Ryszard Bukowski (ur. 2 stycznia 1916 w Cieszkowach, zm. 19 maja 1987 we Wrocławiu) – polski kompozytor, pedagog, publicysta.

Studia w zakresie teorii muzyki i kompozycji u Kazimierza Sikorskiego ukończył w Konserwatorium Warszawskim w 1939 roku. W latach 1945-1948 uczył w Państwowym Liceum Muzycznym w Katowicach. Od 1945 pisał recenzje i artykuły o tematyce muzycznej na łamach prasy regionalnej i ogólnopolskiej. Pierwsze lata powojenne spędził w Katowicach, a od roku 1948 związał się na stałe z Wrocławiem. W latach 1948-1951 był dyrektorem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. Od 1951 wykładał w tamtejszej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Plonem jego doświadczeń pedagogicznych jest podręcznik dla szkół muzycznych II stopnia pt. Metodyka nauczania form muzycznych (Kraków 1968). Obok twórczości kompozytorskiej i działalności pedagogicznej Bukowski przejawiał dużą aktywność społeczno-organizacyjną; jako wieloletni przewodnik oddziału wrocławskiego Związku Kompozytorów Polskich był animatorem życia muzycznego we Wrocławiu, współtwórcą festiwali polskiej muzyki Współczesnej w tym mieście. Ryszard Bukowski był obok Radomira Reszke i Tadeusza Natansona współinicjatorem i współorganizatorem wrocławskich Festiwali Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova". Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Wrocławskiego Oddziału Związku Kompozytorów Polskich.

Dorobek twórczy Ryszarda Bukowskiego obejmuje formy symfoniczne, koncertujące, wokalno-instrumentalne, kameralne, solowe, dzieła sceniczne, muzykę teatralną i filmową – jest autorem muzyki do filmu Podhale w ogniu.

Od 19 maja 1992 roku jest patronem Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia we Wrocławiu.

We Wrocławiu odbywa się festiwal poświęcony jego twórczości – "Dni Muzyki Ryszarda Bukowskiego".