Sarah Vaughan - Polski Serwis Naukowy

Sarah Lois Vaughan (zwana Sassy i The Divine One) (ur. 27 marca 1924 w Newark, zm. 3 kwietnia 1990 w Hidden Hills) – amerykańska wokalistka jazzowa.

Mimo że jej rodzina nie należała do muzykalnych (ojciec był cieślą, a matka pracowała w pralni), młoda Sarah Vaughan miała sporo kontaktów z muzyką. Przez dziesięć lat pobierała lekcje fortepianu, śpiewała też w chórze kościelnym Mount Zion Baptist Church, a w wieku 12 lat została w nim organistką. W 1942 r. wygrała amatorski konkurs talentów w Apollo Theater w Harlemie. Billy Eckstine, który śpiewał wówczas w big-bandzie Earla "Fatha" Hinesa, dostrzegł jej talent i w 1943 r. zaproponował jej posadę wokalistki i drugiej pianistki w zespole. Rok później Eckstine zaangażował ją do swojej własnej grupy. W niej Sarah Vaughan zetknęła się z pionierami modern jazzu: Charliem Parkerem i Dizzym Gillespiem. Dzięki wspólnym nagraniom z zespołem Eckstine'a, dokonanym w 1945 r., poznała podstawy nowej muzyki, która charakteryzowała cały jej późniejszy dorobek.

Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.

Count Basie, właśc. William James Basie (ur. 21 sierpnia 1904 w Red Bank w stanie New Jersey, zm. 26 kwietnia 1984 w Hollywood na Florydzie) – wybitny amerykański pianista jazzowy, kompozytor i bandlider. Laureat NEA Jazz Masters Award 1983.

Po odejściu od Eckstine'a przez krótki czas występowała w zespole Johna Kirby'ego (1945-46), po czym zdecydowała się na karierę solową. W 1947 r. wyszła za trębacza George'a Treadwella, który został jednocześnie jej menedżerem. Pracę studyjną i koncertową lat 50. rozpoczęła w 1950 r. od wspólnych nagrań z Milesem Davisem, po czym nagrała liczne albumy z muzyką popularną w Mercury Records oraz muzykę bliższą jazzowi w wytwórni EmArcy. Nagrania te powstały przy współudziale Clifforda Browna, Cannonballa Adderley'a i muzyków zespołu Counta Basiego. W latach 60. Vaughan miała już ustaloną markę. Odeszła też od jazzu w kierunku komercyjnych nagrań z towarzyszeniem orkiestry.

Hidden Hills (Kalifornia) jest niezależnym miastem i jednocześnie zamkniętym osiedlem w Hrabstwie Los Angeles, położonym w zachodniej części niziny San Fernando Valley. Osiedle zajmuje powieżchnię około 5 km², liczba mieszkańców wynosiła w 2000 roku 1875 osób.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Dopiero w latach 70. zaczęła ponownie regularnie występować i nagrywać z muzykami jazzowymi. W 1974 r. wystąpiła na Festiwalu Jazzowym w Monterey, a w 1978 r. nagrała album z kwartetem: Oscar Peterson, Joe Pass, Ray Brown i Louie Bellson. Rok później ukazał się Duke Ellington Song Book One, w którego realizacji wzięli udział tacy muzycy jak: Zoot Sims, Frank Foster, Frank Wess, J.J. Johnson i Joe Pass. W 1980 r. Vaughan wystąpiła na koncercie w Carnegie Hall, powróciła też do śpiewania z Eckstine'em w Apollo Theater, w miejscu, gdzie zaczęła się jej kariera. Koncertowała i nagrywała z najwybitniejszymi muzykami od Parkera i Petersona po Herbiego Hancocka, Rona Cartera, Billa Higginsa, Dizzy'ego Gillespiego, Dona Cherry'ego, Maynarda Fergusona, Chucka Mangione. Śpiewała również w zespołach Jimmy'ego Jonesa (1948-52, 1954-58), Roya Hayesa (1953-58), Richarda Daviesa, (przełom lat 50. i 60.), Rolanda Hanny'ego 1961-63), Boba Jamesa (1965-68), Jana Hammera (1970-71), Jimmy'ego Cobba (1970-78), Andy'ego Simpkinsa (Od 1979) i Harolda Jonesa (od 1980).

Vibrato (wł. drżąco) – określenie wibracji palcowej w grze na instrumentach strunowych z gryfem, wibracji dźwięku na niektórych instrumentach dętych (np. na flecie) lub wibracji głosu w śpiewie.

Clifford Brown (ur. 30 października 1930; zm. 26 czerwca 1956) — amerykański trębacz jazzowy związany z nurtami bebopu i hard bopu. Pomimo wczesnej śmierci w 26 roku życia wywarł olbrzymi wpływ na kształtowanie się bebopowego prądu w amerykańskim jazzie i zyskał olbrzymie grono naśladowców, wśród których znaleźli się między innymi: Donald Byrd, Lee Morgan, Booker Little, Freddie Hubbard, Wynton Marsalis, Terell Stafford i Nicholas Payton. Członek pierwszego składu i współautor pierwszych nagrań kwintetu Arthura Blakeyego (The Art Blakey Quintet przerodził się później w The Jazz Messengers). W 1972 roku wyróżniony przez krytyków chicagowskiego magazynu Down Beat członkostwem w Jazzowym Panteonie Sław (Down Beat Jazz Hall of Fame).

W 1945 r. Vaughan wygrała w ankiecie czytelników pisma "Esquire", w latach 1947-52 triumfowała w magazynie "Down Beat", a w latach 1948-52 w "Metronome". Obdarzona niezwykłą skalą i idealną modulacją, potrafiła subtelnie panować nad jakością swego głosu. Często frazy śpiewane delikatnym, ciepłym głosem kontrastowały z fragmentami interpretowanymi szorstkim, nosowym vibrato czy gardłowym warczeniem. Zdobyta w czasie współpracy z Eckstine'em wiedza na temat bebopu pozwoliła jej wplatać do śpiewu nowocześniejsze elementy jazzowej struktury.

Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku. Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów drugiej wojny światowej po lata dziewięćdziesiąte. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.

William Clarence "Billy" Eckstine (ur. 8 lipca 1914 w Pittsburghu, zm. 8 marca 1993 tamże) – amerykański muzyk jazzowy, wokalista, bandlider i trębacz.