Rząd Mieczysława Rakowskiego - Polski Serwis Naukowy

Rząd Mieczysława Rakowskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Mieczysława Rakowskiego, powołany 14 października 1988 roku. Rakowski złożył dymisję 4 lipca 1989 r., którą sejm rozpatrzył i przyjął 1 sierpnia. 2 sierpnia 1989 r., Sejm powołał nowego premiera Czesława Kiszczaka. Ponieważ Kiszczakowi nie udało się sformować gabinetu, rząd Rakowskiego (bez samego Rakowskiego) istniał do 12 września 1989, kiedy powołano rząd Tadeusza Mazowieckiego.

Kazimierz Olesiak (ur. 22 lutego 1937 w Hucie Drewnianej) – polityk polski, działacz ruchu ludowego, wicepremier i minister rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej w rządzie Mieczysława Rakowskiego (1988–1989), przez pół roku prezes Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL "Odrodzenie".

Ireneusz Ludwik Sekuła (ur. 22 stycznia 1943 w Sosnowcu, zm. 29 kwietnia 2000 w Warszawie) – polski polityk, były minister, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X, I i II kadencji.

Rząd ten rozpoczął bardzo szybkie reformy rynkowe i liberalizację polskiej, centralnie planowanej gospodarki, kontynuowane później przez Leszka Balcerowicza. Przez część komentatorów uważane jest to za jego zasługę, inni, zwłaszcza krytycy neoliberalizmu oskarżają go o zapoczątkowanie takiego kierunku przemian społeczno-gospodarczych, który ich zdaniem doprowadził do zwiększającego się rozwarstwienia społecznego oraz do tzw. uwłaszczenia nomenklatury.

Rząd Tadeusza Mazowieckiego – gabinet pod kierownictwem premiera Tadeusza Mazowieckiego powołany przez Sejm 24 sierpnia 1989, a zatwierdzony przez niego i prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego 12 września 1989 po nieudanej próbie stworzenia rządu Czesława Kiszczaka. Rząd Tadeusza Mazowieckiego złożył dymisję 25 listopada 1990, nazajutrz po porażce Tadeusza Mazowieckiego w wyborach prezydenckich. Sejm przyjął dymisję rządu 14 grudnia 1990. Rada Ministrów pełniła swoje obowiązki do czasu powołania rządu Jana Krzysztofa Bieleckiego 12 stycznia 1991.

Michał Adam Czarski (ur. 30 czerwca 1949 w Sosnowcu) – polski polityk i samorządowiec, były minister pracy, prezydent Sosnowca i marszałek województwa śląskiego.

Skład gabinetu Rakowskiego w chwili powołania:

Mieczysław Rakowski – Prezes Rady Ministrów

Janusz Patorski – Wiceprezes Rady Ministrów

Ireneusz Sekuła – Wiceprezes Rady Ministrów

Kazimierz Olesiak – Wiceprezes Rady Ministrów, Minister rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej

Ministrowie

Andrzej Wróblewski – Minister finansów

Tadeusz Olechowski – Minister spraw zagranicznych

Czesław Kiszczak – Minister spraw wewnętrznych

Izabela Płaneta-Małecka – Minister zdrowia i opieki społecznej

Łukasz Balcer – Minister sprawiedliwości

Florian Siwicki – Minister obrony narodowej

Jacek Fisiak – Minister edukacji narodowej

Mieczysław Wilczek – Minister przemysłu

Marcin Nurowski – Minister rynku wewnętrznego

Dominik Jastrzębski – Minister współpracy gospodarczej z zagranicą

Aleksander Kwaśniewski – Minister kultury fizycznej i sportu

Józef Kozioł – Minister ochrony środowiska i zasobów naturalnych

Janusz Kamiński – Minister transportu, żeglugi i łączności

Bogumił Ferensztajn – Minister budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej

Aleksander Krawczuk – Minister kultury i sztuki

Jerzy Szreter – Kierownik resortu pracy i polityki socjalnej

Władysław Loranc – Minister, Kierownik Urzędu do Spraw Wyznań

Zbigniew Grabowski – Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń

Michał Janiszewski – Minister, Szef Urzędu Rady Ministrów

Stanisław Długosz – pełniący obowiązki przewodniczącego Komisji Planowania przy RM

Zmiany w rządzie:

Aleksander Krawczuk (ur. 7 czerwca 1922 w Krakowie) – polski historyk starożytności i eseista, profesor UJ, były minister kultury, poseł na Sejm I i II kadencji.

Uwłaszczenie nomenklatury - potoczne określenie procesu prywatyzacji i przejmowania majątku publicznego przez niektórych działaczy nomenklatury partyjnej i państwowej, które pojawiło się na fali przemian ustrojowych w 1989 roku w Polsce i innych krajach bloku sowieckiego. Konwersja władzy politycznej dotychczasowych elit państw komunistycznych na własność ekonomiczną rozpatrywana jest w literaturze naukowej jako proces budowy "kapitalizmu politycznego", którego realny zasięg jest jednak przedmiotem licznych kontrowersji.

Osobny artykuł: Kalendarium rządu Mieczysława Rakowskiego.

17 października 1988

Uchwałą RM ministrowie Michał Janiszewski i Aleksander Kwaśniewski zostali członkami Prezydium RM.

23 grudnia 1988

Sejm zniósł Komisję Planowania przy RM.

31 stycznia 1989

Powołanie:

Franciszka Gaika na stanowisko kierownika-ministra reaktywowanego Centralnego Urzędu Planowania.

23 marca 1989

Powołanie:

Michała Czarskiego na stanowisko ministra pracy i polityki socjalnej.

Józefa Oleksego na stanowisko ministra ds. współpracy ze związkami zawodowymi.

27 kwietnia 1989

Powołanie:

Jerzego Urbana, rzecznika rządu, na stanowisko ministra-członka RM.

Jerzy Urban, właśc. Jerzy Urbach, pseudonimy: Jerzy Kibic, Jan Rem, Klakson (ur. 3 sierpnia 1933 w Łodzi) – rzecznik prasowy rządu PRL w latach 1981–1989, dziennikarz, publicysta, pisarz i polityk, redaktor naczelny tygodnika "NIE" i właściciel wydającej go spółki Urma.

Aleksander Kwaśniewski (ur. 15 listopada 1954 w Białogardzie) – polski polityk, z zawodu dziennikarz. Od 23 grudnia 1995 do 23 grudnia 2005 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.