Ruch - fizyka - Polski Serwis Naukowy

Ruch w fizyce – zmiana położenia ciała odbywająca się w czasie względem określonego układu odniesienia.

Parametry opisujące ruch:

przemieszczenie (zmiana położenia) – różnica między położeniem końcowym a początkowym,

tor – linia, po której porusza się ciało:

w ruchu prostoliniowym torem jest linia prosta,

w ruchu krzywoliniowym torem jest linia krzywa,

czas – różnica między chwilą końcową a początkową ruchu.

Podstawowe prawa rządzące ruchem sformułował Izaak Newton i uznawano je za dokładne do końca XIX wieku. Obecnie ruch ciał fizycznych opisują trzy teorie:

Linia prosta lub prosta – jedno z podstawowych pojęć geometrii, szczególny przypadek nieograniczonej z obydwu stron krzywej o nieskończonym promieniu krzywizny w każdym punkcie.

Grawitacja (ciążenie powszechne) - jedno z czterech oddziaływań podstawowych, będące zjawiskiem naturalnym polegającym na tym, że wszystkie obiekty posiadające masę oddziałują na siebie wzajemnie przyciągając się.

mechanika klasyczna – opisująca ruch obiektów niezbyt małych i poruszających się niezbyt szybko,

teoria względności:

szczególna teoria względności – opisująca ruch ciał o prędkościach porównywalnych z prędkością światła, ale nie uwzględniająca grawitacji,

ogólna teoria względności – uwzględniająca grawitację,

mechanika kwantowa – opisująca zachowanie się obiektów małych (atomy, cząstki subatomowe).

Klasyfikacja ruchów

Ruchy klasyfikuje się określając tor ruchu oraz zmiany wartości prędkości.

Czas – skalarna wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Pojęcie to było również przedmiotem rozważań filozoficznych.

Mechanika kwantowa (teoria kwantów) – teoria praw ruchu obiektów świata mikroskopowego. Poszerza zakres mechaniki na odległości czasoprzestrzenne i energie, dla których przewidywania mechaniki klasycznej nie sprawdzały się. Opisuje przede wszystkim obiekty o bardzo małych masach i rozmiarach - np. atom, cząstki elementarne itp. Jej granicą dla średnich rozmiarów lub średnich energii czy pędów jest mechanika klasyczna.

Podział ze względu na tor ruchu:

prostoliniowy (poruszanie się po linii prostej),

krzywoliniowy (poruszanie się po linii krzywej),

po okręgu – rozpatrywany jako najprostszy przypadek ruchu krzywoliniowego,

po elipsie – ruch w polu sił centralnych,

po paraboli – ruch w polu jednorodnym,

inne (powyższe są najpopularniejsze).

Podział ze względu na wartości prędkości:

Droga w fizyce to długość odcinka toru (krzywej lub prostej), jaką pokonuje ciało lub punkt materialny podczas swojego ruchu. Droga nie oznacza odległości pomiędzy dwoma punktami wyznaczającymi początek i koniec ruchu. Liczy się ją po torze ruchu, czyli po krzywej, po której porusza się ciało.

Przemieszczenie (wektor przesunięcia): jest to wektor łączący położenie początkowe z końcowym. Dla dowolnego ruchu krzywoliniowego wartość tego wektora jest mniejsza bądź równa drodze pokonanej przez ciało. Równość ma miejsce wówczas, gdy promień krzywizny toru dąży do nieskończoności (ruch prostoliniowy).

jednostajny – prędkość nie zmienia się,

zmienny – prędkość zmienia się,

jednostajnie zmienny – zmiany prędkości są jednakowe w jednakowych przedziałach czasu,

przyspieszony – prędkość zwiększa się,

opóźniony – prędkość maleje,

niejednostajnie zmienny.

Zobacz też

Fizyka płynów