Shunryū Suzuki - Polski Serwis Naukowy

Shunryū Suzuki (jap. 鈴木俊隆, Suzuki Shunryū, ur. 18 maja 1904, zm. 4 grudnia 1971) – japoński mnich buddyjski, nauczyciel zen w tradycji sōtō.

Suzuki spopularyzował buddyzm zen w Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w San Francisco, dokąd przybył z Japonii w 1959 roku. Był jednym z wpływowych mistrzów zen, a jego nauczanie w znacznym stopniu przyczyniło się do wzrostu zainteresowania buddyzmem zen w świecie Zachodu.

Urodził się jako syn opata małej świątyni Shōgan-ji, Butsumona Sogaku Suzukiego, w Hiratsuka, w prefekturze Kanagawa. Od dwunastego roku życia studiował zen i sprawował różne funkcje w wielu klasztorach w Japonii, wliczając w to dwa najważniejsze klasztory zen sōtō: Eihei-ji i Sōji-ji.

Zen (jap. 禅 – "medytacja", z skt. ध्यान Dhyāna, poprzez chin. trad. 禪那, chin. upr. 禅那, 禅, pinyin: chánnà, chán) – nurt buddyzmu, który w pełni rozwiniętą formę uzyskał w Chinach, skąd przedostał się do Korei, Wietnamu i Japonii. Wywodzi się z rodziny buddyzmu mahajany, ale na przestrzeni wieków nabrał wyrazistego indywidualnego stylu, pełnego minimalizmu i zamierzonych paradoksów.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Początek jego pobytu w Ameryce zbiegł się z rozkwitem zainteresowania buddyzmem wśród bitników. Poranne zazen prowadzone przez Suzukiego w Amerykańskiej Akademii Studiów Azjatyckich przyciągały na fali tej mody licznych uczestników. Z czasem te początkowo improwizowane i krótkotrwałe sesje przerodziły się w regularne medytacje, a to z kolei dało początek San Francisco Zen Center.

Zen (jap. 禅 – "medytacja", z skt. ध्यान Dhyāna, poprzez chin. trad. 禪那, chin. upr. 禅那, 禅, pinyin: chánnà, chán) – nurt buddyzmu, który w pełni rozwiniętą formę uzyskał w Chinach, skąd przedostał się do Korei, Wietnamu i Japonii. Wywodzi się z rodziny buddyzmu mahajany, ale na przestrzeni wieków nabrał wyrazistego indywidualnego stylu, pełnego minimalizmu i zamierzonych paradoksów.

Eihei-ji (?) – jedna z dwóch głównych świątyń sōtō zen. Jej założycielem był Eihei Dōgen. Świątynia znajduje się w górach, około 10 km na wschód od miasta Fukui w Japonii.

Choć sam nie pisał, zostawił jednak po sobie jedną z najsłynniejszych książek o buddyzmie, wydanych w XX wieku: Umysł zen, umysł początkującego (I wyd. 1970, Weatherhill), zbiór mów spisanych przez jego ucznia Mariana Derby'ego. Drugi zbiór mów Shunryū Suzukiego nosi tytuł: Not Always So: Practicing the True Spirit of Zen.

Umysł początkującego, który zainteresował Suzukiego w jego zachodnich studentach, to możliwość postrzegania rzeczywistości w sposób świeży, nieukierunkowany wcześniejszymi doświadczeniami; to prawdziwa czystość i autentyczność, którą cechują się osoby początkujące. Cała sztuka, zdaniem Suzukiego, polega na tym, żeby nie starać się zrozumieć, a utrzymać stan pierwotnej ciekawości i otwartości.

Bibliografia

„Umysł zen, umysł początkującego”, II wyd. polskie Wydawnictwo ELAY, Jaworze 2010.

Ed Brown, z wprowadzenia do „Nie zawsze tak” („Not Always So: Practicing the True Spirit of Zen”)

San Francisco Zen Center archiwum mów Dharmy i innych zachowanych materiałów udostępnione przez macierzysty ośrodek S. Suzukiego w San Francisco z okazji pięćdziesięciolecia jego przybycia do USA.

Zobacz też

zen,

buddyzm