SSM-A-14 Redstone - Polski Serwis Naukowy

SSM-A-14 Redstone - amerykański pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM) napędzany jednym stopniem napędowym na paliwo ciekłe. Opracowany pod kierunkiem i przy udziale zespołu Wernhera von Brauna. Redstone był większy niż oryginalny pocisk V2, zdolny do przenoszenia głowicy jądrowej i w odróżnieniu od również opartego na V2 radzieckiego pocisku SS-1A, posiadał oddzielająca się od pocisku głowicę bojową. Pocisk ten odegrał również znaczącą rolę jako rakieta transportowa, do wynoszenia w przestrzeń kosmiczną satelitów Explorer.

Wernher von Braun, Wernher Magnus Maximilian Freiherr von Braun (ur. 23 marca 1912 w Wirsitz, obecnie Wyrzysk, zm. 16 czerwca 1977 w Alexandrii, Wirginia, USA) – niemiecki uczony, jeden z czołowych konstruktorów rakiet i pionierów podboju kosmosu. Podczas II wojny światowej współtwórca pocisków balistycznych V-2. Nazista, oficer SS. Po wojnie, uczestnik amerykańskiego programu kosmicznego.

R-1 (kod NATO: SS-1A Scunner), zwany też niekiedy niesłusznie SS-1A "Scud" - pierwszy radziecki pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM) napędzany jednym silnikiem na paliwo ciekłe. Pocisk ten de facto stanowił radziecką odmianę niemieckiego pocisku V2 opracowaną z pomocą wziętych do niewoli niemieckich konstruktorów.

Pocisk ten nie mógł stanowić odpowiedzi na zmieniającą się sytuację militarną, stad też nie był przewidziany do użycia jako taktyczny pocisk balistyczny. Jego zadaniem było odstraszanie przez stwarzanie zagrożenia jądrowego dla terytorium ZSRR. Mimo iż Redstone był pociskiem mobilnym-drogowym, z uwagi na napęd oparty na paliwie ciekłym, jego taktyczny transport był ekstremalnie trudny, niebezpieczny i w rzeczywistości nierealny. Program pocisku SM-A-14 (bądź też PGM-11A) rozpoczęty został w roku 1950, natomiast w roku 1956 rozpoczęto prace nad głowicą W-39. Testy pocisku w locie rozpoczęły się w roku 1953, w roku zaś 1958 został wprowadzony do służby. Ogólnie w służbie bojowej pozostawało 60 pocisków Redstone zastąpionych w roku 1965 przez pociski Pershing I

MGM-31 Pershing I – amerykański taktyczny pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM), uzbrojony w głowicę jądrową W50 o mocy 400 kiloton. Pocisk ten skonstruowany został w celu zastąpienia w Europie pocisku SSM-A-14 Redstone. Wkrótce po rozmieszczeniu tego pocisku w 1964 roku w Europie, przystąpiono do prac nad jego ulepszoną wersją Pershing IA, której dyslokację w Europie rozpoczęto w roku 1969.

Rakietowy pocisk balistyczny – pocisk rakietowy, którego najistotniejszymi cechami są lot po parabolicznej krzywej balistycznej z napędem silnikowym jedynie w części trasy oraz wyposażenie w układ naprowadzania. Na etapie wznoszenia, lot odbywa się dzięki napędowi za pomocą jednego bądź więcej silników rakietowych, dalsze zaś etapy lotu odbywają się dzięki wykorzystaniu energii nadanej pociskowi w fazie silnikowej oraz sile grawitacji ziemskiej. Zastosowanie pocisków balistycznych opiera się na przenoszeniu do celu głowicy bojowej o charakterze konwencjonalnym bądź masowego rażenia.