Welecja stawia sobie za cel wychowanie studentów w duchu patriotyzmu, przyjaźni, honoru, pracy nad sobą, prawości i rzetelności.

Elektropetryfikacja (elektro- + petryfikacja – gr. pétra "skała" + łc. facere "czynić"), zeskalanie, cebertyzacja, elektroiniekcja, elektrosylikatyzacja – proces zeskalania podłoża (gruntu) przez działanie polem elektrycznym przy jednoczesnym wprowadzaniu do niego zawiesin cementowych i roztworów szkła wodnego i chlorku wapnia.

Po ukończeniu w 1907 r. głowieńskiej szkółki rodzice wysłali syna do polskiej Szkoły Handlowej w Łowiczu. Tu również spotkał się z atmosferą polskości. Szkoła reprezentowała wysoki poziom nauczania, lecz o patriotyzmie nauczycieli i uczniów (nauka patriotycznych pieśni, musztra wojskowa, odśpiewanie w kolegiacie „Boże coś Polskę…”) dowiedziały się władze carskie i w 1912 roku zamknęły placówkę. Cebertowicz został przeniesiony do prywatnej szkoły Radomskiego w Zduńskiej Woli, a po jej ukończeniu kontynuował naukę w rosyjskiej Szkole Realnej w Łowiczu ponieważ dawała ona tzw. uprawnienia, czyli wstęp na studia.

Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) - oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952-1989. Uprzednio w latach 1945-1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Zwana propagandowo Polską Ludową - był to kolokwialny eufemizm na okres monopartyjnych rządów PPR, a od 1948 PZPR w Polsce.

Politechnika Gdańska – państwowa uczelnia wyższa o profilu technicznym w Gdańsku. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowana przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 4. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 779. pośród wszystkich typów uczelni..

Podczas I wojny Kontynuował naukę w reaktywowanej II Warszawskiej Szkole Realnej i w 1916 r. uzyskał maturę. W 1917 r. rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii, ewakuowanej do Moskwy, Politechniki Ryskiej. Tu zastał go wybuch rewolucji październikowej. Walczył w ochotniczym oddziale saperskim, potem skierowany został do służby wartowniczej.

Głowno – miasto i gmina miejska w północnej części województwa łódzkiego, w powiecie zgierskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa łódzkiego.

Bolesław Bierut, właśc. Bolesław Biernacki, (dziś dzielnica , przewodniczący Krajowej Rady Narodowej od 1944, pierwszy przywódca Polski Ludowej, prezydent RP od 1947, Przewodniczący KC PZPR od 1948, premier PRL od 1952, poseł na Sejm PRL I kadencji.

7 lutego 1919 r. wraz z rodziną powrócił do kraju.

Rozpoczął pracę jako sekretarz głowieńskiego Magistratu i kontynuował przerwane studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej.

Następnie zaczął uczęszczać do klasy przygotowującej kandydatów na studia wyższe. Studiował na Politechnice Ryskiej, gdzie był członkiem Korporacji Akademickiej Welecja.

Praca zawodowa

Profesor Politechniki Gdańskiej (1949–1967) i członek PAN (członek korespondent od 1952, członek rzeczywisty od 1980); w latach 1947–1965 był pierwszym kierownikiem Katedry Hydrauliki i Hydrologii na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Gdańskiej. W pracy naukowej zajmował się hydromechaniką i mechaniką gruntów, fundamentowaniem, budowlami wodnymi oraz konserwacją zabytków; twórca elektroiniekcyjnej metody zeskalania gruntów (cebertyzacja).

Korporacja akademicka (korporacja studencka) to Zewnętrznymi oznakami przynależności są zazwyczaj czapka (tzw. dekiel), szarfa (tzw. banda) oraz monogram (tzw. cyrkiel). Dekle i bandy noszą zazwyczaj trzy barwy (niem. Couleur). Barwy, posiadające określoną symbolikę, identyfikują daną korporację.

Gdańsk, (, , jid. דאַנץ – danc) – miasto portowe w Polsce nad Morzem Bałtyckim, położone u ujścia Motławy do Wisły nad Zatoką Gdańską. Wraz z Gdynią i Sopotem tworzy Trójmiasto. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego oraz archidiecezji gdańskiej.

W 1952 objął na cztery lata mandat posła na Sejm I kadencji w okręgu Gdańsk. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych.

Często odwiedzał rodzinne miasto oraz aktywnie uczestniczył w jego życiu kulturalnym. Zmarł w Łodzi, gdzie mieszkał pod koniec życia. Jednak zgodnie z ostatnią wolą został pochowany na cmentarzu w Głownie.

W 1951 r. zarządzeniem Prezydenta RP Bolesława Bieruta odznaczony został Orderem Sztandaru Pracy II klasy.

Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.

Jego imię noszą: Zespół Szkół Nr 1 w Głownie oraz Zespół Szkół Zawodowych nr 9 w Gdańsku.

Źródła

Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 25. ISBN 83-60353-11-5.

Biografia prof. R. A. Cebertowicza, wydana w cyklu „Ludzie naszego miasta” przez Towarzystwo Przyjaciół Miasta Głowna, 1982 r.

Linki zewnętrzne

Strona sejmowa posła I kadencji

Przypisy

Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. w sprawie nadania orderu "Sztandar Pracy", Monitor Polski, 1951 nr 74 poz. 970