|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 18-20 stycznia 2011 r. w Kioto, Japonia, odbędzie się dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. tworzenia, łączenia i współpracy za pośrednictwem techniki komputerowej.
Komputery, sieci i inne technologie stały się wszechobecne we współczesnym społeczeństwie. Niemniej w większości są wykorzystywane pasywnie. Aby ewol... Okres młodzieńczy to wiele zmian rozwojowych, hormonalnych i stresów. Ale to nie wszystko. Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Wlk. Brytanii pokazują, jak iloraz inteligencji (IQ), wynik uzyskiwany na podstawie jednego z kilku różny... Zbudowanie państwa opartego na wzorcach z ZSRR, w którym główną rolę miał odgrywać przemysł ciężki powstający w wielkich zakładach zatrudniających rzesze powstającej klasy robotniczej było - zdaniem historyka IPN Andrzeja Zawistowskiego - celem władz PRL ... "Między kulturą pomorską a kulturą oksywską. Przemiany kulturowe w okresie lateńskim" to temat odbywającego się w dniach 14-15 października w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku sympozjum naukowego.Konferencję organizuje Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, we wsp... Czasy barwne, złożone i tajemnicze, z jednej strony egzotyczne i obce mentalnie dla współczesnego człowieka, a jednocześnie kolebka dzisiejszej cywilizacji - tak na średniowiecze patrzy historyk prof. Jerzy Strzelczyk. I dzięki temu znajduje w nim skarby, np. literaturę pi...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Satsuma - domena feudalna Czy wiesz że...? Sakoku (?, lit. zamknięty kraj) – polityka izolacjonizmu w Japonii, prowadzona przez rządy rodu Tokugawa, w szczególności Iemitsu Tokugawa. Wjazd obcokrajowców, jak i wyjazd Japończyków, był niemożliwy pod groźbą kary śmierci. W latach 1633–1639 wprowadzono liczne akty prawne zakazujące kontaktów z Zachodem i polityka ta była utrzymywana aż do 1853, kiedy to komodor Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych Matthew Perry wymusił na Japonii nawiązanie kontaktów zagranicznych. Japończycy mogli swobodnie opuszczać kraj dopiero po restauracji Meiji w 1868. Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach. Satsuma (jap. 薩摩藩 Satsuma-han) – domena feudalna (han) w Japonii w okresie Edo, usytuowana w południowej części wyspy Kiusiu. W jej skład wchodziły prowincje: Satsuma, Ōsumi, część prowincji Hyūga oraz północna część wysp Riukiu (Amami, Tokara, Ōsumi). Od 1609 r. podlegało jej także Królestwo Riukiu. Za pośrednictwem Riukiu, Satsuma prowadziła handel z Chinami, będąc obok Nagasaki, Cuszimy i Ezo, jednym z czterech okien Japonii na świat w okresie samoizolacji (sakoku). Od XII w. Satsumą rządził ród Shimazu. Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.
Epoka Meiji (jap. 明治時代, Meiji jidai?, "epoka światłych rządów") - nazwa okresu panowania cesarza Mutsuhito, od 8.9.1868 do 30.7.1912. (Uwaga: nazwy okresów panowania cesarzy obierane są w momencie objęcia przez nich tronu; po śmierci monarchy nazwa ery staje się jego imieniem). W znaczeniu dokonanych przemian politycznych, gospodarczych i społecznych, epokę tę nazywa się restauracją Meiji (jap. 明治維新, Meiji-ishin?). W okresie Meiji Satsuma została podzielona na prefektury: Miyazaki i Kagoshima. Prefektura Kagoshima (jap. 鹿児島県, Kagoshima-ken) – prefektura znajdująca się w południowej części wyspy Kiusiu w Japonii. Obejmuje również szereg wysepek leżących na południowy zachód od Kiusiu, wraz z archipelagiem Amami.
Kiusiu (jap. 九州, Kyūshū?) - trzecia pod względem powierzchni wyspa Japonii. W dosłownym znaczeniu nazwa wyspy znaczy "dziewięć krain". W dawnych czasach na wyspie istniało dziewięć prowincji: Chikuzen, Chikugo, Hizen, Higo, Buzen, Bungo, Hyūga, Osumi i Satsuma. Obecnie wyspa podzielona jest na siedem prefektur: Han (jap. 藩, han) - lenna feudalne w Japonii, które utworzył w XVI w. Toyotomi Hideyoshi. Likwidacja systemu hanów została przeprowadzona w 1871, trzy lata po Restauracji Meiji. Na ich miejsce ustanowiono prefektury. Liczba hanów ulegała zmianom; zwykle wynosiła ona około 300. W większości były one rządzone przez daimyo, których ziemie były wyceniane na co najmniej 10.000 koku.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |