Sholay - Polski Serwis Naukowy

Sholay (hindi शोले, urdu شعلے) (tytuł angielski Embers, Flames, Flames of the Sun, niemiecki Flammen der Sonne) to największy przebój w historii Bollywoodu, w Indiach uchodzi za film kultowy. To kino akcji i dramat wyreżyserowany w 1975 roku przez Ramesh Sippy, autora Seeta Aur Geeta i Zamaana Deewana. W rolach głównych Dharmendra i Amitabh Bachchan. W drugoplanowych Hema Malini, Sanjeev Kumar, Jaya Bhaduri i Amjad Khan w negatywnej roli Gabbar Singha.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźasthani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harijanie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.

Fabuła

Film opowiada historię oficera policji, któremu Gabbar Singh zabił rodzinę. Postanawia on dokonać zemsty na bandycie. Wynajmuje dwóch skazanych Jai'a i Veeru, aby złapali Gabbara Singha żywego za solidną zapłatę.

Obsada

Role główne Role drugoplanowe

Muzyka

Muzykę do filmu skomponował Rahul Dev Burman, nagrodzony za 1942: A Love Story, Masoom, Sanam Teri Kasam. Twórca muzyki m.in. do takich filmów jak Parinda, Alibaba Aur 40 Chor, Shakti (film), . Deewaar (film 1975), Caravan czy Seeta Aur Geeta. Największym jego sukcesem była muzyka do Sholay.

Urdu (اردو urdū) - język indoeuropejski z grupy indoaryjskiej używany obecnie przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim i przez ponad milion osób zamieszkujących poza Azją.

Caravan to bollywoodzki film z 1971 roku w reżyserii Nasir Hussaina. To historia ucieczki oszukanej narzeczonej (Asha Parekh) i miłości, która się pojawia między nią a poznanym w autobusie Mohanem (Jeetendra.) Podczas podróży przez Indie. Film podejmuje też temat trójkąta miłosnego. Trzecią zakochaną osobą jest Cyganka Nisha (Aruna Irani)

Jab Tak Hai Jaan – Lata Mangeshkar
Koi Haseena – Kishore Kumar i Hema Malini
Holi Ke Din – Kishore Kumar i Lata Mangeshkar
Yeh Dosti – Kishore Kumar i Manna Dey
Mehbooba Mehbooba – Rahul Dev Burman

Nagrano też piosenkę Aa Shuru Hota Hai Phir, której nie przedstawiono w filmie. Popularnymi do dziś cytowanymi stały się też dialogi z filmu – wydano je na kasecie.

BBC (skrót od British Broadcasting Corporation, Brytyjska Korporacja Nadawcza) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie.

Bollywood – jest to umowna nazwa indyjskiego przemysłu filmowego utworzona w latach 70. ze zbitki słów Hollywood i Bombaj przez dziennikarza pisma "Cineblitz". Bombaj jest największym ośrodkiem produkcyjnym indyjskiej kinematografii, jeszcze sprzed II wojny światowej.

Ciekawostki

Film wyświetlany był 286 tygodni (ponad 5 lat) w mumbajskim kinie "Minerwa".

W 1999, BBC Indie ogłosiło go "Film of the Millennium".W 2005 w Indiatimes Movies film zaliczono do 25 najbardziej godnych uwagi filmów Bollywoodu, (Top 25 Must See Bollywood Films).[1] . W tym samym roku jury na 50-lecie Nagród Filmfare przyznało mu specjalną nagrodę najlepszego filmu 50 lat Bollywoodu. To film, który w historii kina Indii przyniósł największy dochód.

Parinda (hindi: परिंदा, tłumaczenie: Gołąb, tytuł ang. "The Pigeon") to nagrodzony wielokrotnie bollywoodzki dramat kryminalny z 1989 roku wyreżyserowany przez Vidhu Vinod Chopra, autora Misja w Kaszmirze, 1942: A Love Story. Film był indyjskim kandydatem do Oscara na najlepszy film nieangielskojęzyczny. W rolach głównych Jackie Shroff, Anil Kapoor, Nana Patekar i Madhuri Dixit. Tematem filmu jest świat gangsterski Bombaju. W centrum – relacja dwojga braci i zemsta.

Dharmendra Singh Deol (hindi:धर्मेन्द्र सिंह देओल), urodz. 8 grudnia 1935 w Phagwara, w stanie Pendżab (Indie)), znany jako Dharmendra to legendarny aktor bollywoodzki, członek partii Bharatiya Janata Party, poseł do parlamentu.

Przypisy

Kanwar, Rachna: 25 Must See Bollywood Movies. Indiatimes movies, October 3, 2005. [dostęp 2007-12-06].
Sholay. International Business Overview Standard. [dostęp 2007-12-06].

Linki zewnętrzne

Plakat filmu

Sholay w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)

[2] (niem.)

[3]

Seeta aur Geeta (सीता और गीता – "Sita i Gita") to bollywoodzki film akcji, kino familijne i dramat miłosny z 1972 roku zrealizowany przez twórców Sholay (reż. Ramesh Sippy, scen. Salim-Javed, muz. Rahul Dev Burman). W podwójnej roli nagrodzona za kreację Hema Malini. Towarzyszą jej Sanjeev Kumar i Dharmendra. To historia bliźniaczek o odmiennych temperamentach rozdzielonych tuż po urodzeniu, wychowanych w bardzo różnych środowiskach. Podobnie jak w Księciu i żebraku Mark Twaina dochodzi do zamiany ich losów.

Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.