Na mapach: 45°04′N 13°38′E / 45.067, 13.633

Rovinj (wł. Rovigno) – miasto w Chorwacji na półwyspie Istria leżące nad Morzem Adriatyckim, liczące 13 501 mieszkańców, z których jedna trzecia to Włosi.

Historia

Historia Rovinj sięga VII wieku p.n.e., była wówczas osadą plemienia Iliria. W 129 p.n.e. znalazła się pod panowaniem Imperim Rzymskiego. Rzymianie zwali je Arupiunum albo Mons Rubineus, później Ruginium i w końcu Ruvinium. Zbudowano je na wyspie blisko wybrzeża. Dopiero w 1763 połączono je z lądem zasypując cieśninę. Po rozpadzie cesarstwa około V wieku w stała się częścią Bizancjum. Od VI do VIII wieku należała do Egzarchatu Rawenny. W 788 stała się częścią Imperium Frankońskiego, którzy ufortyfikowali miasto. Nie zabezpieczyło to jednak przed ciągłymi oblężeniami i zniszczeniami czynionymi przez Saracenów i piratów w IX i X wieku. Przez kolejne wieki miejscowość należała do władców feudalnych. Od 1209 była rządzona przez patriarchę Akwilei. W latach 1283-1797 weszła w skład Republiki Wenecji. Miasto za czasów Wenecjan zostało dobrze sfortyfikowane. Posiadało mury miejskie z trzema bramami. Pozostałe dziś mury miejskie, brama miejska zwana "Łuk Balbi" (1680) i późno-renesansowa wieża zegarowa, datowane są właśnie na okres wenecki. Miasto również w tym czasie otrzymało prawa miejskie (1531).

Po upadku Wenecjan i po czasach napoleońskich, Rovinj stała się częścią Cesarstwa Austriackiego do czasu I wojny światowej. Pod panowaniem Habsburgów (1813-1920) miasto szybko się rozwijało. Stało się największym miastem na zachodnim wybrzeżu Istrii. Wówczas powstał zakład przetwórstwa rybnego, fabryka tytoniu, teatr oraz lecznica Marii Teresy. Od 1920 do 1945 należała do Włoch, by po II wojnie światowej stać się częścią Socjalistycznej Republiki Chorwacji w ramach Socjalistycznej Federacji Republik Jugosławii. Podczas tego okresu większość włoskich mieszkańców opuściło miasto. Dzisiaj leży w granicach Republiki Chorwacji (1991).

Zabytki

Przybrzeżne kamieniczki w Rovinju

Przypisy