Sławomir Szmal (ur. 2 października 1978 w Strzelcach Opolskich) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji bramkarza, reprezentant Polski (od października 2008 kapitan drużyny narodowej), uczestnik igrzysk olimpijskich (Pekin 2008), wicemistrz świata z 2007 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009. Od 1 lipca 2005 zawodnik Rhein-Neckar Löwen. Najlepszy piłkarz ręczny świata roku 2009. Laureat 76. Plebiscytu Przeglądu Sportowego i Telewizji Polskiej na 10 najlepszych sportowców Polski roku 2010 (zajął w nim 6 miejsce).

Kariera

PoczÄ…tki

Dzieciństwo oraz wczesną młodość spędził w Zawadzkiem. Od zawsze lubił sport i miał do niego smykałkę. Początkowo próbował różnych dyscyplin (m.in. przejawiał talent do piłki nożnej), ale dość wcześnie postawił na piłkę ręczną. Była to niejako rodzinna tradycja, bowiem dyscyplinę tę uprawiali również jego ojciec (który po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem Stali), matka, stryj, wujek (Andrzej Mientus, w latach 80. jeden z bramkarzy reprezentacji Polski) i siostra. Przygodę ze szczypiorniakiem rozpoczął w wieku 11 lat w drużynie juniorów Stali Zawadzkie, a jego pierwszym szkoleniowcem był nieżyjący już Jerzy Piechula, nauczyciel wychowania fizycznego. Bramkarzem został nieco przez przypadek, jednak to na tej pozycji grał w półfinale mistrzostw Polski juniorów, gdzie po raz pierwszy zobaczyli go opiekunowie reprezentacji juniorskiej. Szybko dostał powołanie do tej kadry, a następnie zadebiutował w młodzieżówce.

Klubowa

Jako, że był niezwykle pracowity, miał spory talent i robił znaczne postępy szybko znalazł się w kadrze zespołu seniorskiego swojego klubu (wprowadzał go do niej jego ojciec Kazimierz). W 1996 trafił do nowoutworzonego WKW Opole, gdzie ściągnął go i trenował Antoni Przybecki. Po roku – mając 19 lat – przeszedł do Hutnika Kraków i w jego barwach zadebiutował w polskiej ekstraklasie. Do Krakowa wyjechał tuż po ukończeniu szkoły, bo w Zawadzkiem nie mógł znaleźć pracy. Jednak tamtejszy klub popadł w tarapaty finansowe i w 1999 przestał istnieć, a Szmal został bez pracodawcy. Jego talent dostrzegli włodarze Warszawianki Warszawa, którzy podpisali kontrakt z "Kasą", wówczas już członkiem kadry narodowej. Ze stołecznym zespołem odniósł pierwsze sukcesy – w sezonie 2001/2002 wywalczył bowiem wicemistrzostwo kraju (1 punkt za Orlenem Płock) i Puchar Polski (zwycięstwo nad Kolporterem Lider Market Kielce). Latem 2002 postanowił przenieść się do drużyny ówczesnego mistrza, bowiem jego marzeniem było wywalczenie pierwszego tytułu, jednak sezonie 2002/2003 od "Nafciarzy" lepsze okazało się o 1 punkt Vive Kielce. Na pocieszenie Szmalowi został tytuł najlepszego bramkarza ligi. 12 kwietnia 2010 podpisał czteroletni kontrakt z Vive Targi Kielce, który będzie obowiązywał od 1 lipca 2011. Jednocześnie podjęto negocjacje, by zawodnik występował w barwach kieleckiego klubu już od początku sezonu 2010/2011, lecz z powodu zbyt wysokich żądań finansowych niemieckiego klubu wcześniejszy transfer nie doszedł do skutku.

Reprezentacyjna

W kadrze narodowej zadebiutował mając 19 lat – 19 sierpnia 1998 w wygranym 31:20 towarzyskim meczu przeciwko Litwie. W 2007 wywalczył srebrny medal Mistrzostw Świata (za co 5 lutego 2007 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Złotym Krzyżem Zasługi) oraz Superpuchar. W ćwierćfinałowym meczu MŚ przeciwko Rosji obronił 4 rzuty karne, a w całym turnieju 111 rzutów. W lutym 2008 zajął 7. miejsce Mistrzostw Europy w Norwegii, a w maju – podczas wrocławskiego turnieju kwalifikacyjnego – wywalczył przepustkę do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (przegrana w ćwierćfinale z Islandią i ostatecznie 5. miejsce). W lutym 2009 zdobył brązowy medal Mistrzostw Świata w Chorwacji, a w styczniu 2010 został uznany najlepszym bramkarzem i wybrany do "Drużyny Gwiazd" Mistrzostw Europy w Austrii.

W maju 2010 w plebiscycie Międzynarodowej Federacji Piłki Ręcznej (IHF) został wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym świata w roku 2009, pokonując w głosowaniu dwóch kontrkandydatów: Igora Voriego oraz Nikolę Karabaticia.

Bilans klubowy w rozgrywkach ligowych