Shinjitai - Polski Serwis Naukowy

Shinjitai (shinjitai: 新字体; kyūjitai: 新字體; "nowa forma znaków") to forma znaków kanji używana od uchwalenia listy znaków kanji Tōyō w 1946. Niektóre znaki formy shinjitai można znaleźć w uproszczonym piśmie chińskim jednak zmiana nie miała tak dużego zakresu, jak reforma chińska. Dlatego też dzisiejsze znaki kanji bardziej przypominają tradycyjne pismo chińskie.

Kyūjitai (Shinjitai: 旧字体; Kyūjitai: 舊字體; "stara forma pisma") to tradycyjna forma znaków kanji używana w Japonii przed 1947 rokiem. Uproszczony odpowiednik kyūjitai to shinjitai. Przed uchwaleniem listy znaków kanji Tōyō, kyūjitai znane było jako seiji (jap. 正字, "prawidłowe znaki"?) lub seijitai. Pomimo tego, że po uchwaleniu listy znaków kanji Tōyō stały się przestarzałe, w druku można je było spotkać jeszcze w latach pięćdziesiątych z powodu konieczności wymiany maszyn drukarskich i przystosowania ich do nowych znaków. Kyūjitai nadal występuje w niektórych nazwiskach (patrz: jinmei).

Unicode (zwany czasem po polsku Unikod) – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.

Shinjitai zostało stworzone poprzez uproszczenie skomplikowanych znaków kyūjitai (旧字体/舊字體, "stara forma pisma", nieuproszczone znaki kanji przypominające tradycyjne pismo chińskie) w procesie (bardzo podobnym do uproszczonego pisma chińskiego) zamiany tsukuri (旁) (prawostronnej części znaku kanji) wskazującej odczytanie on na inny znak o takim samym odczytaniu z mniejszą ilością kresek, lub zamianą skomplikowanej części znaku na prostszy symbol.

Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

Począwszy od lat pięćdziesiątych dokonano jeszcze pewnych zmian, jednak od uchwalenia reformy znaków Jōyō w 1981 nie zostały poczynione żadne zmiany.

Pochodzenie

Następujące znaki stworzone zostały jako rezultat powojennej reformy. Jednakże nie zostały stworzone od nowa, ale ich podstawą były uproszczenia stosowane w piśmie odręcznym (ryakuji, 略字) w czasach przedwojennych.

Kyūjitai→Shinjitai

Znaki kanji Tōyō (jap. 当用漢字, touyou kanji - "kanji codziennego użytku"?) są wynikiem reformy znaków pochodzenia chińskiego w japońskim systemie pisma. Były to pierwsze znaki kanji uznane za oficjalne przez Japońskie Ministerstwo Edukacji (jap. 文部省, monbushou?) 16 listopada 1946 roku.

Republika Chińska znana zazwyczaj jako Tajwan – państwo nieuznawane przez większość społeczności międzynarodowej, leżące w południowo-wschodniej Azji na wyspie Tajwan (dawniej Formoza) u wybrzeży ChRL. Republika Chińska kontroluje również wyspy Peskadory (Penghu Liedao), Kinmen (Quemoy) i Mazu.

鐵→鉄 (TETSU; żelazo,stal)

與→与 (On: YO, Kun: ataeru; m.in. dostarczyć, nagrodzić, przyznać)

學→学 (GAKU, manabu; uczyć się, studiować)

體→体 (TAI, karada; ciało)

臺→台 (TAI; podwyższenie, piedestał, postument, platforma; pierwszy znak w nazwie Tajwanu)

國→国 (KOKU, kuni; kraj, kraina, prowincja)

關→関 (KAN, seki; m.in. dotyczyć czegoś, odnosić się do, w powiązaniu z)

寫→写 (SHA, utsusu; fotografować, kopiować)

廣→広 (KŌ, hiroi, hirogeru; szeroki, rozszerzać, powiększać)

圓→円 (EN; marui; koło, okrągły, jen (waluta))

W użyciu są jeszcze inne formy ryakuji tego typu, jak zamiany dla znaków 門 (w uproszczonym piśmie chińskim to skrócenie, 门, stało się oficjalne) i 第 (który w Unicode występuje jako 㐧), ale nie zostały ujęte w reformie shinjitai.