|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W astmie, procesy zapalne toczą się w całym dolnym układzie oddechowym. Dlatego, przyszłością w terapii tej choroby są inhalatory ciśnieniowe dostarczające leki do najdrobniejszych oskrzeli i oskrzelików - mówili lekarze we wtorek na spotkaniu prasowym. ... W czasie upałów warto częściej odpoczywać, np. w cieniu lub w klimatyzowanych sklepach, a także pić dużo wody, ale ograniczyć picie kawy i piwa - powiedział dr Marek Niemirski, rzecznik Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego w Warszawi... Nawet 1 mld ludzi na świecie może chorować na najpowszechniejsze spośród przewlekłych chorób układu oddechowego. Są to choroby których całkowicie wyleczyć nie można, a ich ofiarami pada coraz więcej ludzi - mówiono 23 września na konferencji prasowej w s... Jakość i przejrzystość wód oraz możliwość wystąpienia zagrożenia eutrofizacyjnego, czyli zarastania jeziora Śniardwy zwanego Mazurskim Morzem badają naukowcy z Uniwersytetu Warszawskiego. Badania, która zakończą się we wrześniu, wskażą zagrożenia ekologiczn... Poprawa w zakresie wczesnej diagnostyki, leczenia, a także zapobiegania przewlekłym chorobom dróg oddechowych u dzieci ma być jednym z priorytetów zdrowotnych podczas polskiej prezydencji w Radzie UE, od lipca do grudnia 2011 r. ,,Chcemy zwrócić szczególną uwagą na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Sól emskaCzy wiesz że...? Wodorowęglan sodu - sodium hydrogen carbonate (nazwy zwyczajowe: soda oczyszczona, kwaśny węglan sodu, bikarbonat, dwuwęglan sodu, NaHCO3) - nieorganiczny związek chemiczny, wodorosól kwasu węglowego i sodu. Wodorofosforan sodu – nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu fosforowego o wzorze Na2HPO4. Ma postać bezbarwnych, silnie higroskopijnych kryształów. Jest rozpuszczalny w wodzie; daje alkaliczny odczyn roztworu (pH ok. 9 dla roztworu 5%). Sól emska – biały suchy jednorodny proszek o słonawym smaku złożony z siarczanów i chlorków sodu i magnezu oraz węglanu sodowego. Jest to środek o działaniu wykrztuśnym i alkalizującym, stosowany w nieżytach dróg oddechowych i astmie oskrzelowej. Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia.
Uzdrowisko – miejscowość dysponująca naturalnymi czynnikami leczniczymi, do których zalicza się wody mineralne oraz właściwości klimatyczne. Warunkiem powstania miejscowości uzdrowiskowej jest występowanie walorów przyrodniczych. Wody mineralne służą do kąpieli leczniczych i do kuracji pitnej, a właściwości klimatyczne stosowane są w klimatoterapii. Roztwór 4,5 g soli w litrze wody ma skład zbliżony do naturalnej wody emskiej (źródła której znajdują się pobliżu kurortu Bad Ems) i może być stosowany jako woda mineralna o wysokim stopniu zmineralizowania. Poprzez podrażnianie błony śluzowej dróg oddechowych pobudza do wydzielania śluzu, po czym alkalizuje i rozrzedza wydzielinę. Rozpuszczalny w wodzie, najczęściej występuje w postaci tabletek ("tabletki emskie"). Siarczan sodu, Na2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i sodu. Występuje w postaci bezwodnej i uwodnionej – heptahydratu i dekahydratu. Forma bezwodna występuje w naturze jako rzadki minerał tenardyt, a dziesięciowodna – mirabilit. Po raz pierwszy otrzymany jako dekahydrat przez Johanna Glaubera w XVII wieku jako produkt uboczny otrzymywania chlorowodoru z kwasu siarkowego i chlorku sodu (stąd siarczan sodu nazywany jest solą glauberską).
Woda mineralna – naturalna woda (zobacz też woda pitna) wzbogacona w znacznym stopniu solami mineralnymi (lub innymi składnikami) w postaci jonów. Stężenie soli mineralnych musi wynosić co najmniej 1 g/l. Oprócz tego może zawierać rozpuszczone gazy pochodzenia naturalnego (dwutlenek węgla, siarkowodór). Najczęściej (w handlu detalicznym w Polsce wyłącznie) jest to woda wgłębna, która minerały pozyskała ze skał, przez które przepływała. Po raz pierwszy definicję wody mineralnej określono na Międzynarodowym Kongresie Balneologicznym w Bad Nauheim w roku 1911. Linki zewnętrznePrzypisy
Chlorek sodu (NaCl) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu. Czasami zapisuje się również ją jako sól kwasu solnego i wodorotlenku sodu (HCl + NaOH → NaCl + H2O), stanowiący podstawowy składnik soli kuchennej i soli warzonej. Woda morska to wodny roztwór chlorku sodu (i, w mniejszym stopniu, innych soli).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |