Sannjasin - Polski Serwis Naukowy

Sannjasa - (skr. संन्यास) - w powszechnym zastosowaniu oznacza etap życia (aśrama), w którym rozwijana jest wajragia czyli stan determinacji i stałości w dążeniu do wyzwolenia się z iluzji materialistycznego życia. Ci, którzy wyrzekają się pospolitych myśli i pragnień, spędzają resztę swojego życia na duchowych rozmyślaniach. Zgodnie z opisem Manusmryti, jest to ostatni z czterech okresów życia człowieka (brahmaćarja, gryhastha, wanaprastha i sannjasin).

Bóg lub bóstwo – pojęcie istoty nadprzyrodzonej leżące u podstaw większości wierzeń religijnych. Zajmuje się nim teologia, a także filozofia i jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję. Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez popularne religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm. Wśród religii monoteistycznych należy wyróżnić monoteizm trynitarny.

Swami – w hinduizmie tytuł nadawany duchownym. Pochodzi z sanskrytu i oznacza osobę, która potrafi "kontrolować zmysły", tzn. panować nad naturalną chęcią doznawania przyjemności.

Osoba przestrzegająca sannjasę nazywana jest sannjasinem (skr. संन्यासिन्). Sannjasin przyjmuje śluby, które nakładają na niego wiele ograniczeń, np. zakaz bezpośredniego kontaktu z osobami płci przeciwnej, zakaz podróżowania, zakaz posiadania majątku, itp. Przyjęcie ślubów zwykle powiązane jest z nadaniem nowego imienia lub tytułu swamiego.

Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

Wanaprastha (dewanagari: वनप्रस्थ, sankr. wana - las, pras bądź prus - zamieszkanie) - w społeczeństwie hinduistycznym trzeci i przedostatni z czterech etapów (aśrama) życia człowieka odnoszący się do osoby, która porzuciła życie rodzinne poświęcając się religijności (np. pielgrzymkom).

Atrybutem sannjasina może być np. danda.

Źródłosłów

Njasa oznacza drogę,San jest przedrostkiem oznaczającym połączenie. Znaczenie słowa sannjasa symbolizuje życie osoby, która połączyła swoje życie z duchową ścieżką porzuciwszy materialistyczne życie.

Etapy

Wyróżnia się 4 etapy sannjasy:

Paramahansa ( dewanagari परमहंस Najwyższy łabędź, też Paramahamsa ) - tytuł hinduistyczny , stosowany wobec wysoce zrealizowanych mistrzów ( guru ). Najwyższy łabędź - to osoba przemierzająca świat bez pragnień i lgnięcia do jego pokus, posiadająca moc rozróżniania ułudy od prawdy i niepodlegająca parom przeciwieństw

Ćaturaśrama (dewanagari , trl. caturāśrama ) - w hinduistycznym systemie społecznym cztery etapy życia osoby pochodzącej z jednej z trzech wyższych warn (klas, stanów społecznych).

kutićaka - sannjasin mieszka poza dotychczasowym miejscem zamieszkania, a jego podstawowe potrzeby (dot. jedzenia, ubioru, itp.) zaspokajane są przez rodzinę;
bahudaka - wszystkie własne potrzeby sannjasin zaspokaja samodzielnie żebrząc;
pariwradźakaćarja - główna działalność skupia się na podróżowaniu i nauczaniu o Bogu (np. Wisznu);
paramahansa - sannjasin osiada w jednym (najczęściej uważanym za święte) miejscu i poświęca się medytacji.

Zobacz też

Sadhu

Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; "język uporządkowany", w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o "nieuporządkowanej" gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (wg spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 - 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.

Sadhu ( trl. sādhu , to wyraz pochodzący z sanskrytu, znaczy święty człowiek ) - hinduski wędrowny asceta, sanjasin żyjący ściśle według zasad religii, często z splecionymi włosami, zwanymi dźata. Dąży on swoim życiem do osiągnięcia wyzwolenia.