Shirley Temple - Polski Serwis Naukowy

Shirley Temple (po lewej) w 1990 roku

Shirley Jane Temple (ur. 23 kwietnia 1928 w Santa Monica w Kalifornii), znana później jako Shirley Temple Black – amerykańska aktorka filmowa i dyplomata. Największa dziecięca gwiazda w dziejach kina, w latach 30. XX w. zagrała w ponad 40 filmach.

Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu).

Kalifornia (ang. California) – najludniejszy, najbogatszy oraz trzeci co do wielkości (po Alasce i Teksasie) stan USA. Położony na zachodnim wybrzeżu USA, nad Oceanem Spokojnym. Na północy graniczy ze stanem Oregon, na wschodzie ze stanem Nevada, na południowym wschodzie z Arizoną, a na południu z meksykańskim stanem Baja California. Cztery największe miasta stanu to: Los Angeles, San Francisco, San Diego i San José. W Kalifornii znajduje się aż osiem z pięćdziesięciu największych miast USA. Stan znany jest ze zróżnicowanego środowiska przyrodniczego i klimatu, a także z powodu wielorasowego i wielokulturowego społeczeństwa.

Biografia

Od trzeciego roku życia chodziła do szkoły tańca. W wieku 4 lat odkrył ją Charles Lamont, który był dyrektorem drugorzędnego studia Educational Pictures. Obsadził ją w serii zatytułowanej "The Baby Burlesques". Naśladowała w nich takie gwiazdy jak np.: Marlena Dietrich. Następnie wystąpiła w kolejnej serii - "Frolics of Youth". Potem zagrała w swoim pierwszym ważnym filmie "Stand Up and Cheer" w 1934 r. Film od razu stał się przebojem, a Shirley podpisała siedmioletni kontrakt z Fox Productions. Nakręciła tutaj szereg popularnych obrazów, m.in. "Mała Miss Marker" (1934), "Złotowłosy brzdąc" (1935), "Mały pułkownik" (1935), "Biedna, mała dziewczynka" (1936), "Heidi" (1937), "Mała Miss Broadway" (1938) i "Mała księżniczka" (1939). W 1935 dostała Nagrodę Specjalną Akademii. Jej zarobki sięgnęły ok. 300 000 dolarów za tytuł. W filmach często bywała sierotą, odnajdującą wspaniały dom lub dzieckiem wychowywanym przez jednego rodzica, którego kojarzy z nowym partnerem. Zawsze znalazł się w nich czas na parę scenek tanecznych czy piosenek. Partnerowały jej w rolach dorosłych największe ówczesne gwiazdy, jak choćby Gary Cooper, Carole Lombard czy Victor McLaglen. Kiedy zaczęła dorastać, przeniosła się do MGM, gdzie nakręciła tylko jeden film. Następnie związała się kontraktem z Davidem O. Selznickiem i zagrała jako nastolatka w kilku jego produkcjach. Jednak żadna z nich nie odniosła większego sukcesu. W 1945 r. wyszła za mąż za Johna Agara. Wystąpiła z nim w "Forcie Apachów" w 1948. Rok później rozwiodła się z nim i poślubiła Charlesa A. Blacka. W 1950 r. definitywnie pożegnała się z kinem i przez kilka lat poświęciła się życiu rodzinnemu. Pojawiła się jeszcze w telewizyjnej serii "Shirley Temple's Storybook" (1958-59) i rozpoczęła karierę polityczną z ramienia Partii Republikańskiej. W 1976 w administracji prezydenta Geralda Forda otrzymała stanowisko szefa protokołu. Przez długi czas pracowała jako ambasador USA, pełniąc tę funkcję na placówkach w Ghanie i Czechosłowacji. W 1977 za całokształt twórczości otrzymała nagrodę od American Center of Films for Children.

Victor Andrew de Bier Everleigh McLaglen (ur. 10 grudnia 1886 w Royal Tunbridge Wells, Wielka Brytania, zm. 7 listopada 1959 w Newport Beach, USA) - brytyjski aktor filmowy, a także zawodowy bokser. Uczestnik Pierwszej wojny światowej. Laureat Oscara w 1936, w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy za role w filmie Potępieniec (1935; reż. John Ford). W 1953 otrzymał nominację w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy za rolę w filmie Spokojny człowiek (1952; reż. John Ford).

Gerald Rudolph Ford, junior (ur. 14 lipca 1913 jako Leslie L. King, junior, zm. 26 grudnia 2006) – amerykański polityk, działacz Partii Republikańskiej, wieloletni członek Kongresu USA, 38. Prezydent USA i 40. Wiceprezydent. Ford był pierwszym wiceprezydentem USA nominowanym w wyniku zastosowania 25 poprawki do Konstytucji i jedynym jak dotąd sprawującym urząd zarówno wiceprezydenta jak i prezydenta nie z wyboru, a z nominacji. Przed objęciem prezydentury i wiceprezydentury przez 25 lat reprezentował stan Michigan w Izbie Reprezentantów, przy czym od 1965 pełnił funkcję lidera mniejszości (powiedział nawet kiedyś, że jego marzeniem było zostać spikerem Izby, a nie prezydentem).