Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Uczelnie i jednostki naukowe chcą w 2008 r. ponad 960 mln zł z Unii
Dorota Zbińkowska – po. Dyrektora Pionu Wdrażania Funduszy w Ośrodku Przetwarzania Informacji (OPI) – Instytucji Wdrażającej działania 1.3 i poddziałania 1.1.1, w ramach osi priorytetowej „Badania i rozwój nowoczesnych technologii” Programu Op...
 
Zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań zmierzających do zmiany na inne formy transportu, działań katalitycznych, działań związanych z autostradami morskimi, działań zw
Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań zmierzających do zmiany na inne formy transportu, działań katalitycznych, działań związanych z autostradami morskimi, działań związanych z unikaniem ruchu oraz wspólnych działań dokształcających w ramach drugiego programu Marco Polo. Zagadnienie przechodzenia od transportu drogowego do przyjaźniej...
 
Łączona europejska konferencja poświęcona teorii i praktyce oprogramowania (ETAPS), Węgry
Łączone europejskie konferencje poświęcone teorii i praktyce oprogramowania (European Joint Conferences on Theory and Practice of Software - ETAPS) odbędą się w dniach od 29 marca do 6 kwietnia w Budapeszcie na Węgrzech. Uznani badacze z całego świata spotkają się, aby dyskutować o aktual...
 
Konferencja 2012 - projekcja przyszłości: odtwarzaj, zatrzymuj i przesuwaj do przodu, Los Angeles, USA
W dniach 21 - 23 maja 2012 r. w Los Angeles, USA, odbędzie się wydarzenie pt. "Konferencja 2012 - projekcja przyszłości: odtwarzaj, zatrzymuj i przesuwaj do przodu". Tradycyjnie, archiwa audiowizualne były budowane wokół konkretnych mediów, takich jak obraz, radio, telewizja czy sprzęt. Natomiast ar...
 
Echolokacja sprawia, że nietoperze mylą lustra z wodą
Wyniki nowych badań pokazują, że nietoperze są przekonane, iż wszystkie gładkie powierzchnie to woda, ponieważ bardziej polegają na swoim słuchu niż na jakichkolwiek innych zmysłach. Naukowcy z Instytutu Ornitologii im. Maxa Plancka w Niemczech odkryli,...

Reklama:


Rufa

Czy wiesz że...?
Pawęż, lustro – jeden ze sposobów zakończenia rufy statku wodnego w części nawodnej. Stanowi płaszczyznę prostopadłą, lub lekko pochyłą do powierzchni wody. W linię poszycia burty, jak również dna jednostki, przechodzi poprzez wyraźną krawędź.

Burta – strona na statku wodnym, każda z połówek jednostki pływającej, rozdzielonych płaszczyzną symetrii kadłuba. Termin ten ma wiele pokrewnych znaczeń począwszy od całości jednej z połówek kadłuba, poprzez poszycie jednej z połówek (lub część poszycia nad obłem), aż do litej bariery na dużej jednostce, otaczającej odkryty pokład, będącej de facto nadburciem, a nie burtą. Jednak o tym, że coś znajduje się na jednej z burt, mówi się także wtedy, gdy to coś znajduje się nawet znacznie powyżej najwyższego pokładu (np. światła na masztach mogą być w osi jednostki, lub na jednej z burt).

Nawis rufowy - część rufy statku wodnego wystająca poza tylny skraj konstrukcyjnej linii wodnej (KLW), tylny fragment kadłuba statku wystający ponad wodę. Pojęcie to oznacza również odległość pomiędzy tylnym skrajem KLW, a tylnym zakończeniem kadłuba. Do nawisu rufowego nie wlicza się wystrzałów, koszy rufowych, stelaży silnikowych, dźwigów itp. konstrukcji nie mieszczących się w obrysie kadłuba.
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy części statku. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.
Kształty rufy jednostek mniejszych

Rufa – tylna część jednostki pływającej, zarówno w jej części nawodnej, jak i podwodnej. Istnieje wiele rodzai form konstrukcyjnych ruf. Wraz z rozwojem żeglugi ulegały one modyfikacjom zarówno ze względu na wykorzystywany materiał, przeznaczenie statku, jak i panującą w danych czasach modę. Rufa może być zakończona pawężą zorientowaną prostopadle względem lustra wody lub pochyloną w kierunku rufy, czy dziobu jednostki. Rufa może wystawać nad powierzchnię wody, tworząc nawis rufowy.

Hals – strona (prawa lub lewa), z której wieje wiatr na płynącym żaglowcu. Ogólny kierunek wiatru w stosunku do poruszającej się pod żaglami jednostki, gdy wiatr wieje z dowolnego kierunku innego niż dokładnie od tyłu (z rufy). Np. iść lewym halsem znaczy mieć wiatr z lewej strony. Pojęcie halsu oznacza skierowanie lin i żagli na konkretną burtę, a zmiana halsu, szczególnie przy ożaglowaniu skośnym, wymusza szereg skomplikowanych czynności zwanych zwrotami (przez sztag lub przez rufę).

Dziób – przednia część kadłuba każdej jednostki pływającej, w przekroju poprzecznym najczęściej w kształcie zbliżonym do powiększającego się trójkąta, rzadziej prostokąta lub trapezu (np. przy łodziach płaskodennych). Na współczesnych, dużych okrętach podwodnych dziób ma kształt zbliżony do połowy kuli, natomiast na statkach na wodnych głównie handlowych używa się (tzw. dziób gruszkowy) zastosowanie takiego dziobu ma duże znaczenie ponieważ zmniejsza napór hydrostatyczny, a co za tym idzie zmniejsza zużycie paliwa i zwiększa prędkość którą jednostka pływająca może osiagnąc.

Formy rufy

  • rufa ostra (szpicgat) - inaczej tylnicowa lub skandynawska. Burty zbiegają się przy rufie tworząc tzw. tylnicę. Rozwiązanie tego typu wywodzi się ze skandynawii i zapewnia dużą dzielność.
  • rufa płaska (platgat) - rozwiązanie z pionową pawężą. Stosowana na małych jednostkach np. typu Omega.
  • rufa konchowa - wywodzi się z XIX-wiecznych żaglowców. Rozwiązanie to wykorzystuje połączenie pawęży oraz nawisu rufowego. Może przybierać formy różniące się kątem nachylenia pawęży oraz jej wielkością. Istnieje rodzaj rufy konchowej o znacznym wydłużeniu i zastąpionej pawęży litym blokiem.
  • rufa kanu - inaczej koncha ostra. Jest koncepcją pośrednią między rufą konchową a rufą ostrą. Zastosowana po raz pierwszy na łodziach Wikingów.
  • rufa retrousse - nazywana inaczej rufą odwróconą lub rufą ujemną. Zakończona jest trójkątnym przekrojem nachylonym w kierunku dziobu. To najpowszechniejsze rozwiązanie zarówno wśród jednostek regatowych, jak i turystycznych.

  • Żegluga – jedna z form komunikacji, transport wodny. Oznacza w szczególności przewóz statkami, w celach zarobkowych, pasażerów i ładunków, przez wody morskie lub śródlądowe.

    Omega (Ω) – nazwa klasy żaglówek regatowych i turystycznych, popularna w Polsce. Posiada małe zanurzenie i stosunkowo obszerny kokpit. Przeznaczona do żeglugi śródlądowej, rzadko spotykana na morzu ze względu na restrykcyjne przepisy, mimo iż formalnie można pływać do 2 Mm od brzegu.

    Niektóre jednostki posiadają identyczny dziób i rufę, co zapewnia jednakowe warunki pływania w obu kierunkach:

  • promy rzeczne nie muszą wówczas się obracać w celu zmiany kierunku płynięcia,
  • żaglowce z jednym pływakiem bocznym (proa) pływają jednym halsem zamieniając przy zwrocie dziób z rufą.
  • Zobacz też

  • linia teoretyczna kadłuba statku wodnego
  • jacht
  • Bibliografia

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 87-89. ISBN 978-83-7020-358-0. 
  • Portal żeglarstwo
    WiktionaryPl nodesc.svg
    Zobacz hasło rufa w Wikisłowniku
    Jachtjednostka pływająca o napędzie żaglowym lub motorowym, w zależności od konstrukcji i wyposażenia służąca najczęściej do celów turystycznych. Jachty budowane i wykorzystywane są także do rekreacji, uprawiania sportu, do celów szkoleniowych lub reprezentacyjnych.

    Regaty żeglarskie – jeden z rodzajów regat, w którym biorą udział pojazdy napędzane siłą wiatru. Istnieje wiele różnych klasyfikacji systematycznych regat żeglarskich. Między innymi:





    Czy wiesz że...? beta

    Jednostka pływająca – pojęcie szersze w stosunku do statku wodnego. Jest to każda konstrukcja zdolna do samodzielnego unoszenia się na powierzchni wody lub do czasowego przebywania pod jej powierzchnią, z napędem własnym ew. cudzym (holowana lub pchana), lub też zakotwiczona na stałe, o jednym lub wielu z niżej wymienionych przeznaczeń:
    Linie teoretyczne kadłuba statku wodnego – linie teoretyczne naniesione na rysunku technicznym przedstawiające zarys kształtu kadłuba jednostki pływającej. Nanoszone są na rysunkach przedstawiających trzy rzuty kadłuba: rzut boczny, poprzeczny i poziomy. Każda z tych linii wyznacza krawędź przecięcia płaszczyzny, na której leży dana linia, z powierzchnią poszycia kadłuba, a wszystkie z tych linii (oprócz KLW) widoczne są na rysunku jedynie w obrębie kadłuba. Wyróżnia się tu następujące rodzaje linii teoretycznych:
    Dzielność morska - zespół cech statku wodnego (w tym jachtu żaglowego) warunkujących bezpieczną, wygodną i - w miarę możności - szybką żeglugę w każdych warunkach pogodowych. Do cech związanych z dzielnością morską zalicza się niewywrotność, mała podatność na rezonansowe kołysanie (także od martwej fali), nurzanie, dobra stateczność kursowa i sterowność w każdych warunkach, "sucha" żegluga bez względu na wysokość i stromość fali itp. Wynikające stąd założenia konstrukcyjne są często wzajemnie sprzeczne, np. sucha żegluga przy wysokiej fali z reguły oznacza złą stateczność kursową i wzdłużną, itp. Dlatego osiągnięcie dobrej dzielności morskiej nowej konstrukcji jest trudne i opiera się w większej mierze na doświadczeniu i intuicji projektanta niż na obliczalnych i powtarzalnych założeniach projektowych.
    Żaglowiecstatek wodny o napędzie żaglowym. Jednostka pływająca, której jedynym lub podstawowym czynnikiem napędowym jest jeden lub więcej żagli. Na danej jednostce przygotowanej do żeglugi zbiór wszystkich możliwych do zastosowania na niej rodzajów żagli stanowi jej aktualne ożaglowanie, przy czym nie wszystkie rodzaje tych żagli muszą być użyte jednocześnie. Podział żaglowców na rodzaje jest trudny i wielowątkowy, generalnie jednak żaglowce klasyfikuje się właśnie ze względu na ich żagle, a mówiąc dokładniej, na rodzaj osprzętu żaglowego, czyli takielunek, gdyż ten sam kadłub żaglowca może być rozmaicie otaklowany, co powoduje, że będzie on zaliczony do różnych klas.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.