Sławosz Szydłowski - Polski Serwis Naukowy

Sławosz Mieczysław Szydłowski (ur. 20 lipca 1894 w Staszówku, zm. 24 stycznia 1952 w Warszawie) – polski lekkoatleta, olimpijczyk.

Ukończył IV Gimnazjum we Lwowie (w 1913), a następnie rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej na kierunku inżynierii górniczej, które przerwał, gdy 16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w kampaniach karpackiej, bukowińskiej i wołyńskiej. Od 3 listopada 1918w Wojsku Polskim. W wojnie polsko-ukraińskiej brał udział w walkach o Małopolskę Wschodnią i o Lwów. Został odznaczony orderem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem obrony Lwowa i medalem Orląt.

Letnie Igrzyska Olimpijskie, a właściwie Igrzyska VIII Olimpiady, rozegrane zostały w Paryżu we Francji między 4 maja a 27 lipca 1924 roku. Paryż był organizatorem igrzysk po raz drugi, było to jednocześnie pożegnanie się z działalnością w MKOL twórcy nowożytnych igrzysk barona Pierre`a de Coubertina. Na terenach Racing Club wybudowano nowoczesny stadion olimpijski na ponad 60 tysięcy widzów, obok stadionu po raz pierwszy powstała wydzielona wioska olimpijska. Do udziału w imprezie (po absencji na poprzednich igrzyskach) zaproszono sportowców Austrii, Turcji i Węgier, znów jednak nie dopuszczono reprezentacji Niemiec, a oficjalny komunikat informował, że organizatorzy nie są w stanie sportowcom tego kraju zapewnić pełnego bezpieczeństwa.

6. Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce - szóste mistrzostwa Polski mężczyzn w lekkiej atletyce zostały rozegrane między 14 a 16 sierpnia 1925 w Krakowie na stadionie TS Wisła. Czwarte mistrzostwa kobiet rozegrano 17 i 18 lipca 1925 w Warszawie, w Parku Sobieskiego (Agrykola). Poniżej zwycięzcy zawodów.

W 1920 ostał mianowany na stopień porucznika. W latach 1921-1922 był instruktorem lekkiej atletyki w Centralnej Szkole Wojskowej Gimnastyki i Sportu w Poznaniu służąc jednocześnie w 23 pułku ułanów. W 1924 zdemobilizowany, pracował w Warszawie jako urzędnik.

Był jednym z pierwszych wybitnych lekkoatletów niepodległej Polski. Specjalizował się w rzutach. trzynaście razy zdobywał tytuł mistrza Polski:

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

rzut dyskiem - 1920, 1922, 1923, 1924 i 1925

rzut młotem - 1923

rzut oszczepem - 1920, 1921, 1922, 1923 i 1934

rzut oszczepem oburącz - 1921 i 1927

Pięć razy był wicemistrzem Polski: pchnięcie kulą - 1920 i 1923, rzut dyskiem - 1927 i rzut oszczepem - 1925 i 1926. Zdobył również brązowe medale w rzucie dyskiem (1921 i 1926) i rzucie oszczepem (1927).

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Rzut dyskiem – jedna z technicznych konkurencji lekkoatletycznych polegająca na wyrzuceniu siłą ramienia (jedną ręką) dysku, na jak największą odległość. Rzut odbywa się z koła o średnicy 2,5 m otoczonego siatką ochronną o wysokości 4 m i wylotem z przodu 6 m. Aby rzut był ważny dysk musi upaść w wycinku koła o kącie 40 stopni. Dysk ma wagę dwóch kilogramów dla mężczyzn i jednego kilograma dla kobiet.

Był pięciokrotnym rekordzistą Polski w rzucie oszczepem (trzykrotnie), dyskiem i młotem.

Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1924 w Paryżu, gdzie był chorążym polskiej reprezentacji. Startował w rzucie dyskiem i rzucie oszczepem, ale odpadł w eliminacjach. Zwyciężył za to w tych konkurencjach podczas Akademickich Mistrzostw Świata w Warszawie w tym samym roku. Czterokrotnie wystąpił w meczach reprezentacji Polski (w latach 1922-1931.

Pogoń Lwów (oficjalna nazwa: Lwowski Klub Sportowy Pogoń Lwów) – najstarszy działający polski wielosekcyjny klub sportowy odrodzony w 2009 roku, założony we Lwowie wiosną 1904 pod nazwą Klub Gimnastyczno-Sportowy przy IV Gimnazjum we Lwowie przez uczniów IV Gimnazjum, działający do wybuchu II wojny światowej. Od 1907 do 1940 pod nazwą Lwowski Klub Sportowy Pogoń Lwów. Po Lechii Lwów i Czarnych Lwów trzeci najstarszy zespół piłkarski utworzony przez Polaków na ziemiach polskich. Najlepszy i najbardziej utytułowany polski klub sportowy okresu międzywojennego (wielokrotny mistrz kraju w różnych dyscyplinach), którego sekcja piłkarska nigdy nie spadła z ekstraklasy. Współzałożyciel Związku Polskiej Piłki Nożnej (w 1911), a po odzyskaniu niepodległości Polskiego Związku Piłki Nożnej (w 1919) oraz Ligi Piłki Nożnej (w 1926).

Pchnięcie kulą – konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m. Kobiety pchają kulą ważącą 4 kg, młodzicy 5 kg, juniorzy młodsi (16-17 lat) – 5 kg, juniorzy starsi (18-19 lat) – 6 kg, seniorzy – 7,26 kg. Kula przed wypchnięciem musi mieć kontakt z szyją zawodnika. Po wykonaniu pchnięcia zawodnik musi opuścić koło jego tylną częścią, w przeciwnym wypadku pchnięcie nie zostanie uznane. Ponadto kula musi paść w obszar wycinka koła o kącie 40 stopni.

Startował w barwach Pogoni Lwów (1913-1924) i AZS Warszawa (1924-1931). W 1931 zakończył uprawianie sportu.

W czasie okupacji brał udział w konspiracji. Walczył w powstaniu warszawskim, gdzie został awansowany do stopnia rotmistrza. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami za działalność podziemną.

Źródła

Bogdan Tuszyński, Polscy olimpijczycy XX wieku t. 2., Wrocław 2004, ISBN 83-4707-050-1

Ryszard Wryk, Sport olimpijski w Polsce 1919-1939, Poznań 2006, ISBN 83-7177-278-5