Sergiusz Zahorski - Polski Serwis Naukowy

Sergiusz Zahorski (4 września 1886 w Żytomierzu, zm. 4 czerwca 1962 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, współtwórca polskiego jeździectwa sportowego, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1912 w reprezentacji Rosji. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Biografia

Był synem Antoniego, pułkownika Armii Rosyjskiej, i Heleny z Hulanickich. Od 5 września 1906 w Armii Rosyjskiej. Absolwent Korpusu Kadetów Marynarki i Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Sankt Petersburgu. W latach 1915 – 1917 oficer rosyjskiej kawalerii. 19 września 1917 przeszedł do I Korpusu Polskiego do 1 Pułku Ułanów.

16 Pułk Ułanów Wielkopolskich im. gen. dyw. Gustawa Orlicz-Dreszera (16 p.uł.) – oddział kawalerii Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP, stacjonujący w garnizonie Bydgoszcz, w koszarach "Ułańskich" przy ul. Szubińskiej 1.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Od 14 listopada 1918 w Wojsku Polskim. Był kolejno: zastępcą dowódcy 1 Pułku Ułanów, dowódcą szwadronu zapasowego i ponownie zastępcą dowódcy 1 Pułku Ułanów. Natomiast od 2 września 1919 dowodził samodzielną brygadą kawalerii, pełnił funkcję zastępcy dowódcy 1 Pułku Ułanów, a następnie jego dowódcy. Podczas kampanii kijowskiej od 10 kwietnia 1920 dowodził 14 Pułkiem Ułanów, po czym w listopadzie powrócił na stanowisko zastępcy dowódcy 1 Pułku Ułanów. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej został skierowany do Włoch na kurs oficerów instruktorów jazdy. Od 16 kwietnia 1922 do stycznia 1923 był zastępcą dowódcy 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich. W latach 1923-1924 ukończył Kurs Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, po czym 19 listopada 1924 roku objął dowództwo 11 Pułku Ułanów Legionowych, a w październiku 1925 – I Brygadą Kawalerii w Warszawie.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

Władysław Eugeniusz Sikorski (ur. 20 maja 1881 w Tuszowie Narodowym, zm. 4 lipca 1943 na Gibraltarze) – polski wojskowy i polityk, generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych i premier Rządu na Uchodźstwie podczas II wojny światowej.

26 lipca 1926 został szefem Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP. W październiku 1928 ponownie przeszedł do "linii", obejmując dowództwo XII Brygady Kawalerii w Ostrołęce, a w 1929 Brygadą Kawalerii "Poznań". W latach 1936 – 1938 był inspektorem Krakusów w Departamencie Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych i przeszedł w stan spoczynku.

4 czerwca jest 155. (w latach przestępnych 156.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 210 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Powołany w 1939 do służby czynnej, pozostał bez przydziału. Po kampanii wrześniowej, przez Rumunię, przedostał się do Francji, gdzie był w dyspozycji Naczelnego Wodza. Ewakuowany do Wielkiej Brytanii, do stycznia 1942 pozostawał w stanie nieczynnym, internowany z rozkazu gen. Władysława Sikorskiego w obozie oficerskim Rothsay na szkockiej wyspie Bute. Od stycznia 1942 przeniesiony w stan spoczynku.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Wojna polsko-bolszewicka (wojna polsko-rosyjska 1919-1920) – wojna pomiędzy odrodzoną II Rzeczpospolitą a Rosją Radziecką, dążącą do podboju państw europejskich i przekształcenia ich w republiki radzieckie zgodnie z doktryną i deklarowanymi celami politycznymi ("rewolucja z zewnątrz") rosyjskiej partii bolszewików.

Po wojnie osiedlił się w Londynie, był członkiem Koła Generałów i Pułkowników Byłych Wyższych Dowódców. Zmarł w Londynie 4 czerwca 1962. Został pochowany na cmentarzu Brompton.