|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Każdy z nas zna bajkę o prędkim i nadgorliwym zającu oraz powolnym, lecz systematycznym żółwiu. Wydawać by się mogło, że zwycięstwo tego ostatniego jest jedynie literacką przenośnią, kompletnie oderwaną od rzeczywistości. Tymcza... Używanie telefonów komórkowych nie jest kancerogenne i nie grozi zachorowaniem na guza mózgu, jak sugerował raport opublikowany niedawno przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) - wynika z międzynarodowej analizy dotychczas opublikowanych badań na ten temat.T... Fotografie wykonane w momentach wielkich odkryć polskich archeologów w Andach można obejrzeć w Muzeum-Pracowni Literackiej Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Ekspozycja "Bogowie Andów" bezie otwarta do końca wakacji.Autorzy wystawy... Uwalnianie feromonów płciowych pomaga organizmom zwabić partnerów do parzenia się, dostarczając informacji na temat gatunku i płci oraz tego, na ile receptywny jest potencjalny partner na zaloty. Nowe badania europejskie pokazują, że samce Drosophila melanogast... Powstawanie nowych neuronów w dojrzałym mózgu przez wiele dekad uważane było za niemożliwe. Od kilkunastu lat wiadomo już, że neurogeneza w wieku postnatalnym - czyli narodziny nowych komórek nerwowych u dorosłych osobników - jest...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
SalmakisCzy wiesz że...? Hermes (gr. Ἑρμῆς) jest w mitologii greckiej jednym z 12 bogów olimpijskich. Bóg wędrowców, złodziei i podróżujących. Posłaniec boży. Syn Zeusa i Tytanki Mai jest bratem Dionizosa, Hefajstosa, Ateny, Afrodyty, Apolla, Artemidy i innych. Patron wędrowców, złodziei, handlu, kupców, wynalazców oraz posłańców. Urodził się w górach Kyllene w Arkadii, gdzie były główne ośrodki jego kultu. Hymn homerowy do Hermesa opowiada, że jako niemowlę ukradł Apollinowi stado krów, sprytnie myląc ślady. Następnie podarował bratu lirę z jelit cielęcych i skorupy żółwia, czym złagodził gniew Apollina. W zamian otrzymał jako oznakę władzy laskę herolda, zwaną kaduceuszem (kerykejonem), oplecioną dwoma wężami,(które zaprzyjazniły się kiedy Hermes rzucił między nie kerykejonem) uśmierzającą spory i kłótnie. Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Salmakis (gr. Σαλμακίς Salmakís, łac. Salmacis) − w mitologii greckiej najada. Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodite) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
Bartholomeus Spranger (ur. 1546 - zm. 1611) malarz niderlandzki, przedstawiciel manieryzmu. Działał jako nadworny malarz cesarza Maksymiliana II Habsburga, potem Rudolfa II. W swoim malarstwie łączy szkołę manieryzmu weneckiego ze sztuką flamandzką. Malował obrazy o tematyce mitologicznej, inspirowane poezją Owidiusza. Pokochała syna Hermesa i Afrodyty – Hermafrodytę. Ten wpadł w jej objęcia podczas kąpieli, jednak nieczuły na jej wdzięki odrzucał zaloty pięknej nimfy. Salmakis była jednak uparta, więc uprosiła bogów, aby połączyli ją z ukochanym w jednym ciele. I tak bogowie uczynili z obojga jedno ciało o cechach obu płci. Hermafrodyt, Hermafrodyta (gr. ʽἙρμάφρόδιτός ʽErmáfróditós) – w mitologii greckiej dwupłciowe bóstwo związane z bliżej nieznanym obrzędem weselnym. Według "Przemian" Owidiusza Hermafrodyt był pięknym i nieśmiałym młodzieńcem - synem Hermesa i Afrodyty, w którym zakochała się bez wzajemności nimfa Salmakis. Wpadł w jej objęcia podczas kąpieli. Opierał jej się, więc Salmakis poprosiła bogów, aby połączyli ich na zawsze. I tak bogowie uczynili z obojga jedno ciało o cechach obu płci.
Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów). Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |