Ryszard Wołągiewicz - Polski Serwis Naukowy

Ryszard Wołągiewicz (ur. 19 czerwca 1933 w Wilnie, zm. 14 stycznia 1994 w Szczecinie) był polskim archeologiem.

Był synem Fabiana Wołągiewicza, rozstrzelanego w lesie katyńskim. Sam wraz z matką i bratem został w czerwcu 1940 zesłany do Republiki Komi. Do Polski powrócił dopiero w 1946 roku, zamieszkał w Choszcznie i tam ukończył szkołę średnią. W latach 1952-1956 studiował archeologię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1958 został zatrudniony w Dziale Archeologii Muzeum Pomorza Zachodniego (późniejszego Muzeum Narodowego) w Szczecinie. Od 1980 roku był kierownikiem tego działu. Większość jego prac naukowych poświęcona była archeologii okresu przedrzymskiego i rzymskiego epoki żelaza. W 1993 roku uzyskał tytuł doktorski na podstawie pracy Ceramika kultury wielbarskiej między Bałtykiem a Morzem Czarnym.

Pomorze Zachodnie (pol.Pomorze Nadodrzańskie, kasz. Zôpadnô Pòmòrskô, niem. Pommern) - kraina historyczno-geograficzna nad dolną Odrą i mniejszymi rzekami uchodzącymi do Zatoki Pomorskiej, między Reknicą a Łebą. Na zachodzie przechodzi w Meklemburgię i Brandenburgię, na południu w ziemię lubuską oraz Wielkopolskę (Krajnę), a na wschodzie w Pomorze Gdańskie.

Zbrodnia katyńska (ros. Катынский расстрел, ang. Katyn massacre) – zbrodnia stalinowska polegająca na rozstrzelaniu wiosną 1940 roku co najmniej 21 768 obywateli polskich, w tym ponad 10 tys. oficerów wojska i policji, na mocy decyzji najwyższych władz Związku Radzieckiego zawartej w tajnej uchwale Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (tzw. decyzja katyńska). Egzekucji ofiar, uznanych za „wrogów władzy sowieckiej” i zabijanych strzałami w tył głowy z broni krótkiej, dokonała radziecka policja polityczna NKWD. W latach 1940–1990 władze ZSRR zaprzeczały swojej odpowiedzialności za zbrodnię katyńską, lecz 13 kwietnia 1990 roku oficjalnie przyznały, że była to „jedna z ciężkich zbrodni stalinizmu”. Wiele kwestii związanych ze zbrodnią katyńską nie zostało jak dotąd wyjaśnionych.

Imię Ryszarda Wołągiewicza nosi Muzeum Ziemi Choszczeńskiej w Krzęcinie koło Choszczna, a szczeciński Oddział Polskiego Towarzystwa Archeologicznego corocznie przyznaje nagrodę jego imienia.

Badania wykopaliskowe

Uczestniczył w licznych badaniach wykopaliskowych na Pomorzu Zachodnim. Do najważniejszych stanowisk, które badał należą m.in:

osada i cmentarzysko w Lubieszewie koło Gryfic

cmentarzysko kurhanowe w Gronowie koło Drawska

cmentarzysko z kurhanami i kręgami kamiennymi w Grzybnicy koło Koszalina

Wybrane publikacje

Uwagi do zagadnienia stosunków kulturowych w okresie lateńskim na Pomorzu Zachodnim, "Materiały Zachodnio-Pomorskie", t. V, 1959.

Oblicze kulturowe osadnictwa Pomorza Zachodniego u progu naszej ery, "Munera archaeologica Iosepho Kostrzewski (...)", Poznań 1963.

Uzbrojenie ludności Pomorza Zachodniego u progu naszej ery "Materiały Zachodnio-Pomorskie", t. IX, 1963 (z żoną Marią Danutą).

Napływ importów rzymskich do Europy na północ od środkowego Dunaju, "Archeologia Polski", t. 15, 1970.

Kręgi kamienne w Grzybnicy, Koszalin 1977.

kilka rozdziałów w pracy zbiorowej Prahistoria Ziem Polskich, tom V, 1981.

Ceramika kultury wielbarskiej między Bałtykiem a Morzem Czarnym, Szczecin 1993.

Na podstawie

Henryk Machajewski, Pamięci doktora Ryszarda Wołągiewicza, "Folia Praehistorica Posnaniensia", t. 7, 1995, s. 361-369..

Linki zewnętrzne

Towarzystwo Historycznye Ziemi Choszczeńskiej