|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dzięki mikroskopijnym rurkom zasysającym dwutlenek węgla z powietrza, grunt, który stał się nieodpowiedni do zasadzenia roślin, może być nadal wykorzystywany do obniżania poziomu dwutlenku węgla w atmosferze - nawet bez udziału drzew. ... Paul Ehrlich (ur. 14 marca 1854 w Strzelinie, zm. 20 sierpnia 1915 w Bad Homburg) – niemiecki chemik i bakteriolog. Wynalazca salwarsanu – pierwszego w miarę skutecznego lekarstwa przeciwko kile stoso... Aparat do badania krwi z lat 40. XX wieku, zestaw narzędzi chirurgicznych czy pas bezpieczeństwa to kilka eksponatów przyszłego Muzeum Medycyny, które ma powstać w Warszawie. Stowarzyszenie Muzeum Medycyny (SMM) elementy przyszłej ekspozycji otrzy... 52 hektary nieużytkowanych łąk wykoszono dotychczas w okolicach Puszczy Białowieskiej i Knyszyńskiej, by skuteczniej chronić orlika krzykliwego. To element finansowanego z UE projektu ochrony tego ptaka. UE z programu Life Plus i Narodowy Fundusz Ochrony Śr... Instytut Globalizacji, mając na uwadze dobro najmłodszych i ich rodzin, apeluje do
Prezydenta Rzeczpospolitej Lecha Kaczyńskiego, do zawetowania reformy
Ministerstwa Edukacji Narodowej, zmuszającej rodziców do posyłania do szk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 SianokosyCzy wiesz że...? Sianokiszonka - pasza, rodzaj kiszonki przygotowywanej z roślin podsuszonych o zawartości 40-60% suchej masy. Podsuszoną zielonkę można zbierać np. prasami belującymi, które sporządzają bele i owijają zielonkę folią w celu izolacji od powietrza. Sianokiszonkę sporządza się również w silosach lub pryzmach. W trakcie zbioru do zielonki można dodawać dodatki kiszonkarskie (chemiczne, biologiczne - m. in. bakterie kwasu mlekowego, kombinowane). Bróg - zabudowanie gospodarcze służące do przechowywania płodów rolnych, ruchomy daszek przesuwany na 4 wkopanych w ziemię słupkach, osłaniający składowane siano lub ziarno przed zawilgoceniem przez opady atmosferyczne. 
 
Sianokosy – koszenie trawy na siano i jego suszenie na pokosach lub ostwiach. Dawniej koszono trawę kosami, obecnie kosiarkami. Zebrane siano zwożono do gospodarstw i przechowywano w stodołach i brogach. W niektórych regionach część siana zostawiano na polach w stogach i zwożono do gospodarstwa w miarę potrzeb dopiero zimą. W Biebrzańskim Parku Narodowym odbywają się Mistrzostwach Europy w Koszeniu Bagiennych Łąk dla Przyrody "Biebrzańskie Sianokosy". Chłopi – powieść Władysława Reymonta, pisana w latach 1901–1908, opublikowana w formie książkowej w latach 1904–1909. Pisarz otrzymał za ten utwór Nagrodę Nobla w 1924. Powieść ukazuje życie społeczności zamieszkującej wieś Lipce na przestrzeni czterech pór roku.
Władysław Stanisław Reymont (ur. 7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, zm. 5 grudnia 1925 w Warszawie), właściwie Stanisław Władysław Rejment – polski pisarz, prozaik i nowelista, jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze. Laureat nagrody Nobla za czterotomową "epopeję chłopską" pt. Chłopi. Polskie obyczaje związane z sianokosamiNa Kaszubach odczarowywano łąki, dzwoniąc w kosy i grając na instrumentach. Pleciono wieńce sobótkowe. Zespoły ludowe, np. "Zielawa" z Rossoszy i "Narwianie" mają w repertuarze inscenizacje sianokosów. Sianokosy w sztuce, literaturze i muzyceZobacz teżOstew - tyczka z odgałęzieniami służąca do suszenia siana, głównie w rejonach górskich; w różnych rejonach Polski różnie nazywana. Dzięki ostwi siano zgrabione w kopkę nie jest porywane przez wiatr. Ostew zrobiona jest zwykle z młodego świerka, który jest okorowany i ma odpowiednio przycięte gałęzie.
Stodoła - budynek w gospodarstwie rolnym przeznaczony do przechowywania zebranego zboża (najczęściej w postaci snopków), siana i słomy (luzem lub sprasowanej w bele lub ciuki). W stodole wykonywało się też omłoty zboża, przechowywano narzędzia rolnicze, pojazdy rolnicze.
Czy wiesz że...? beta Wiechlinowate (Poaceae (R. Br.) Barnh.), według starszego nazewnictwa trawy (Gramineae Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Stanowi ona główny komponent roślinności stepowej, łąkowej i pastwiskowej. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.
Siano – skoszone w początkowym okresie wegetacji trawy, rośliny motylkowe i in., następnie wysuszone, zazwyczaj w warunkach naturalnych. Proces koszenia, suszenia i magazynowania to sianokosy. Siano to jedna z najważniejszych pasz objętościowych w żywieniu przeżuwaczy i koni.
Kosa - narzędzie rolnicze, składające się z długiego (0,6–0,8 m) wygiętego noża, zwanego też klingą, zamocowanego na długim (ok. 1,6-2,0 m) drzewcu. Ostrze noża znajduje się po wewnętrznej stronie wygięcia – forma taka ułatwia ścinanie i zagarnianie roślin np: trawy, zielonek lub zbóż. Drzewce kosy (zwane kosiskiem lub kosidłem) jest zaopatrzone w jeden lub dwa krótkie uchwyty, zamocowane prostopadle do długiego drzewca. Dodatkowo kosy żniwne zaopatrywane były w elementy zagarniające skoszone zboże takie jak: pałąk (czasem częściowo pokryty płótnem), tzw. grabki.
Kaszuby (kasz. Kaszëbë lub Kaszëbskô) – kraina historyczna w Polsce, będąca częścią Pomorza, którą zamieszkują Kaszubi (autochtoniczni Pomorzanie) – zachodniosłowiańska grupa etniczna, którą cechuje specyficzny język kaszubski i wyraźnie zaznaczone poczucie odrębności.
Stóg – stożkowaty stos siana, rzadziej słomy lub snopków zboża, układany zwykle wokół pionowego drąga. Taki sposób przechowywania chroni składowany materiał przed zawilgoceniem przez opady atmosferyczne. Również są to ułożone snopki słomy bądź rzadziej siana w kształcię graniastosłupa trójkątnego, położonego na jednym z boków.
Pieter Bruegel (wymowa niderlandzka [ˈpitəɾ ˈbɾøːɣəl], uproszczona polska [piter brechel]) (starszy) (ur.ok. 1525 w Broghel koło Bredy, zm. 9 września 1569 w Brukseli) – malarz niderlandzki. Zwano go „Chłopskim” ze względu na tematykę jego obrazów. Zachowały się zapisy wskazujące, że urodził się w Broghel koło Bredy – nie jest jednak jasne, czy chodzi o miasto Breda w Holandii, czy o belgijskie miasto Bree (po łacinie zwane Breda). Od 1559 zaczął pomijać literę „h” w swym nazwisku, podpisując obrazy jako Bruegel.
Juliusz Kossak, herbu Kos (ur. 29 października 1824 w Nowym Wiśniczu koło Bochni, zm. 3 lutego 1899 w Krakowie) – polski malarz, rysownik i ilustrator. Specjalizował się w malarstwie historycznym i batalistycznym, ulubionym tematem jego obrazów były konie. Malował małoformatowe dzieła głównie techniką akwarelową. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Krakowie Muzeum Narodowego.
Ojciec Wojciecha Kossaka. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
