Zapoznaj się również z: stronę ujednoznaczniającą.

Rozejm w Compiègne − traktat rozejmowy o separatystycznym zawieszeniu broni podpisany przez Francję i III Rzeszę 22 czerwca 1940 roku, o godzinie 18:50 przez gen. Wilhelma Keitla ze strony niemieckiej i gen. Charlsa Huntzigera w imieniu Francji w Compiègne.

Rząd Francji reprezentował w Compiègne ambasador Leon Noël. Ceremonia odbyła się (na żądanie Hitlera) w tym samym wagonie kolejowym i w tym samym miejscu, gdzie Niemcy podpisały 11 listopada 1918 roku zawieszenie broni kończące I wojnę światową. Wagon przewieziono później do Berlina jako trofeum wojenne, spłonął jednak w czasie jednego z nalotów na Berlin w roku 1944. W wyniku podpisanego układu północna część Francji, wraz z całym francuskim wybrzeżem Atlantyku, znalazła się pod okupacją niemiecką (obszar na północ i zachód od linii Genewa – Dôle – Tours – Mont de Marsan, aż do granicy z Hiszpanią. Pozostała część Francji nie była okupowana; mogła posiadać armię liczącą do 100 tys. ludzi we Francji metropolitalnej (bez broni ciężkiej - czołgów, samochodów pancernych, artylerii i lotnictwa) i drugie 100 tys. w koloniach (Afryka Północna, Syria i Liban, Indochiny Francuskie). Francja wydała Niemcom cały sprzęt wojenny armii lądowej i zobowiązała się do utrzymywania okupacyjnej armii niemieckiej. Dodatkowo strona niemiecka zobowiązała rząd francuski do zabezpieczenia i rozbrojenia floty, zapewniając jednocześnie, że nie zostanie ona wcielona do Kriegsmarine. Francja pozostawała zatem w posiadaniu trzeciej co do siły floty wojennej świata, bazowanej częściowo w Tulonie, częściowo w portach Afryki francuskiej (Al-Marsa al-Kabir k. Oranu, Dakar). Warunek rozbrojenia okrętów nie został wykonany i nie był egzekwowany wobec podjętej już na początku lipca 1940 próby brytyjskiej przejęcia siłą francuskiej marynarki wojennej, lub jej internowania.

Rząd francuski przeniósł się do Vichy. Dwa dni później kapitulujący Francuzi podpisali podobny układ z Włochami. W niewoli znalazło się około 2 mln żołnierzy, którzy mieli stanowić siłę roboczą Niemiec do czasu zawarcia ostatecznego układu pokojowego. Niemcy zdobyli ekwipunek mogący wyposażyć 55 dywizji. Alzacja i Lotaryngia zostały faktycznie anektowane przez III Rzeszę i poddane niemieckiej administracji cywilnej.

Galeria

Adolf Hitler wraz z oficerami przed pomnikiem Ferdinanda Focha

Delegacja francuska przed wejściem do wagonu

Wilhelm Keitel w przerwie rozmów o zawieszenie broni przed wagonem, gdzie toczyły się rozmowy. Compiègne, czerwiec 1940.

Generał Charles Huntziger podpisujący w imieniu Francji dokument zawieszenia broni z Niemcami. Compiegne, 22 czerwca 1940

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Królestwo Włoch – państwo o ustroju monarchicznym położone na Półwyspie Apenińskim, na południe od Alp i na wyspach Sardynia i Sycylia. Powstało w 1860 roku w wyniku procesu zjednoczenia Włoch, poprzez przyłączenie do Królestwa Sardynii państw Półwyspu Apenińskiego. Włochami rządziła dynastia sabaudzka do 1946 roku, kiedy to zniesiono tam monarchię konstytucyjną i wprowadzono republikę parlamentarną, a tym samym Królestwo Włoch przestało istnieć.

Mapa Francji 1940-1945

Źródła/Linki zewnętrzne

  Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Rozejm w Compiègne (1940)