Satoshi Kon (jap. 今敏, Kon Satoshi, ur. 12 października 1963 w Kushiro, Hokkaido, Japonia, zm. 24 sierpnia 2010) – japoński reżyser anime.

Wszystkie jego filmy zostały stworzone w studiu Madhouse, z którym współpracują m.in. Rintaro i Yoshiaki Kawajiri. Twórczość Kona charakteryzuje się psychologiczną złożonością, realistycznymi sylwetkami bohaterów oraz balansowaniem na granicy jawy i snu. Debiutował w 1998 roku filmem Perfect Blue.

Biografia

Uczęszczał do akademii sztuk pięknych w Musashino, początkowo chciał zostać malarzem. Niedługo po ukończeniu szkoły nawiązał współpracę z Katsuhiro Ōtomo przy mandze World Apartament Horror. Pracę z anime rozpoczął jako scenograf w filmie Rōjin Z (1991), do którego Ōtomo napisał scenariusz oraz zaprojektował obiekty mechaniczne. We wczesnych pracach Kona silnie zauważalny jest wpływ Ōtomo.

Następnymi projektami, w których Kon wziął udział, były m.in. Hashire! Melos (1992) i Patlabor II: The Movie (1993) Mamoru Oshiiego. We współpracy z Oshiim stworzyli krótką mangę Seraphim: 266613336 Wings, do której Oshii napisał scenariusz, zaś Kon stworzył rysunki. Następnie napisał scenariusz do Magnetic Rose, segmentu zbioru animowanych miniatur Memories (1996), który wyreżyserował Kōji Morimoto oraz piątego odcinka OAV Jojo no kimyō na bōken.

Zadebiutował w 1997 filmem Perfect Blue, kryminalnym psychothrillerem przypominającym twórczość Alfreda Hitchcocka i Philipa K. Dicka. Następnymi jego filmami były Millennium Actress (2001) i Rodzice chrzestni z Tokio (2003). W 2004 stworzył serial telewizyjny Paranoia Agent, badający ludzką psychikę i archetypy zakorzenione we współczesnej japońskiej popkulturze, jak również problematykę tożsamości osobowej i kulturowej. Serial jest mocnym komentarzem społecznym odnośnie japońskiej kultury powojennej. W 2006 ukończył prace nad kolejnym pełnometrażowym filmem, Papriką. Jego premiera odbyła się na Festiwalu Filmowym w Wenecji, gdzie otrzymał pięciominutową owację na stojąco.

W filmach Kona często zacierają się granice między jawą a światem nierzeczywistym, do momentu, w którym trudno jest rozróżnić, co w filmie dzieje się naprawdę, a co w psychice bądź snach bohaterów. Poruszają one też tematykę rzadko spotykaną w anime, np. Rodzice chrzestni z Tokio opowiadają historię trójki tokijskich bezdomnych. Tematyka ta nie jest poruszana także w japońskich filmach aktorskich. W środkach wyrazu stosowanych przez Kona zauważyć można wiele podobieństw do ogłoszonego przez Takashiego Murakamiego manifestu superflat.

Zmarł 24 sierpnia 2010 w wieku 46 lat na raka trzustki. W momencie śmierci pracował nad filmem Yume miru kikai, który pośmiertnie dokończony został przez współpracowników Kona, zaś jego premiera zapowiedziana została na 2011 rok.

czytaj dalej: [2], [3]