Ryszard Herbut - Polski Serwis Naukowy

Ryszard Herbut (ur. 8 lutego 1951 r. we Wrocławiu) – polski prawnik, politolog, specjalizujący się w partycypacji politycznej, socjologii partii, systemach politycznych i współczesnych systemach politycznych; nauczyciel akademicki, związany z uczelniami we Wrocławiu, Legnicy i Wałbrzychu.

Biografia

Urodził się w 1951 roku we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończył w 1973 roku magisterium. Stopień naukowy doktora nauk politycznych uzyskał w 1980 roku w Instytucie Nauk Politycznych UWr, na podstawie pracy pt. Konstytualizacja kierowniczej roli partii komunistycznej w państwach socjalistycznych, napisanej pod kierunkiem naukowym prof. Kazimierza Działochy. Stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymał w 1996 roku w Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Nauk Społecznych UWr na podstawie rozprawy pt. Systemy partyjne w Europie Zachodniej – ciągłość i zmiana. Studium porównawcze.

Profesor zwyczajny (skrót: Prof. zw. / z łac. professor ordinarius, z niem. ordentlicher Professor, skrót: o. Prof.) - stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem - jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wybijającym się naukowo tzw. tytularnym profesorom. Profesor zwyczajny jest wyższą rangą niż profesor nadzwyczajny.
Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

Pracę zawodową na macierzystej uczelni rozpoczął w 1975 roku w Instytucie Nauk Politycznych (obecnie Instytut Politologii) i przeszedł kolejne szczeble kariery naukowej do stanowiska profesora nadzwyczajnego, które otrzymał w 1997 roku, a następnie profesora zwyczajnego. W 2003 roku otrzymał tytuł profesora nauk humsnitycznych. Od 1984 roku przez kolejnych sześć lat przebywał w Australii. W 1987 roku podjął tam studia (postgraduate) w ramach specjalizacji "Migration Studies".

Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – kraj położony na półkuli południowej, obejmujący najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Australia na powierzchni nie sąsiaduje z żadnym krajem, natomiast poprzez morza krajami sąsiadującymi z Australią na północy są: Indonezja, Timor Wschodni i Papua-Nowa Gwinea; na północnym wschodzie: Wyspy Salomona, Vanuatu oraz Nowa Kaledonia; na południowym wschodzie: Nowa Zelandia. Australia jest jedynym państwem, które jest również kontynentem.
Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

W 1990 roku wrócił do Polski, ponownie zatrudniając się w Instytucie Politologii UWr. Od 1997 roku jest tam kierownikiem Zakładu Polityki Administracyjnej i Służb Publicznych. Zasiadał w Senacie Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1996−1997 pełnił funkcję koordynatora tzw. Europejskiego Projektu Strukturalnego (JEP), w który było zaangażowanych 5 uczelni zachodnich (Wiedeń, Marsylia, Bruksela, Brighton i Ateny) oraz 3 polskie uniwersytety (Lublin, Warszawa i Wrocław). Celem JEP−u była reorganizacja struktury procesu dydaktycznego w polskich jednostkach (Instytut Nauk Politycznych) oraz ujednolicenie programowe, co umożliwiło podjęcie współpracy w ramach uniwersalnego modelu inicjatyw dydaktycznych Erasmus. Od 2005 roku jest dyrektorem Instytutu Politologii UWr.

Kazimierz Działocha (ur. 29 stycznia 1932 w Wysocku Wielkim) – polski profesor, prawnik konstytucjonalista, były sędzia Trybunału Konstytucyjnego, senator III kadencji, poseł na Sejm III kadencji.
Profesor (z łac. professor) – tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym lub tytuł zwyczajowy honorowy nadawany nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego, a także stanowisko nauczycieli akademickich.

Ponadto wykłada w uczelniach w: Wałbrzych (1998-2005) i Legnicy (od 1998). W Instytucie Pedagogiki Dolnośląskiej Szkoły Wyższej TWP w Wałbrzychu był kierownikiem Katedry Politologii. W legnickiej Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej przez 3 lata był członkiem Senatu (do 2002) i kieruje Zakładem Współczesnych Systemów Politycznych.

Profesor nadzwyczajny (z łac. professor extraordinarius , z niem. außerordentlicher Professor, skrót: ao. Prof.) - stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 2 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Ustawodawca dopuszcza jednak zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która posiada tylko stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę (art. 115, ust. 1 i 5 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora, który dodatkowo posiada najwyższy dyplom morski, tj. kapitana żeglugi wielkiej bądź starszego mechanika.
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie – publiczna uczelnia wyższa powołana do życia w 1944 roku. Bezpośrednią przyczyną powstania Uniwersytetu była chęć stworzenia świeckiej uczelni wyższej, jako przeciwwagi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)