Słucz - dopływ Prypeci - Polski Serwis Naukowy

Słucz (biał. Случ, Паўночная Случ, ros. Случь) – rzeka na Białorusi w obwodach mińskim, homelskim i na granicy homelskiego i brzeskiego, lewy dopływ Prypeci. Długość – 197 km, zlewnia w kształcie trójkąta o powierzchni 5470 km², średni przepływ u ujścia – 22,4 m³/s, spadek – 46,6 m, nachylenie – 0,24‰.

Obwód brzeski (biał. Брэсцкая вобласць, Берасьце́йская во́бласьць, Bresckaja wobłasć, Bieraściejskaja wobłaść) – obwód Białorusi leżący w jej południowo-zachodniej części przy granicy z Polską i Ukrainą. Stolicą utworzonego w 1939 obwodu jest Brześć.

Granica państwowa – powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną oddzielająca terytorium, podziemie i obszar powietrzny jednego państwa od innych państw lub obszarów niczyich. Do określania granic często używa się charakterystycznych elementów geograficznych, jak na przykład rzeki, łańcuchy górskie lub wybrzeża morskie. Oznaczana jest specjalnymi znakami . Stopień rozwinięcia granicy państwa określa współczynnik rozwinięcia granicy.

Charakterystyka

Rozpoczyna się na terenie Grzędy Kopylskiej na wys. 166 m n.p.m., 2 km na południowy wschód od wsi Krzywa Grzęda w rejonie słuckim, na północ od Słucka. Płynie przez zachodnią część Równiny Środkowoberezyńskiej i Nizinie Prypeckiej w granicach rejonów: soligorskiego, żytkowickiego i po granicy rejonów żytkowickiego i łuninieckiego. Przez kilka kilometrów przed ujściem rzeka graniczna między obwodami brzeskim i homelskim. Ujście znajduje się 6 km na południowy wschód od wsi Zaprosie w rejonie łuninieckim, w pobliżu Mikaszewicz. Większe miejscowości, przez które przepływa, to Słuck i Starobin.

Prypeć (ukr. Припять, białorus. Прыпяць) – rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru, o długości 775 km i powierzchni dorzecza 121 000 km². W górnym i środkowym biegu rzeka przepływa przez Polesie. Uchodzi do Zbiornika Kijowskiego. Dopływami Prypeci są: Turia, Stochód, Styr, Horyń, Stwiga, Uborć, Sławeczna, Sołoń, Uż (prawe). Główne miasta położone nad Prypecią to: Pińsk, Mozyrz, Czarnobyl.

Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).

Rzeźba równinna. Lasy i bagna pokrywają ponad 70% zlewni. Zabagnienie ok. 45%. Jeziorzystość poniżej 1%. Brzegi w większości strome lub urwiste.

Dolina w górnym biegu niewyraźna, niżej trapezopodobna o szerokości 0,5-1,5 km w biegu górnym, 1,5-2,5 km w biegach średnim i dolnym, u ujścia poszerza się do 6 km i zlewa z doliną Prypeci. Obszary zalewowe przeważnie dwustronne, w górnym biegu szerokie na 100-400 m, w dolnym 1-1,2 km, u ujścia 4-5 km. Powyżej Starobina na rzece istnieje sztuczny zbiornik wodny o nazwie Zalew Soligorski (Салігорскае вадасховішча).

Rejon żytkowicki (biał. Жыткавіцкі раён) - rejon w południowo-wschodniej Białorusi, w obwodzie homelskim. Leży na terenie dawnego powiatu mozyrskiego.

Obwód miński (biał. Мíнская во́бласць, Minskaja wobłasć, Taraszkiewica: Менская вобласьць, Mienskaja wobłaść, ros. Минская область) – obwód Białorusi leżący w jej centralnej części kraju. Stolicą obwodu jest Mińsk.

Koryto w górnym biegu szerokie na 6-25 km, do Zalewu Soligorskiego na odcinku 71 km skanalizowane; od Zalewu do ujścia rzeki Morocz płytkie, niżej – kręte, silnie meandrujące, o szerokości 20-40 m.

Wiosenne powodzie zaczynają się w połowie marca, kończą na początku maja. Zamarza w końcu grudnia; lody pękają w końcu marca. Wiosenne zejście lodów trwa w górnym biegu 8 dni, w dolnym 3 dni.

Historia

W latach 1922–1939 rzeka graniczna między Polską i ZSSR.

Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek wodny płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek wodny o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².

Rejon łuniniecki (biał. Лу́нінецкі раён, Łuniniecki rajon, ros. Лунине́цкий райо́н, Łuninieckij rajon) – rejon w południowo-zachodniej Białorusi, w obwodzie brzeskim.

Bibliografia

Hasło река Случь w Белорусский Посейдон (biał. / ros.)

Oster w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 2 (Januszpol – Wola Justowska) z 1902 r.