Rzeczoznawca majątkowy - Polski Serwis Naukowy

Rzeczoznawca majątkowy – to osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości nadane przez Ministra Infrastruktury lub jego poprzedników prawnych w trybie ustawy:

z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne,

z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami.

Uprawnienia zawodowe uzyskuje się przez zdanie egzaminu przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną. Aby być dopuszczonym do postępowania kwalifikacyjnego, którego częścią jest egzamin, należy posiadać wyższe wykształcenie magisterskie (przed zmianami ustawy wystarczało posiadać studia wyższe licencjackie prawnicze, ekonomiczne lub techniczne. Oprócz tego należy mieć ukończone studia podyplomowe z zakresu wyceny nieruchomości. Obowiązek ten nie dotyczy osoby która ukończyła studia wyższe, których program jest zgodny z minimami programowymi dla studiów podyplomowych. Stosowne minimum programowe określa minister właściwy ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej - obecnie Minister Infrastruktury. Należy także odbyć roczną praktykę zawodową. Nie jest rzeczoznawcą majątkowym osoba, której nadano przed 29 listopada 1991 roku uprawnienia do szacowania gruntów, z wyłączeniem ich części składowych w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nie wyłącza to możliwości szacowania przez tę osobę wyłącznie gruntów, zgodnie z art. 231 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Osoba taka nie ma prawa używać pieczęci właściwej dla rzeczoznawców majątkowych.

Uprawnienie – określenie wyróżnionego w jakiś sposób elementu prawa podmiotowego – przeważnie chodzi o bliższe wyznaczenie zachowania objętego prawem podmiotowym.

Minister – urzędnik, który jest członkiem rządu (Rady Ministrów) i kieruje ministerstwem. Słowo minister pochodzi od łac. minister – sługa, pomocnik.

Prowadzenie działalności zawodowej w zakresie rzeczoznawcy majątkowego bez stosownych uprawnień grozi karą grzywny, aresztu lub ograniczenia wolności (art. 198 ustawy). Rzeczoznawca majątkowy uzyskuje prawo wykonywania czynności zawodowych od dnia wpisu do centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych prowadzonego przez Ministra Infrastruktury. Rejestry publikowane są w Dzienniku Urzędowym MI oraz na stronach internetowych Ministerstwa Infrastruktury.

Rzeczoznawca to tytuł przyznawany na podstawie odpowiednich przepisów szczególnych, osobom o wysokich kwalifikacjach i odpowiednio dużym, udokumentowanym doświadczeniu w określonej dziedzinie i specjalności zawodowej.

Etyka (z gr. ἦθος ethos – "zwyczaj") – dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne.

Uprawnienia rzeczoznawcy majątkowego

uprawniony i zobowiązany do prowadzenia działalności zawodowej na podstawie przepisów prawa i standardów zawodowych.
ma prawo do określenia wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością, a w szczególności:
1. dotyczy to wszystkich rodzajów nieruchomości i ich części składowych, bez względu na rodzaj, położenie i przeznaczenie, a także bez względu na podmiot własności.
2. Oprócz wyceny nieruchomości stanowiących przedmiot prawa własności albo prawa użytkowania wieczystego, rzeczoznawca ma prawo do określania innych praw do nieruchomości, w tym ograniczonych praw rzeczowych i praw zobowiązaniowych.
3. Rzeczoznawca majątkowy określa wartość szkód lub nakładów dotyczących nieruchomości, a także ich części składowych.

Wycena nieruchomości sporządzana jest w formie operatu szacunkowego – forma pisemna.

Ustawa – akt prawny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej). W porządkach prawnych różnych państw występują ustawy: zasadnicze (konstytucje), organiczne i zwykłe.

Zarządca nieruchomościami jest to osoba fizyczna posiadająca licencję zarządcy nieruchomości nadaną w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami , prowadząca działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami na własny rachunek i ryzyko . Praca Zarządcy polega na analizie , monitorowaniu czynników od których jest uzależnione prowadzenie racjonalnej gospodarki nieruchomością i podejmowaniu stosownych decyzji mających wpływ na bieżące a także przyszłe planowanie jak najbardziej efektywnego wykorzystania będącej w gesti zarządcy nieruchomości. Wiedza , profesjonalne przygotowanie , nabyta praktyka Zarządcy daje gwarancję osiągnięcia spodziewanego zysku z danej nieruchomości z pożytkiem dla całej społeczności mieszkającej w zarządzanym przez niego budynku .[wg UGN Art. 184 p.2] .

W wyniku wyceny nieruchomości rzeczoznawca określa:

Wartość rynkową nieruchomości,

Wartość odtworzeniowa nieruchomości,

Propozycję bankowo-hipoteczną wartości nieruchomości,

Wartość katastralną nieruchomości.

W wyniku wyceny określeniu może podlegać także:

Wartość dla indywidualnych potrzeb inwestora,

Koszt odtworzenia obiektów budowlanych.

Koszt odtworzenia drzewostanów leśnych lub zadrzewień, plantacji kultur wieloletnich, a także zasiewów i upraw.

Wybór właściwego podejścia, oraz metody i techniki wyceny z uwzględnieniem zasad wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami należy wyłącznie do rzeczoznawcy majątkowego, chyba że wynika on wyraźnie z przepisów prawa. Rzeczoznawca majątkowy może żądać od właściwych organów i sądów udostępnienia mu danych jakie zostały wymienione w ustawie o gospodarce nieruchomościami, niezbędnych do prawidłowego wykonania jego zawodu. Rzeczoznawca ma prawo do sporządzania wpisów i wyrysów z danych i dokumentów, a także poświadczania tych dokumentów dla potrzeb wyceny.

Pośrednik w obrocie nieruchomościami – zawód polegający na kojarzeniu stron transakcji (także doradztwo) przy zakupie, sprzedaży, zamianie, najmie, wynajmie nieruchomości. Zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741, art. 179 ust. 2) "pośrednikiem w obrocie nieruchomościami jest osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową nadaną w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami".

Wykształcenie wyższe jest wykształceniem uzyskanym w uniwersytecie, uniwersytecie technicznym (politechnika) lub w innych ośrodkach szkolnictwa wyższego. Pojęcie wykształcenia wyższego obejmuje skończenie studiów wyższych (po szkole średniej), oraz dalsze studia lub badania prowadzące do uzyskania stopnia naukowego. Systemy szkolnictwa wyższego różnią się pomiędzy krajami, ale system nostryfikacji dyplomów opisuje równoważność stopni i tytułów naukowych.

Obowiązki rzeczoznawcy majątkowego

Powinien pracować określając wartość nieruchomości:

Zgodnie z przepisami prawa,

Zgodnie z obowiązującymi standardami,

Zgodnie z Kodeksem Etyki Zawodowej,

Z zachowaniem szczególnej staranności ze względu na charakter zawodu,

W sposób obiektywny i niezależny.

Można odmówić wykonania wyceny w warunkach zagrażających jego obiektywizmowi (konflikt, niedozwolone naciski, itp.).

Egzamin (łac. examen - badanie) - jedna z form sprawdzania wiedzy. Stosuje się ją wielu typach szkół, w tym głównie w szkołach wyższych, a także innych instytucjach, np. w ramach rekrutacji na stanowiska w urzędach państwowych albo weryfikacji kandydatów na duchownych.

Licencjat (łac. licentiatus) – tytuł zawodowy nadawany obecnie w Polsce absolwentom studiów I stopnia; tytuł ten oznacza wykształcenie wyższe zawodowe.

Zobacz też

zarządca nieruchomości

pośrednik w obrocie nieruchomościami

nieruchomość