Rudolf I Wittelsbach - Polski Serwis Naukowy

Trzech z siedmiu elektorów biorących udział w wyborze Henryka VII, arcybiskup Moguncji, Trewiru oraz hrabia Palatynatu Rudolf I

Rudolf I Wittelsbach (ur. 4 października 1274 Bazylea - zm. 12 sierpnia 1319) - książę Górnej Bawarii, hrabia Palatynatu.

Syn księcia Górnej Bawarii Ludwika II i jego trzeciej żony Matyldy Habsburg. Jego dziadkami byli: książę Bawarii Otton II Bawarski i Agnes Welf oraz cesarz rzymski Rudolf I Habsburg i Gertruda von Hohenberg.

Ludwik IV Bawarski (Ludwik IV Wittelsbach) (ur. 1287 w Monachium, zm. 11 października 1347 w Puch k. Fürstenfeldbruck) - książę Bawarii od 1294, hrabia Palatynatu od 1329, król niemiecki od 1314, cesarz Świętego Cesarstwa Narodu Niemieckiego od 1328. Był pierwszym królem i cesarzem Niemiec z rodu Wittelsbachów.

Elekcja cesarska - proces wyboru króla Niemiec i jednocześnie cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. We wczesnym średniowieczu był dokonywany przez wiec plemion niemieckich, które wybierały najlepszego kandydata spośród członków panującej dynastii (wówczas saskich Ludolfingów). W praktyce wiec zatwierdzał decyzję elitarnego grona książąt plemiennych i dostojników dworskich, co z czasem doprowadziło do zastrzeżenia prawa udziału w wyborach tylko dla owych możnych, najpierw drogą precedensu, potem przez pisaną normę prawną. Od 1356 roku na mocy Złotej Bulli cesarza Karola IV Luksemburskiego prawo wyboru cesarza przysługiwało jedynie siedmiu elektorom, obdarzonym szczególnymi przywilejami, zrównującymi ich w godności z królami.

Po śmierci ojca został władcą Górnej Bawarii. Poparł swojego teścia Adolfa z Nassau w jego walce z Albrechtem I Habsburgiem - wujem Rudolfa. Brał udział w przegranej przez wojska Adolfa bitwie pod Göllheim. Wskutek tej przegranej musiał zgodzić się na rządy wspólne z młodszym bratem Ludwikiem. Po śmierci Albrechta brał udział w elekcji cesarskiej w trakcie której wybrano na cesarza rzymskiego Henryka VII Luksemburskiego. Towarzyszył nowemu cesarzowi w drodze do Włoch na koronację.

Adolf Wittelsbach (ur. 27 września 1300 Wolfratshausen - zm. 29 stycznia 1327 Neustadt an der Weinstraße) - tytularny hrabia Palatynatu Reńskiego. Nazywany Adolf der Redliche, co tłumaczy się jako Adolf Gadatliwy

Henryk VII Luksemburski (ur. zm. 24 sierpnia 1313 w Buonconvento koło Sieny) – hrabia Luksemburga i Laroche, margrabia Arlon, od 1308 do 1313 król niemiecki, od 1312 cesarz.

W 1313 roku podpisał porozumienie z bratem, kończące wojnę domową, Rudolf zachowuje tereny Palatynatu Reńskiego, Ludwik Górnej Bawarii. Rok później Ludwik zostaje wybrany królem niemieckim i cesarzem rzymskim. Rudolf jako hrabia Palatynatu głosuje przeciwko bratu. W wyniku dalszych konfliktów Ludwik zajmuje Palatynat a Rudolf wraz z synami udaje się na emigrację.

Bitwa pod Göllheim 2 lipca 1298 r. stoczona została w palatynackiej gminie Göllheim pomiędzy wojskami księcia Albrechta I Habsburga a oddziałami króla Niemiec Adolfa von Nassau.

1 września 1294 roku poślubił księżniczkę Matyldę Nassau, córkę króla niemieckiego Adolfa i Imaginy von Isenburg-Limburg. Para miała szóstkę dzieci:

Ludwik (1297–1312)

Adolf Wittelsbach (1300–1327) - hrabia Palatynatu

Rudolf II Wittelsbach (1306–1353) - hrabia Palatynatu

Ruprecht I Wittelsbach (1309–1390) - elektor Palatynatu Reńskiego

Matylda (1312–1375) - żona hrabiego Jana III von Sponheim

Anna (1318–1319)