Sakra - Polski Serwis Naukowy

Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.

Proces nadania sakry biskupiej w Kościele rzymskokatolickim

W Kościele rzymskokatolickim kapłan mianowany przez Stolicę Apostolską na biskupa otrzymuje sakrę biskupią w ciągu 3 miesięcy od dostania potwierdzenia na piśmie. Bez takiego potwierdzenia żaden biskup nie ma prawa przekazać sakry. Obrzęd wyświęcenia na biskupa odbywa się zazwyczaj w Katedrze. Zgromadzeni śpiewają Hymn do Ducha Świętego. Następnie przedstawia się kandydata i odczytuje nominację Stolicy Apostolskiej. Przyszły biskup składa przyrzeczenie dotyczące wiernej służby. Podczas Litanii do Wszystkich Świętych biskup elekt leży krzyżem przed ołtarzem (prostracja). Po litanii następuje modlitwa konsekracyjna i nałożenie rąk na głowę przyszłego biskupa przez konsekrującego uroczystość, współkonsekrujących i biskupów obecnych na uroczystości. Nowy biskup zostaje namaszczony krzyżmem świętym, otrzymuje księgę Ewangelii oraz insygnia biskupie: pastorał, mitrę i pierścień. Uwieńczeniem ceremonii jest wykonanie przez nowego biskupa gestu Pocałunku Pokoju ze wszystkimi biskupami. Uroczystość odbywa się w językach narodowych wg ustaleń Soboru Watykańskiego II.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Stolica Apostolska, inaczej Stolica Święta (łac. Sedes Apostolica, wł. Sede Apostolica, Santa Sede) – siedziba papieży, także papiestwo, czyli władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca podmiot prawa międzynarodowego. Jej siedziba mieści się w państwie Watykan, z którym jest połączona unią personalną i funkcjonalną. Stolica Apostolska sprawuje wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję nad Watykanem, który jest również jej własnością. Traktowanie Stolicy Apostolskiej i Watykanu jako odmiennych podmiotów, jakkolwiek uzasadnione z punktu widzenia ustrojowego, nie występuje jednak wyraźnie na gruncie prawa międzynarodowego. W stosunkach międzynarodowych nazwy te bywają stosowane zamiennie, a zaciągnięcie zobowiązania pod jedną z nich jest rozumiane jako wiążące dla obu. I tak np. w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej podmiot ten występował początkowo pod nazwą Państwa Watykańskiego, a następnie (bez odrębnego przystąpienia) pod nazwą Stolicy Apostolskiej.

Proces nadania sakry biskupiej w kościołach starokatolickich

W kościołach starokatolickich biskupem może zostać każdy kapłan wybrany na demokratycznym synodzie, spośród wszystkich księży kościoła, większością głosów. Obrzęd wyświęcenia na biskupa odbywa się zazwyczaj w Katedrze. Podczas Litanii do Wszystkich Świętych biskup elekt leży krzyżem przed ołtarzem. Po litanii następuje modlitwa konsekracyjna i nałożenie rąk na głowę przyszłego biskupa przez konsekrującego uroczystość, współkonsekrowanych i biskupów obecnych na uroczystości. Biskupi kościołów zrzeszonych w Unii Utrechckiej wyświecani są na najczęściej przez ich zwierzchników w katedrze biskupów starokatolickich w Utrechcie (Holandia).

Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

Mitra (z łac. przepaska na głowę, turban), inaczej infuła, wysokie liturgiczne nakrycie głowy i znak godności chrześcijańskich dostojników kościelnych – biskupów, opatów, infułatów oraz archimandrytów, noszone podczas pełnienia czynności liturgicznych.

Bibliografia

Wielka Encyklopedia Jana Pawła II , tom XXVII, hasło: Sakra Biskupia, red. Grzegorz Polak