|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Po katastrofie w japońskiej elektrowni atomowej Fukushima urządzenia pomiarowe wykryły w atmosferze nad Polską podwyższone stężenia izotopu jodu J-131. Jednak dawka promieniowania, na jaką są narażeni są Polacy jest tysiące razy niższa niż dopuszczalna norma.T... Nośniki leków mogą poprawić ich właściwości i skuteczność przy jednoczesnym zmniejszaniu skutków ubocznych. Naukowcy starają się poradzić sobie w ten sposób z substancjami aktywnymi, które w normalnych warunkach wykazują sile działanie uboczne, a ich ... Zdaniem ekspertów nawet jeśli nad Polskę dotrze chmura zanieczyszczona radioaktywnymi pierwiastkami, to nie musimy się jej obawiać. Im dalej chmura oddala się od Japonii, tym jest rzadsza, a stężenie radioaktywnych pierwiastków mniejsze. "Chmura, która... Społeczność międzynarodowa była zaskoczona i przerażona obrazami zniszczeń i tragedii towarzyszących trzęsieniu ziemi w japońskim regionie Sendai w dniu 11 marca. Według obecnych szacunków w wyniku trzęsienia ziemi i tsunami zginęło ponad 6 000 osób. Bardzo niska... Zbliża się koniec 2011 r., co oznacza, że następuje ten moment w roku, kiedy rotacyjną Prezydencję w Radzie Unii Europejskiej obejmuje nowy kraj. Kiedy w sylwestrową noc zegary wybiją północ, to Duńczycy przejmą na kolejne sześć miesięcy odpowiedzialność za orga...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
ShōmuCzy wiesz że...? Kodeks Taihō (jap. 大宝律令, Taihō ritsuryō) – japoński kodeks bazujący na prawie chińskim ogłoszony w 702 roku. Składał się z dwóch części: ritsu (jap. 律, ritsu), czyli prawa karnego w 6 zwojach, oraz ryō (jap. 令, ryō), czyli postanowień administracyjnych podzielonych na 11 zwojów. W późniejszym okresie do kodeksu dołączono zbiór uzupełniających precedensów sądowych i wskazówek, znanych jako kyaku i shiki. Cesarzowa Genshō (jap. (元正天皇, Genshō tennō, ur. 680, zm. 748) — 44. cesarzowa-władczyni Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia. Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma – "Nauka Przebudzonego") – system filozoficzno-etyczny uznawany przez wielu ludzi za religię, rzadziej za psychologię. Założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Jako religia buddyzm zalicza się do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych. Cesarz Shōmu (jap. 聖武天皇 Shōmu tennō, ur. 701, zm. 4 czerwca 756) – 45. cesarz Japonii wg oficjalnej historiografii. Syn cesarza Mommu i Miyako Fujiwara (córki Fuhito Fujiwara). Objął tron po abdykacji swojej ciotki – cesarzowej Genshō w 724 r. Abdykował w roku 749 na korzyść swojej córki cesarzowej Shōtoku, ale zachował wpływy w rządzie. Po ustąpieniu z tronu całkowicie poświęcił się religii. Wajroczana (również Vairocana, Vairochana lub Mahavairocana; chiń. 大日如來 Dàrì Rúlái lub 毘盧遮那佛 Pílúzhēnàfó , język koreański: 비로자나불 Birojanabul lub 대일여래 Daeil Yeorae, język japoński: 大日如来 Dainichi Nyorai) - zgodnie z buddyjską doktryną Trikai jest buddą stanowiącym ucieleśnienie Dharmakai, i który może dzięki temu być postrzegany jako uniwersalny aspekt historycznego Buddy Gautamy Siddharty. Przedstawiany jako jeden z Pięciu Buddów Mądrości, Wajroczana zajmuje środkowe miejsce.
Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie. Cesarz Shōmu był żarliwym wyznawcą i propagatorem buddyzmu. W 743 roku ufundował budowę 16-metrowego posągu Buddy Wajroczany dla świątyni Tōdai-ji w Narze. W ówczesnym czasie było to przedsięwzięcie znacząco wyczerpujące budżet państwa. Już jako były cesarz w 752 r. osobiście dokonał ceremonii otwarcia oczu, czyli konsekracji posągu i namalowania źrenic. Po jego śmierci pod posągiem buddy na głębokości 45 cm zakopano dwa miecze cesarza - Yohoken i Inhoken. Nara (?) jest stolicą prefektury Nara w regionie Kansai na wyspie Honsiu, niedaleko Kioto. Znajdują się tutaj zabytki wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Miasto to, pod nazwą Heijō-kyō (jap. 平城京), było pierwszą stolicą Japonii i siedzibą dworu cesarskiego w latach 710-740 oraz 745-784. Po przeniesieniu stolicy do Heian-kyō miasto stało się ważnym ośrodkiem klasztornym. Utraciło natomiast znaczenie polityczne.
Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach. Dokonał degradacji statusu pewnych członków własnego rodu z powodu wichrzycielstwa i rywalizacji wśród pretendentów do tronu. W wyniku tej degradacji z linii rodu cesarskiego wyłoniły się rody Minamoto, Taira i Tachibana. W roku 740, za namową Moroe Tachibana, przeniósł dwór cesarski z ówczesnej stolicy w Heijō-kyō do Kuni-kyō, gdzie pozostał do roku 744. W 744 roku przez pewien czas dwór cesarski pozostawał w Naniwa, a następnie w Shigaraki. W roku 745 pod naciskiem opinii publicznej, stolicą kraju wyznaczył ponownie Heijō-kyō. 4 czerwca jest 155. (w latach przestępnych 156.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 210 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.
Jolanta Tubielewicz (1931-2003) - profesor japonistyki, wieloletni pracownik Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka wielu cenionych publikacji nt. Japonii. W 741 roku wydał edykt nakazujący budowę dwóch buddyjskich klasztorów: męskiego i żeńskiego, w każdej prowincji oraz nakazał czytanie sutry Złotego Blasku, która miała chronić kraj od wszelkiego zła. W 743 wyłączył nowo zagospodarowane ziemie spod systemu przydziałów (kubunden) i zezwolił na wieczyste ich użytkowanie przez zagospodarowującego. Przez to rozporządzenie złamana została fundamentalna zasada publicznej własności ziemi wdrożona w kodeksie Taihō. Małżonka Shōmu – cesarzowa Kōmyō – podobnie jak mąż, była propagatorem buddyzmu. Ufundowała m.in. świątynie Hokke-ji oraz Shin-Yakushi-ji w Narze. Fuhito Fujiwara (jap. 藤原不比等, Fujiwara no Fuhito, ur. 659, zm. 13 września 720) - kugyou w Japonii na przełomie okresów Asuka i Nara. Drugi syn Kamatari Fujiwara. W tekstach źródłowych jego imię bywa zapisywane znakiem 史 (jap. , Fuhito). Najbardziej wpływowy człowiek na dworze cesarskim za panowania cesarzowych Gemmei i Genshō. Zasłużony mąż stanu, jeden z twórców kodeksu Taihō. Minister za panowania cesarzy Jitō, Mommu, Gemmei i Genshō. Otrzymał tytuły udaijin i dajoudaijin.
Minamoto (jap. 源, Minamoto?), Genji (jap. 源氏, Genji?) – to nazwisko nadawane w okresie Heian przez cesarzy Japonii książętom krwi, dla których zabrakło urzędów przy dworze cesarskim. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Edykt (łac. edictum) - opublikowane zarządzenie lub obwieszczenie, wydawane przez rzymskich urzędników w ramach przysługującego im imperium, ważne przez cały rok urzędowy lub krótszy, z góry określony czas. W węższym znaczeniu sam przepis prawny zawarty w takim akcie.
Tōdai-ji (jap. 東大寺, Tōdai-ji) - buddyjski kompleks świątynny w japońskim mieście Nara. Wchodzący w jego skład Pawilon Wielkiego Buddy (大仏殿 Daibutsu-den) jest największą drewnianą budowlą na świecie. Znajduje się w nim wielki posąg Buddy Wajroczany o wysokości 16,2 m. Świątynia jest również główną siedzibą buddyjskiej szkoły Kegon. Została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
Cesarzowa Shōtoku (jap. 称徳天皇, Shōtoku tennō) znana także jako cesarzowa Kōken (jap. 孝謙天皇, Kōken tennō) – dwukrotna cesarzowa-władczyni Japonii (46. i 48.).
Tera - rodzaj buddyjskiej świątyni w Japonii, składającej się z budowli sakralnych, bram z posągami oraz zabudowań mieszkalnych i gospodarskich, zwykle otoczonej murem. Materiałem do budowy było drewno, dach kryła dachówka. Pierwowzorem japońskich ter były świątynie chińskie i koreańskie.
Taira (jap. 平氏, Heishi, Taira-uji?) – ród japoński władający Japonią od 1073 do 1185, wywodzący swoje pochodzenie od cesarza Kammu. Nazywany również Heike (jap. 平家, Heike?) zgodnie z sino-japońską wymową wyrazów.
Sutra (sans. सूत्र, sūtra; pali sutta, co znaczy księga lub pismo; chiń. jing 經; kor. kyǒng 경; jap. kyō; wiet. kinh; tyb. Mdo མདོ) to nazwa religijnych ksiąg buddyjskich lub hinduskich. W buddyzmie sutry zawierają nauki Buddy: jego wykłady, dyskusje z uczniami i słuchaczami. W hinduizmie termin sutra oznacza mniej więcej aforyzm i odnosi się do mądrości wyrażonej w zwięzły sposób. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |