Rzeczpospolita Mosińska to proklamowana przez Jakuba Krauthofera-Krotowskiego w dniu 3 maja 1848 r. niepodległa republika polska. Przetrwała tylko 6 dni i przestała istnieć po przegranej przez powstańców bitwie pod Rogalinem i potyczce pod Trzebawiem. 9 maja powstańcze siły zbrojne, złożyły broń w Bardzie pod Wrześnią, podpisując akt kapitulacyjny.

Proklamacja:

W Mosinie, tak jak w wielu miastach Wielkiego Księstwa Poznańskiego, od marca urzęduje już Komitet Narodowy w składzie: nauczyciel Wojciech Rost, krawiec Antoni Adamski, piwowar Stanisław Stefanowicz, garncarze Jan Kordylewski i Antoni Ruszkiewicz. 3 maja, dochodzi w mieście do wystąpień, w trakcie których na wezwanie przybywa Jakub Krauthofer-Krotowski wraz ze swoim powstańczym oddziałem. Tutaj, w obecności zgromadzonych mieszkańców, proklamuje on Rzeczpospolitą Mosińską, a Mosinę ogłasza tymczasową stolicą polskiego państwa. Nowym burmistrzem miasta zostaje Wojciech Rost, któremu nominację wręcza osobiście „pan naczelnik” Krotowski. Na tym dokumencie, widnieje pieczęć z wizerunkiem orła jagiellońskiego i napisem „Polska powstająca".

Zobacz też

Bibliografia