Salvatore Vigano - Polski Serwis Naukowy

Salvatore Vigano

Salvatore Vigano (ur. 25 marca 1769 w Neapolu, zm. 10 sierpnia 1821 w Mediolanie), włoski tancerz, choreograf, pedagog baletu oraz kompozytor.

Oprócz wykształcenia tanecznego skończył też studia muzyczne. Podczas pobytu we Francji poznał francuskiego baletmistrza Jeana Daubervala. On właśnie zaznajomił Salvatore z teoriami Noverre'a i nauczył wszystkich tajników francuskiej techniki tańca klasycznego. Kiedy powrócił do Włoch i wystawił choreografię swojego mistrza La Fille mal gardee odniósł wielki sukces. W 1812 roku został zaangażowany do mediolańskiej La Scali i wtedy zaczął realizować swoje koncepcje choreograficzne. Miał już za sobą znaczący dorobek artystyczny:

Choreografia pierwotnie zajmowała się układem ruchów tanecznych w balecie, komponowaniem tańca; dziś pojęcie to rozszerzyło się na wszystkie dziedziny, w których ruch ludzki ma charakter artystyczny – na pokazowe walki, ruch gwiazd muzyki rozrywkowej, łyżwiarstwo figurowe czy gimnastykę artystyczną; coraz częściej także choreograf - będąc odpowiednikiem kompozytora na etapie tworzenia, czy dyrygenta albo reżysera w teatrze operowym, układa wyszukane sceny walk na potrzeby filmu.

Pantomima (mimodram) - rodzaj przedstawienia, w którym aktor (mim) nie używa głosu, tylko odgrywa przedstawienie używając ruchu, mowy ciała i gestów. Często, ale nie zawsze, ma pomalowaną twarz na biało. Teatr pantomimy ma dwie typowe postacie. Pierwsza z nich to komedia służąca łatwej rozrywce. Zwykle unika ona poważnych tematów i skomplikowanej fabuły, gdyż ma przede wszystkim doprowadzić widza do śmiechu. Druga postać pantomimy może rozśmieszać nie mniej niż pierwsza, ale ma inny cel – prowokuje refleksję nad sensem życiowych zaangażowań człowieka. Prócz komicznych, podejmuje też poważne tematy, a czasem wzrusza. Wymaga ona od widza większego wysiłku wyobraźni i intelektu, dlatego jest w pewnym sensie sztuką elitarną i światową.

"Raul" z 1791 roku

"Richard Coeur de Lion" z 1793 roku

"Koriolan" z 1799 roku

"Gli Strelizzi" z 1809 roku

Kiedy został zatrudniony w La Scali przestał już tańczyć. Od tej pory zajął się pracą choreografa. Jednak we wszystkich choreografiach Vigana przodowała pantomima, której było dużo więcej niż samego tańca. Mimo to po wystawieniu swojego spektaklu pod tytułem La Vestale w 1812 roku, widzowie byli wstrząśnięci i płakali. Sam Vigano miał w sobie tyle energii, że często próby mogły trwać bez końca i męczyły wszystkich oprócz niego samego. Zajął się też pracą pedagogiczną i kształcił swoich tancerzy, ponieważ do realizacji spektakli musiał mieć artystów mogących zadaniu temu podołać. Podczas pobytu w Madrycie Vigano poznał i poślubił hiszpańską tancerkę Marię Medinę. Zmarł w 1821 roku w Mediolanie, kiedy pracował nad napisaniem baletu Didon.

Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².