|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Jeden z najwybitniejszych polskich mediewistów o międzynarodowej renomie został laureatem tegorocznej Nagrody Lednickiego Orła Piastowskiego. Wyróżnienie jest przyznawane za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych i upowszechniania wiedzy o roli dynastii piastow... Nagrodę Lednickiego Orła Piastowskiego za propagowanie wiedzy na temat dynastii pierwszych Piastów odebrał w piątek na Ostrowie Lednickim (wielkopolskie) poznański historyk, mediewista prof. Jerzy Strzelczyk z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. "W n... Do 30 kwietnia można zgłosić swoją kandydaturę na stanowisko wolontariusza na czas październikowego spotkania koordynatorów narodowych Europejskich Dni Dziedzictwa (EDD), które odbędzie się we Wrocławiu. Na chętnych czeka około 20 miejsc.Polska jest... NID uruchomił portal internetowy "Wolontariat na rzecz dziedzictwa". Platforma ma ułatwić kontakt organizatorom działań na rzecz zabytków, kultury, tradycji czy historii z osobami, które mają ochotę w tym pomóc, dzieląc się swoją wiedzą, czasem ... Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) organizuje konkursie na najlepszą graficzną interpretację (projekt w wersji cyfrowej) przysłowia "Co kraj to obyczaj". Zwycięska propozycja zostanie wykorzystana w ogólnopolskiej kampanii promocyjnej Europejskich Dni...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
SabirowieCzy wiesz że...? Jerzy Strzelczyk (ur. 1941 w Poznaniu) – polski naukowiec, historyk-mediewista specjalizujący się m.in. w początkach państwa polskiego oraz państw barbarzyńskich na ziemiach dawnego Imperium Romanum. Doktorat (promotor prof. Gerard Labuda) na Wydziale Historyczno-Filozoficznym UAM w Poznaniu. Habilitacja w 1975 r. w Instytucie Historii (który niedługo wcześniej uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych)na podstawie rozprawy Słowianie i Germanie w Niemczech środkowych we wczesnym średniowieczu. Od 1984 profesor nadzwyczajny, od 1989 profesor zwyczajny. W latach 1991-1996 był dyrektorem Instytutu Historii UAM. Kierownik Zakładu Historii Średniowiecznej Instytutu Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, członek krajowy czynny Wydziału II Historyczno-Filozoficznego PAU. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Członek zarządu Fundacji Historycznej im. Profesora Henryka Łowmiańskiego. Uhonorowany Nagrodą FNP za rok 2009 w kategorii nauk humanistycznych i społecznych. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie. Sabirowie – plemię huńskie zamieszkałe w VI wieku na prawym brzegu Wołgi, w 558 roku podbite przez Awarów. W skład sabirskiego związku plemiennego prawdopodobnie wchodzili tureccy Chazarowie z siedzibami ulokowanymi w okolicach północnego Dagestanu. Niektórzy naukowcy wiążą Sabirów z późniejszą nazwą Syberii. Chazarowie, Kozarowie (turecki: Xazarlar) – lud koczowniczy pochodzenia tureckiego, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z VI wieku n.e. Tereny zajmowane przez Chazarów rozciągały się między północnym Kaukazem, Krymem, Morzem Kaspijskim a rzeką Jaik i Samarą. Trudnili się głównie pasterstwem, a bogacili na łupieskich wyprawach.
Dagestan (aw. Дагъистан, Daghistan); Republika Dagestanu (aw. Дагъистанлъул ДжумхIурият, Daghistanlhul Dżumhurijat) – republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej. Przypisy
Syberia (ros. Сибирь) – kraina geograficzna w północnej Azji, wchodząca w skład Rosji, położona między Uralem na zachodzie, Oceanem Arktycznym na północy, Oceanem Spokojnym na wschodzie, oraz stepami Kazachstanu i Mongolii na południu.
Awarowie – koczowniczy lud mieszanego pochodzenia ugro-ałtajskiego, który w połowie VI wieku pojawił się Europie. Utworzone przez Awarów wspólnie z Kutigurami państwo Kaganat Awarów zasłynęło na przełomie VI i VII wieku łupieżczymi wyprawami głównie przeciw Bizancjum. Po upadku kaganatu na początku IX wieku Awarowie stopniowo zaniknęli.
Czy wiesz że...? beta Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
Robert Browning - ur. 15 stycznia 1914 w Glasgow zm. 11 marca 1997 w Londynie - szkocki historyk, bizantynolog. Studia ukończył w 1935 w Glasgow University. W okresie II wojny światowej służył w Sztabie Generalnym we Włoszech i w Sojuszniczej Komisji Kontroli w Sofii (Bułgaria). Następnie w Belgradzie w Jugosławii był asystentem do brytyjskiego attaché wojskowego. W 1946 roku powrócił do środowiska akademickiego. Wykładał historię w Merton College w Oksfordzie a od 1947 do 1965 roku w University College w Londynie. Od 1965 do przejścia na emeryturę w 1981 był profesorem historii starożytnej w Birkbeck. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Birmingham. Pełnił funkcję przewodniczącego Society for the Promotion of Hellenic Studies i Society for the Promotion of Byzantine Studies.Był redaktorem "Journal of Hellenic Studies" oraz odpowiadał za dział bibliograficzny czasopisma "Byzantinische Zeitschrift". Zasłynął także jako poliglota. W 1946 roku ożenił się Galina Chichekova, którą poznał w Sofii. Mieli dwie córki. W 1972 ożenił się ponownie z Ruth Gresh, którą poznał podczas pobytu w Kairze.
Wojciech Szymański, ur. 15 maja 1932 r., archeolog mediewista, prof. dr hab., emerytowany pracownik naukowy Instytutu Archeologii i Etnologii PAN i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1950-1953, a następnie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w latach 1953-1955, pod kierunkiem Witolda Hensla i Józefa Kostrzewskiego. Od 1955 r. pracował w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN (obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN).
Hunowie – jeden ze starożytnych ludów Wielkiego Stepu. Był to koczowniczy lud wywodzący się ze wschodnich terenów Azji Środkowej. W IV w. pojawili się we Wschodniej Europie, gdzie w V w. utworzyli krótkotrwałe imperium i przyczynili się do upadku Rzymu. Hunowie charakteryzowali się doskonałym opanowaniem jazdy konnej, podobnie zresztą jak inni mieszkańcy stepów. Nie pozostawili po sobie źródeł pisanych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |