Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Prof. Franciszek Kokot skończył 80 lat
Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod...
 
Rada Języka Polskiego zaniepokojona językiem w biznesie
Rada Języka Polskiego zainteresowała się językiem środowiska biznesowego. Zdaniem językoznawców, wyniki nie są budujące: zazwyczaj w firmach nie dba się o poprawność językową. Językoznawcy ubolewają też, że pracodawcy przywiązują niewielką wagę do podnosz...
 
Rada Języka Polskiego o poprawności językowej w biznesie i podręcznikach
Nadużywanie anglicyzmów, kalek językowych i brak dbałości o poprawność stylistyczną w środowisku biznesowym oraz nadmiernie specjalistyczny język podręczników do kształcenia zawodowego to niektóre z problemów zaprezentowanych w środę posłom w sprawozdaniu Rady Języka Po...
 
Rada Języka Polskiego: podręczniki do nauki zawodu często niezrozumiałe
Podręczniki do kształcenia zawodowego są często za trudne i pisane w sposób niekomunikatywny, dlatego uczniowie mogą mieć problemy z ich zrozumieniem - wynika z badań przeprowadzonych przez Radę Języka Polskiego. Językoznawcy przeanalizowali 70 polskich podręczników, z k...
 
Zmarł prof. Aleksander Abłamowicz
Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd...

Reklama:


Sąd Najwyższy Kryminalny

Czy wiesz że...?
Sąd Kryminalny Księstwa Mazowieckiegosąd powołany 22 kwietnia 1794 przez Radę Zastępczą Tymczasową po opanowaniu Warszawy przez powstańców kościuszkowskich.

Jan Suchorzewski herbu Zaremba (ur. 1740 – zm. 1809) – wojski wschowski, poseł kaliski na sejm 1786 i Sejm Czteroletni, brygadier bracławskiej brygady kawalerii.

Szymon Askenazy (ur. 28 grudnia 1866 w Zawichoście, zm. 22 czerwca 1935 w Warszawie) – polski historyk żydowskiego pochodzenia, zajmujący się głównie stosunkami międzynarodowymi w XVIII i XIX wieku. Profesor Uniwersytetu Lwowskiego i następnie Warszawskiego. W swoich poglądach politycznych zbliżony do obozu legionowo-piłsudczykowskiego. Twórca lwowskiej szkoły historycznej nazywanej też szkołą Askenazego.
Wieszanie zdrajców (in effigie) w 1794, wykonanie wyroku Sądu Najwyższego Kryminalnego
Jan Piotr Norblin

Sąd Najwyższy Kryminalny dla Korony i Litwy – najwyższy sąd insurekcji kościuszkowskiej utworzony 17 czerwca 1794 przez Radę Najwyższą Narodową.

Jego wprowadzenie zapowiadał już Akt Powstania Obywatelów, Mieszkańców Województwa Krakowskiego z 24 marca 1794.

Antoni Polikarp Złotnicki (ok. 1750-1830), poseł podolski na Sejm Wielki, chorąży czerwonogrodzki, przeciwnik Konstytucji 3 Maja, konfederat targowicki, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej, marszałek konfederacji województwa podolskiego, brygadier targowickiej formacji Brygady Kawalerii Narodowej "Złotej Wolności" pod Imieniem Województwa Podolskiego.

Seweryn Rzewuski herbu Krzywda (ur. 13 marca 1743 w Podhorcach, zm. 11 grudnia 1811 w Wiedniu) – hetman polny koronny, generał wojsk koronnych, jeden z przywódców konfederacji targowickiej.

Decyzją RNN utworzono 2 odrębne sądy oddzielnie dla Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Każdy z nich składał się z 16. sędziów, z tym, że komplet sędziowski wynosił 7.

Kompetencje

  • rozpatrywał sprawy dotyczące zbrodni, przestępstw i wykroczeń pospolitych dokonanych przez urzędników RNN i Deputacji Centralnej Wielkiego Księstwa Litewskiego.
  • orzekał w sprawach przestępstw urzędowych, popełnionych przez urzędników powstańczych, do których zaliczano ucisk prywatny, nadużycie urzędu, nieposłuszeństwo rozkazom zwierzchności, defraudację pieniędzy publicznych, korupcję, zdradę tajemnicy państwowej
  • rozstrzygał sprawy, nierozstrzygnięte w sądach kryminalnych wojewódzkich i powiatowych z powodu paritatis votorum
  • sprawy przeciwko osobom, oskarżonym o występki przeciwko narodowi, których dobra zajęte są przez wojska nieprzyjacielskie i w związku z tym nie mogą odpowiadać przed stosownym sądem wojewódzkim i powiatowym
  • Sąd Najwyższy Kryminalny skazał Stanisława Szczęsnego Potockiego, Franciszka Ksawerego Branickiego, Seweryna Rzewuskiego, Jerzego Wielhorskiego, Antoniego Polikarpa Złotnickiego, Adama Moszczeńskiego, Jana Zagórskiego i Jana Suchorzewskiego na karę śmierci przez powieszenie, wieczną infamię, konfiskatę majątków i utratę wszystkich urzędów. Wobec nieobecności skazanych, wyrok wykonano in effigie 29 września 1794.

    Franciszek Ksawery Makarowicz (ur. 1739 – zm. ok. 1817) – członek Rady Zastępczej Tymczasowej i sędzia Sądu Najwyższego Kryminalnego w powstaniu kościuszkowskim, burmistrz Lublina od 1779, wójt i ławnik miasta Starej Warszawy.

    Korona Królestwa Polskiego (łac. Corona Regni Poloniae) – termin określający instytucję państwa polskiego w późnym średniowieczu, rozumianą zgodnie z koncepcją niezależności instytucji państwa od osoby monarchy. Zarazem nazwa ideologii politycznej wyrażającej się nowym sposobie postrzegania władzy, powstałej pod wpływem koncepcji płynących z Czech i Węgier.

    Sędziowie

    27 czerwca 1794 desygnowała sędziów, zostali nimi m:

  • Stanisław Baczyński
  • Wojciech Bęczkowski
  • Telesfor Billewicz
  • Stefan Florian Dembowski
  • Teodor Dembowski
  • Józef Domański
  • Józef Durantowicz
  • Adam Glezmer
  • Ignacy Gomoliński
  • Jan Ludwik Koch
  • Leon Kochanowski
  • Stanisław Ledóchowski
  • Franciszek Leszczyński
  • Daniel Lottich
  • Franciszek Ksawery Makarowicz
  • Franciszek Orsetti
  • Aleksander Potocki
  • Tomasz Przytulski
  • Stanisław Rutkowski
  • Jan Nepomucen Sokolnicki
  • Aleksander Walichnowski
  • Wacław Zakrzewski
  • Wawrzyniec Żukowski
  • Bibliografia

  • Akty Powstania Kościuszki wyd. Szymon Askenazy i Włodzimierz Dzwonkowski, Kraków 1918, cz. I, s. 328-332.
  • Zobacz też

  • Sąd Kryminalny Księstwa Mazowieckiego
  • Sąd Kryminalny Wojskowy
  • Adam Moszczeński herbu Nałęcz (ur. 1731 w Warszawie – zm. 1823 w Ryżawce w powiecie humańskim) – generał adiutant króla i generał major wojsk koronnych, szambelan królewski od 1780 roku, chorąży bracławski, poseł na Sejm Czteroletni, organizator opozycji przeciwko konstytucji 3 maja, marszałek konfederacji województwa podolskiego w 1792 roku.

    Jerzy Wielhorski vel Wielohorski (Юрий Михайлович Виельгорский; 1753 - 1807) – pisarz polny litewski, konsyliarz konfederacji targowickiej.





    Czy wiesz że...? beta

    Wielkie Księstwo Litewskie (WKL, lit. Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, białorus. Вялікае Княства Літоўскае/Wialikaje Kniastwa Litoŭskaje, ukr. Велике Князівство Литовське/Wełyke Kniaziwstwo Łytowśke, ros. Великое Княжество Литовское/Wielikoje Kniażestwo Litowskoje, rus. Великое князство Литовское, Руское, Жомойтское и иных, łac. Magnus Ducatus Lituaniae) – państwo obejmujące ziemie (od morza do morza, od Bałtyku po Morze Czarne) dzisiejszej Litwy, Białorusi, północno-wschodniej Polski i większej części Ukrainy, zachodnich kresów Rosji od XIII w. do 1795.
    Paritas votorum (łac. równość głosów) – w sądownictwie staropolskim, szczególny przypadek, gdy głosy sędziów się równoważyły, w związku z czym sąd nie mógł wydać prawomocnego wyroku. Wyjściem z takiej sytuacji było ucieranie głosów aż do czasu uzyskania przewagi przez którąś ze stron. W ostateczności sprawę przekazywano do sądów wyższej instancji.
    Franciszek Ksawery Branicki herbu Korczak (ok. 17301819) – starosta halicki 1765, generał-adiutant królewski, generał artylerii litewskiej w latach 1768-1773, hetman polny koronny w 1773 - 1774, hetman wielki koronny w latach 1774-1793, generał-lejtnant wojsk koronnych od 1764, podstoli koronny 1764-1766, łowczy wielki koronny 1766-1773, generał Imperium Rosyjskiego od 1795, odznaczony Orderem Orła Białego (1765), rosyjskimi Orderem św. Aleksandra Newskiego i Orderem św. Andrzeja Powołańca (1774).
    Franciszek Leszczyński z Leszczyn, herbu Belina, (ur. 1841, zm. 1904 w Olszanicy) – porucznik wojsk austriackich, uczestnik bitwy pod Solferino. Podczas działań wojennych 24 czerwca 1859 r. pod Solferino, stracił rękę. W 1863, został oficerem powstania styczniowego, pod dowództwem gen. Józefa Wysockiego. Pod Radziwiłłowem 1 lipca 1863 został wzięty do niewoli. Następnie z Kijowa, był zesłany na Syberię. Po powrocie, osiadł w Tarnowie, zajmując się handlem. Został też poczmistrzem, potem zamieszkał w gminie Olszanica. Był właścicielem majątku Solina. Zmarł w 1904 r. w Olszanicy. Pochowany został w Uhercach.
    Stanisław Szczęsny Potocki herbu Pilawa (ur. 1753 w Krystynopolu, zm. 14 marca 1805 w Tulczynie) – polityk polski o orientacji prorosyjskiej, wojewoda ruski w latach 1782-1788, generał-lejtnant wojsk koronnych 1784-1792, generał artylerii koronnej w latach 1788-1792, marszałek konfederacji targowickiej 1792 w Koronie, rosyjski general-en-chef od 1797, dyplomata. Stanisław Szczęsny Potocki używał tytułu hrabiowskiego, który nigdy nie był mu przyznany. Współtwórca konfederacji targowickiej.
    Jan Zagórski – podczaszy włodzimierski, sędzia grodzki krzemieniecki, rotmistrz targowickiej formacji Brygady Kawalerii Narodowej Znaków Hussarskich pod Imieniem Województwa Bracławskiego, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej. Jako poseł wołyński na Sejm Czteroletni złożył protest przeciwko konstytucji 3 maja.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.