Stefan Barciński (ur. 1878, zm. 23 sierpnia 1939 w Łodzi) ─ przemysłowiec łódzki. Syn Salomona Barcińskiego (1850-1902). Zajmował ważne stanowiska (ostatnio przed śmiercią był wiceprezesem zarządu) w rodzinnej spółce akcyjnej „Przemysł Wełniany S. Barciński i S-ka” przy ul. Tylnej w Łodzi. Był współzałożycielem i przez 25 lat członkiem zarządu Związku Przemysłu Włókienniczego w Państwie Polskim. Siedziba Łódź al. T. Kościuszki 33/35 . Był członkiem zarządu Banku Handlowo-Przemysłowego w Łodzi SA. Był członkiem Komitetu Giełdowego w Łodzi. Był członkiem Rady Łódzkiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. Był członkiem Łódzkiej Miejscowej Rady Opiekuńczej. W czasie I wojny światowej był członkiem Komitetu Obywatelskiego m. Łodzi w latach 1914-1915. Udzielał się bezinteresownie w Stowarzyszeniu Techników oraz w łódzkim Oddziale Polskiego Czerwonego Krzyża (PCK), gdzie w latach 1919-1928 pełnił funkcję skarbnika. Mieszkał w Łodzi przy ul. J. Kilińskiego 177. Pochowany na Cmentarzu Żydowskim („nowym”) przy ul. Brackiej w Łodzi. Na terenach fabryki Barcińskich zbudowano w latach 2005-20010 lofty i apartamentowce nazwane "Barciński Park".

Tkalnia – jeden z oddziałów zakładu włókienniczego, na który, w zależności od branży, składają się przędzalnia, tkalnia i wykończalnia. W przetwórstwie włókien łykowych dodatkowo – roszarnia.

Sztuczne oświetlenie jest wynikiem dążenia ludzi do uniezależnienia się od ograniczeń narzucanych im przez naturę. Chcąc przedłużyć swoją działalność na godziny wieczorne i nocne zaczęto posługiwać się różnymi dostępnymi źródłami światła.