Sajno - jezioro na Równinie Augustowskiej

Sajno – jezioro rynnowe położone na południowo-wschodnim obrzeżu Augustowa (powiat augustowski, woj. podlaskie).

Brzegi są wysokie, w ok. 90% porośnięte lasem mieszanym, jedynie przy wypływie rzeczki Sajownicy podmokłe. Jezioro jest wydłużone, zorientowane równoleżnikowo. Sajno to największe jezioro w grupie jezior augustowskich.

Od wschodu Sajno łączy się przesmykiem z jeziorkiem Sajenek (przez przesmyk biegnie sztuczna grobla z szosą i torem kolejowym). W północnej części jeziora ma ujście Kanał Bystry. W kierunku południowo-zachodnim wypływa z Sajna rzeczka Sajownica - odcinek rzeki Netty.

Jezioro rynnowe – rodzaj jeziora polodowcowego, wypełniającego obniżenie rynny polodowcowej, zazwyczaj długie, wąskie, kręte, głębokie i o stromych brzegach. Często tworzą ciągi, które wyznaczają przebieg dawnych rynien.

Jaćwingowie lub Jaćwięgowie – wymarły w XVI wieku lud bałtycki, blisko spokrewniony z Prusami i Litwinami (czasem uważany za jedno z plemion pruskich), zamieszkujący Jaćwież (Sudowię). Posługiwali się językiem jaćwińskim (jaćwieskim) lub dialektem języka pruskiego.

Nazwa jeziora wywodzi się prawdopodobnie z jaćwieskiego słowa soia, oznaczającego rzekę, nurt rzeczny (przez środek jeziora przebiega silny nurt).

Ośrodki turystyczne "Królowa Woda" i MPEC skupione są na północnym brzegu. Na południowym położone są pola namiotowe. Jezioro znajduje się w granicach obszaru chronionego krajobrazu "Puszcza i Jeziora Augustowskie".

Zobacz też

Jeziora Polski

geografia Polski

Jeziora augustowskie

Polska należy do krajów europejskich obfitujących w jeziora, które zgrupowane są głównie w północnej części kraju, a więc na terenie obejmującym obszar ostatniego zlodowacenia (Pojezierze Pomorskie, Pojezierze Mazurskie). Zdecydowana większość jezior w Polsce to jeziora polodowcowe.

Równoleżnik - okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi. Najdłuższym równoleżnikiem jest równik, który ma 40 075 km długości. Równik dzieli kulę ziemską na dwie półkule - północną i południową. Podstawowe równoleżniki to: równik, zwrotnik Raka i zwrotnik Koziorożca a także koło podbiegunowe północne i południowe. Równoleżniki mają różne długości, w zależności od szerokości geograficznej.