|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wzmacnianie naturalnych fal mózgowych sprawia, że ludzie poruszają się wolniej - informuje "New Scientist".
Zespół Petera Browna z University College w Londynie poddał mózgi 14 ochotników działaniu słabego (nieodczuwalne... Finansowany ze środków UE zespół naukowców odkrył technikę stosowaną przez układ odpornościowy człowieka w zwalczaniu infekcji.
W czasopiśmie Cell Host & Microbe, naukowcy francuski, włoscy i brytyjscy opisują wykorzystanie cynku - metalu ciężkiego, który w dużych dawkach jest tru... Kształtowanie pogody było marzeniem ludzkości od zarania dziejów. Poczynając od rytualnych tańców wykonywanych, by przywołać deszcz, poprzez wynalazki takie jak XIX-sto wieczne działa przeciwgradowe, na współczesnym „zasiewaniu chmur” kończąc, lu... W dniach 23-25 czerwca 2010 r. w Trento, Włochy, odbędzie się Europejskie Forum Innowacji (EFI) 2010 zatytułowane "Wzmacnianie pozycji społeczności paneuropejskiej w globalnym środowisku konkurencyjnym".
W czasie wydarzenia, które obejmie różne zagadnienia, od ogólnych takich jak "Czym jest innowacja?" po bardziej ko... Każde święto jest w Polsce okazją, by odwiedzić na cmentarzu grób zmarłego; to pozwala nam czuć, że osoby, które odeszły, wciąż z nami w jakiś sposób są - przekonuje psycholog dr Marlena Kossakowska z sopockiego wydziału SWPS. Zdaniem Kossakowskiej spotkanie w g...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Ruchy frykcyjneCzy wiesz że...? Odbyt (łac. anus) – w anatomii końcowy otwór przewodu pokarmowego. Odbyt zamykany jest przez wieniec silnych mięśni tworzących zwieracz odbytu. Podstawową funkcją odbytu jest wydalanie kału w procesie defekacji. Orgazm, szczytowanie – moment najsilniejszego podniecenia płciowego i towarzyszącego mu równie silnego uczucia rozkoszy, będący najczęściej celem lub zakończeniem stosunku płciowego, aktu masturbacji bądź innej formy zachowania seksualnego. Orgazmowi towarzyszy szereg charakterystycznych dla tego momentu reakcji fizjologicznych organizmu, jak skurcze pochwy i dna macicy u kobiety, czy wytrysk nasienia i skurcz moszny u mężczyzny. Bezpośrednim efektem orgazmu jest zaspokojenie seksualne objawiające się odprężeniem ciała, ustąpieniem przekrwienia organów płciowych i psychicznym uczuciem błogostanu oraz spełnienia emocjonalnego. Ruchy frykcyjne, lub frykcyjne ruchy (łac. frictio - tarcie) – rytmiczne ruchy posuwisto-zwrotne, jakie wykonuje penis w pochwie lub odbycie w trakcie stosunku płciowego. Celem tych ruchów jest wzajemne pocieranie się prącia i ścian pochwy lub odbytu, a co za tym idzie, stopniowe ich pobudzenie, czego końcowym efektem jest osiągnięcie orgazmu. Ruchy frykcyjne w zależności od pozycji mogą być wykonywane przez partnera aktywnego, przez partnera pasywnego lub przez oboje partnerów seksualnych jednocześnie. Stosunek seksualny (łac. actus sexuales) – zespół czynności i zachowań seksualnych, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych. Może dojść do tego w różnej formie.
Pochwa (łac. vagina) – odcinek żeńskich dróg rodnych. Jest przewodem mięśniowo-błoniastym, silnie rozciągliwym i elastycznym, długości 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm), stanowiącym połączenie między macicą a przedsionkiem pochwy, będącym częścią sromu (pudendum feminum). Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, którą wydostaje się płód podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. W czasie rozwoju płodowego powstaje z połączenia części dystalnych przewodów przyśródnerczowych (przewodów Müllera). BibliografiaEncyklopedia dla pielęgniarek, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa, 1990, ISBN 83-200-1191-4 Prącie, członek męski, (łac. penis) – narząd kopulacyjny u samców ssaków. Penisa posiadają także inne kręgowce, np. wiele gadów oraz niektóre ptaki (kazuary, strusie).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |