Romuald Rak (ur. 29 grudnia 1920 w Brzezince, obecnie dzielnicy Mysłowic - zm. 24 września 2003 w Katowicach) - polski duchowny katolicki, infułat, autor pieśni, wieloletni profesor KUL.

Biogram

Urodził się w Brzezince. Naukę rozpoczął w rodzinnej Brzezince, a kontynuował w Mysłowicach, gdzie w 1938 roku zdał egzamin dojrzałości. Po maturze wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W czasie wojny przerwał studia i trafił do Fuldy, następnie do Salzburga, stamtąd trafił do Wiednia. W końcu znalazł się w Linzu, gdzie 9 lipca 1943 roku przyjął święcenia prezbiteratu. Po święceniach był wikariuszem parafii św. Mikołaja w Bielsku, a od 4 grudnia tego roku był wikariuszem parafii św. Magdaleny w Cieszynie. W 1945 roku pełnił urząd kapelana biskupa Stanisława Adamskiego, a od 1947 roku był notariuszem Kurii Diecezjalnej i Sądu Biskupiego. W tym samym roku otrzymał tytuł magistra na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1952 roku uzyskał doktorat. Równocześnie pomagał w duszpasterstwie przy katedrze. W czasie wygnania biskupów katowickich w latach 1952-1956 ks. Rak był łącznikiem między biskupami, a księżmi diecezji katowickiej. W diecezji katowickiej pełnił bardzo wiele funkcji. Był m.in. wicerektorem Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (w latach 1961-1966), redaktorem naczelnym Śląskich Studiów Historyczno Teologicznych (w latach 1976-1980), członkiem kolegium redakcyjnego (do 1995 roku, wikariuszem biskupim ds. zakonnych (w latach 1992-2000). W latach 1955-1993 prowadził działalność dydaktyczną w Wyższym ŚŁąskim Seminarium Duchownym, wykładając teologię pastoralną i liturgikę. W 1959 rozpoczął pracę dydaktyczną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1973 roku uzyskał stpień naukowy doktora habilitowanego. W 1974 roku został docentem, a w roku natępnym podjął wykłady na ATK w Warszawie. Był często zapraszany poza granice kraju. Ostatnie lata życia spędził w domu księży emerytów w Katowicach, gdzie zmarł 24 września 2003 roku.

Bibliografia