Jeden z bloków na współczesnym osiedlu Shek Kip Mei (maj 2007)

Shek Kip Mei (chin.; 石硤尾邨: pinyin: Shíxiáwěi Cūn) – pierwsze osiedle mieszkań socjalnych w Hongkongu, na terenie Nowego Koulunu.

Pierwszymi mieszkańcami osiedla byli chińscy imigranci – pogorzelcy ze slumsów, zbudowanych na nadmorskich wzgórzach Hongkongu, które spłonęły 25 grudnia 1953 roku. Zaraz po pożarze władze Hongkongu podjęły decyzję o budowie osiedla.

Początkowo powstało 29 bloków – osiem z nich dzięki finansowej pomocy ONZ. Zgodnie z pierwszymi planami, na osobę dorosłą miało przypadać 24 m² mieszkania, a na dziecko poniżej 12 roku życia – 12 m². W rzeczywistości jednak osiedle charakteryzowały spartańskie warunki – w mieszkaniach, które miały od 24 do 28 m² mieszkały po dwie lub trzy rodziny, czasem na jednym łóżku spało 9 osób. Domy miały po siedem lub osiem pięter, nie miały windy, na każdym piętrze znajdowała się wspólna (i jedyna na piętrze) ubikacja, łazienka i kuchnia. W mieszkaniach nie było szyb, a jedynie okiennice. Czynsz za mieszkanie wynosił dwa dolary.

Z powodu olbrzymiego napływu ludzi, osiedle było ciągle rozbudowywane. W ciągu roku wybudowano 240 domów z 90 tysiącami mieszkań.

W 1973 roku rozpoczęto przebudowę osiedla. Rozebrano 11 bloków, rozpoczęto modernizację kolejnych osiemnastu. W latach 1978–1984 zostały one na nowo zasiedlone. W 2007 roku rozebrano wszystkie bloki, które nie były modernizowane od lat pięćdziesiątych. Na ich miejscu zbudowano nowe osiedle, na którym znajdują się zarówno bloki socjalne (z mieszkaniami od 11,5 m² do 55,7 m²), jak i prywatne domy oraz pasaże handlowe i kościoły. Oficjalnie na terenie osiedla, w blokach socjalnych, mieszka 13 300 osób.

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Shek Kip Mei

Przypisy

Na mapach: 22°20′03″N 114°10′07″E / 22.33417, 114.16861

Linki zewnętrzne