Sanhadża - Polski Serwis Naukowy

Sanhadża (Sanhaja, Sanhadja) wraz z Zenata i Masmuda była jedną z największych berberyjskich konfederacji plemiennych Maghrebu.

Plemiona Sanhadża osiadły najpierw na północnej Saharze. Po nadejściu islamu rozciągnęli się w Sudanie, aż do rzek Senegal i Niger. Od IX stulecia zaczęli się osiedlać w środkowym Atlasie, górach Rif oraz na atlantyckim wybrzeżu Maroka. Część plemion Sanhadża osiadła we wschodniej Algierii (Kutama) i odegrała znaczną rolę w rozwoju Fatymidów. Dynastie Zirydów i Hammadydów kontrolowały Ifrikiję aż do XII wieku.

Imperium Ghany istniało w latach 750-1036 i zlokalizowane było w rejonie dzisiejszej południowo-wschodniej Mauretanii i części Mali. Chociaż znane swoim własnym obywatelom Soninke jako Wagadou, w Europie i Arabii oficjalną nazwą imperium było Imperium Ghany. Nazwa pochodziła od tytułu władcy - Ghana, znaczącego Żołnierz Króla. Pierwszy człon w nazwie waga w przybliżeniu tłumaczy się jako stado, tłum, z kolei drugi człon dou jest terminem Mande tłumaczonym jako ląd, kraina i jest najbardziej rozpowszechnioną nazwą od Afryki Centralnej do Zachodniej. Tak więc Wagadou można przetłumaczyć jako Kraj ludzi.

Sudan – to kraina geograficzna i historyczna w Afryce. Rozciąga się między Sahelem a obszarem wilgotnych lasów równikowych i biegnie od Wyżyny Abisyńskiej aż po Ocean Atlantycki. Jej powierzchnia wynosi ok. 5 mln km². W tej krainie rozciągają się bezkresne tereny trawiaste zwane sawannami i zamieszkują tu zwierzęta charakterystyczne dla tego środowiska przyrodniczego.

W roku 826, pod wodzą Tilantana na obszarze dzisiejszej Mauretanii utworzone zostało plemienne królestwo Masufa i Lamtuna, które kontrolowało zachodni transsaharyjski szlak handlowy i walczyło z królestwami Sudanu. Chociaż imperium to upadło na początku X stulecia, misjonarz i teolog Ibn Jasin zdołał połączyć plemiona przymierzem z Almorawidami w połowie XI wieku. Konfederacja ta następnie zdobyła Maroko, zachodnią Algierię i Andaluzję w Hiszpanii oraz Imperium Ghany.

Sahara – strefa pustynna położona w północnej Afryce. Jest ona największą gorącą pustynią na Ziemi (ma 9 064 300 km²), rozciągająca się na długości 5700 km od Oceanu Atlantyckiego na zachodzie po Morze Czerwone na wschodzie; od północy ograniczona jest górami Atlas i wybrzeżem Morza Śródziemnego. Znajduje się na terytoriach 11 państw: Maroka, Algierii, Tunezji, Libii, Egiptu, Sahary Zachodniej, Mauretanii, Mali, Nigru, Czadu i Sudanu.

Sahara Zachodnia – dawna kolonia hiszpańska (jako Sahara Hiszpańska) w północnej Afryce nad Oceanem Atlantyckim, obecnie okupowana przez Maroko, które nazywa ją Prowincją Południową. Sahara Zachodnia graniczy z Marokiem, Algierią i Mauretanią. Do dzisiaj nie zostały rozstrzygnięte spory o przynależności lub samodzielności tego terytorium.

Po najeździe Maghrebu przez arabskie plemię Banu Hilal w XI stuleciu Sanhadża byli stopniowo arabizowani. Kabylowie z Algierii oraz kilka plemion mauryjskich w Mauretanii i Sahrawi na Saharze Zachodniej są potomkami szczepu Kutama, chociaż często powierzchownie arabizowani, zachowują ważne elementy kultury i społeczności Sanhadża.

Teologia (gr. θεος, theos, "Bóg", + λογος, logos, "nauka") dyscyplina zajmująca się badaniem natury boskiej oraz stosunkami, jakie zachodzą pomiędzy istotą boską a światem, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między istotą boską a ludźmi. Etymologicznie teologia oznacza naukę (racjonalny dyskurs) dotyczącą Boga.

Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.