Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Prof. Sikora opowie w CMK o królestwie galaktyk
W poniedziałek, 7 grudnia, w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika prof. Marek Sikora wygłosi wykład pt. "Królestwo galaktyk" w ramach cyklu "Spotkania z astronomią". Prof. Sikora specjalizuje się w astr...
 
Dr Piotr Sikora odbierze nagrodę Tischnera za książkę "Logos niepojęty"
Podczas Dni Tischnerowskich, organizowanych między 21 a 24 kwietnia w Krakowie, autor książki "Logos niepojęty" dr Piotr Sikora odbierze nagrodę wydawnictwa Znak i Hestii im. ks. J. Tischnera w kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego. W ocenie kapitu...
 
Na polski biegun zimna zlatują ptaki, budzi się przyroda
Żurawie, skowronki, szpaki, czajki i gęsi, to niektóre ptaki, które zlatują na Suwalszczyznę zwaną polskim biegunem zimna. Nie ma jeszcze bocianów, ale ornitolodzy ,,wróżą", że przylecą lada chwila. Na polski biegun zimna ptaki zlatują najpóźniej, nie tyl...
 
Co biologia molekularna zawdzięcza Darwinowi?
150 lat temu ukazała się w Londynie praca zatytułowana „O powstawaniu gatunków drogą naturalnego doboru czyli o utrzymywaniu się doskonalszych ras w walce o byt”. Wywołała światową rewolucję w nauce, a przede wszystkim w biologii. Je...
 
Dzikie ptaki giną z powodu niedoboru witamin
Wyniki szwedzkich badań wykazały, że duża liczba ptaków z regionu Morza Bałtyckiego ginie z powodu udaru wywoływanego niedoborem tiaminy, popularnie zwanej witaminą B1. Wyniki badań, opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academ...

Reklama:


Sikorowate

Czy wiesz że...?
Gatunkowa ochrona zwierząt - jedna z form ochrony przyrody przyjęta w Ustawie o ochronie przyrody. W stosunku do dziko występujących zwierząt objętych ochroną gatunkową wprowadzone są następujące zakazy: zabijania, okaleczania, chwytania, transportu, pozyskiwania, przetrzymywania, posiadania żywych zwierząt, posiadania zwierząt martwych lub ich części, niszczenie siedlisk i ostoi, wybieranie, posiadanie oraz przechowywanie jaj i inne.

Pióro (łac. penna) – twory nabłonkowe pokrywające ciała ptaków , a w czasach prehistorycznych niektórych dinozaurów, przede wszystkim z grupy teropodów, zwłaszcza celurozaurów. Podobnie jak łuski u gadów, pióra zachodzą na siebie dachówkowato. Wyrastają z brodawek skórnych zbudowanych z komórek mezodermalnych, w których formują się najpierw pióra puchowe (embrionalne), a następnie pióra ostateczne (penna).

Sikora dwubarwna (Baeolophus bicolor syn. Parus bicolor) – gatunek małego ptaka z rodziny sikorowatych, największa z sikor północnoamerykańskich. Wierzch głowy szary, z wyraźnym czubkiem, wierzch ciała oliwkowoszary, spód jasnoszary do białego z brzoskwiniowymi bokami. Oczy duże, czarne. Dziób czarny, stożkowany. U ptaków występujących na wschód i północ od środkowego Teksasu czubek szary, czoło czarne. Ptaki na południe od Teksasu mają czubek czarny, czoło jasne. Obie płci podobne. Żeruje aktywnie, przybierając różne akrobatyczne pozycje; zwykle w mieszanych stadach. Często odwiedza karmniki.

Sikorowate, sikory (Paridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych. Obejmuje gatunki lądowe, nadrzewne, zamieszkujące półkulę północną i Afrykę. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:

  • osiągają niewielkie rozmiary (średnia długość ciała: 12–13 cm),
  • mają krótkie skrzydła, ogon stosunkowo długi,
  • mają mały, krótki dziób (odżywiają się owadami),
  • większość charakteryzuje się kontrastowym, najczęściej czarno-białym, ubarwieniem głowy,
  • mają 10 lotek I rzędu oraz 12 sterówek.

    • Są to w większości gatunki o dużej liczebności (przykładowo sikora bogatka jest jednym z najliczniejszych ptaków Polski). Nie są zagrożone wyginięciem. Jedynie 3 gatunki z rodzaju Parus uznaje się za narażone w przyszłości na utratę liczebności lub wręcz wymarcie. Do polskiej awifauny zalicza się 7 gatunków, wszystkie są objęte ścisłą ochroną gatunkową.

    Bogatka, sikora bogatka (Parus major) – niewielki, częściowo wędrowny ptak z rodziny sikor, zamieszkujący w zależności od podgatunku (podgatunki niekiedy wyodrębniane w osobne gatunki):

    Sikora czarnopierśna (Periparus rufonuchalis syn. Parus rufonuchalis) – niewielki ptak z rodziny sikor zamieszkujący obszar zachodnich Himalajów i pobliskie państwa: Afganistan, Chiny, Indie, Kirgistan, Nepal i Pakistan. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z sikorą czarnoczubą (Periparus rubidiventris syn. Parus rubidiventris). Nie wyodrębnia się podgatunków mimo ogromnego obszaru (prawie 1 000 000 km) występowania tego ptaka. W Polsce nie występuje.

    Systematyka

    Do rodziny zaliczane są następujące rodzaje i gatunki:

  • Rodzaj: Poecile (często umieszczane w rodzaju Parus)
  • sikora uboga (Poecile palustris syn. Parus palustris)
  • sikora czarnobroda (Poecile hypermelaenus)
  • sikora żałobna (Poecile lugubris syn. Parus lugubris)
  • czarnogłówka (Poecile montanus syn. Parus montanus)
  • Poecile weigoldicus
  • sikora karolińska (Poecile carolinensis syn. Parus carolinensis)
  • sikora jasnoskrzydła (Poecile atricapillus syn. Parus atricapillus)
  • sikora górska (Poecile gambeli syn. Parus gambeli)
  • sikora meksykańska (Poecile sclateri syn. Parus sclateri)
  • sikora białobrewa (Poecile superciliosus syn. Parus superciliosus)
  • sikora cynamonowa (Poecile davidi syn. Parus davidi)
  • sikora północna (Poecile cinctus syn. Parus cinctus)
  • sikora kanadyjska (Poecile hudsonicus syn. Parus hudsonicus)
  • sikora brunatna (Poecile rufescens syn. Parus rufescens)
  • sikora rdzawa (Poecile varius syn. Parus varius) czasem umieszczana w odrębnym rodzaju Sittiparus
  • czasami wyróżniana jest też czarnogłówka brązowawa (Poecile songara syn. Poecile songarus, Parus songarus), do niedawna klasyfikowana jako podgatunek czarnogłówki
  • Rodzaj: Periparus (często umieszczane w rodzaju Parus)
  • sikora czarnopierśna (Periparus rufonuchalis lub Parus rufonuchalis)
  • sikora czarnoczuba (Periparus rubidiventris lub Parus rubidiventris)
  • sosnówka (Periparus ater lub Parus ater)
  • sikora żółtobrzucha (Periparus venustulus lub Parus venustulus) czasem umieszczana w odrębnym rodzaju Pardaliparus
  • sikora plamista (Periparus elegans lub Parus elegans) czasem umieszczana w odrębnym rodzaju Pardaliparus
  • sikora kapturowa (Periparus amabilis lub Parus amabilis) czasem umieszczana w odrębnym rodzaju Pardaliparus
  • Rodzaj: Lophophanes (często umieszczane w rodzaju Parus)
  • czubatka (Lophophanes cristatus lub Parus cristatus)
  • sikora szaroczuba (Lophophanes dichrous lub Parus dichrous)
  • Rodzaj: Parus
  • sikora żółtooka (Parus guineensis)
  • sikora białoskrzydła (Parus leucomelas)
  • sikora namibijska (Parus carpi)
  • sikora czarna (Parus niger)
  • sikora białobrzucha (Parus albiventris)
  • sikora jasnogrzbieta (Parus leuconotus)
  • sikora ciemna (Parus funereus)
  • sikora rdzawobrzucha (Parus rufiventris)
  • sikora płowobrzucha (Parus pallidiventris)
  • sikora rdzawoszyja (Parus fringillinus)
  • sikora smużkowa (Parus fasciiventer)
  • sikora sawannowa (Parus thruppi)
  • sikora krawatowa (Parus griseiventris)
  • sikora szara (Parus cinerascens)
  • sikora akacjowa (Parus afer)
  • sikora bogatka (Parus major)
  • bogatka wschodnia (Parus minor)
  • bogatka orientalna (Parus cinereus)
  • sikora zielonogrzbieta (Parus monticolus)
  • sikora białokarkowa (Parus nuchalis)
  • sikora czarnoczelna (Parus xanthogenys)
  • Parus aplonotus
  • sikora żółtolica (Parus spilonotus)
  • sikora żółtogardła (Parus holsti)
  • sikora białoczelna (Parus semilarvatus) czasem umieszczana w odrębnym rodzaju Sittiparus
  • sójeczka mała (Parus humilis syn. Pseudopodoces humilis – gatunek niedawno przeklasyfikowany z rodziny krukowatych (Corvidae), ale pokrewieństwo z rodzajem Parus jest dyskutowane)
  • Rodzaj: Cyanistes (często umieszczane w rodzaju Parus)
  • modraszka (Cyanistes caeruleus lub Parus caeruleus)
  • modraszka kanaryjska (Cyanistes teneriffae)
  • sikora lazurowa (Cyanistes cyanus lub Parus cyanus)
  • Rodzaj: Baeolophus
  • sikora cuglowa (Baeolophus wollweberi lub Parus wollweberi)
  • sikora kalifornijska (Baeolophus inornatus lub Parus inornatus)
  • sikora jałowcowa (Baeolophus ridgwayi) do 1996 uważany za podgatunek Baeolophus inornatus
  • sikora dwubarwna (Baeolophus bicolor lub Parus bicolor)
  • sikora teksaska (Baeolophus atricristatus)
  • Rodzaj: Sylviparus
  • sikora oliwkowa (Sylviparus modestus)
  • Rodzaj: Melanochlora
  • sikora sułtańska (Melanochlora sultanea)

    • Przypisy

    1. Paridae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
    2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
    3. Gill, F., Wright, M. & Donsker, D.: Family Paridae (ang.). IOC World Bird Names (wersja 2.0), 2009. [dostęp 26 kwietnia 2009].
    4. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842. 

    Źródła

  • Beth Slikas, Frederick H. Sheldon, Frank B. Gill, Phylogeny of Titmice (Paridae): I. Estimate of Relationships among Subgenera Based on DNA-DNA Hybridization, 1996.
  • Eck & Martens, Review of the Aegithalidae etc. Zool. Med. Leiden 80 (2006).
  • Jochen Martens, Dieter Thomas Tietze & Yue-Hua Sun, Molecular phylogeny of Parus (Periparus), a Eurasian radiation of tits (Aves: Passeriformes: Paridae),(2005).
  • Grzimek's Animal Life Encyclopedia, (2005).
  • American Ornithologists' Union, (2007).
  • British Ornithologists’ Union Records Committee: 35th Report (April 2007).
  • Cornell Lab of Ornithology, (2007).
    • Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze magnorder (wyższa od nadrzędu) i parvorder (niższa od infrarzędu).

    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 000 gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.





    Czy wiesz że...? beta

    Modraszka, sikora modra (Cyanistes caeruleus syn. Parus caeruleus) – niewielki ptak osiadły (niektóre populacje wędrowne) z rodziny sikor, zamieszkujący Europę poza jej północnymi i północno-wschodnimi obrzeżami, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę. W Polsce liczny ptak lęgowy. Większość populacji zimuje (zwłaszcza na zachodzie kraju), ale część osobników odlatuje do południowej Francji (na ich miejsce przybywają ptaki z Półwyspu Skandynawskiego). Przeloty w marcu-kwietniu i wrześniu-październiku.
    Sikora kapturowa (Periparus amabilis syn. Parus amabilis) – niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący grupę wysp w zachodnich Filipinach: Balabak, wyspy Calamian, i największą z nich Palawan. Czasem umieszczany ze spokrewnionymi sikorą żółtobrzuchą i sikorą plamistą w odrębnym rodzaju Pardaliparus. Ogólnie jest to gatunek mało znany nauce. Nie wyróżnia się podgatunków. W obrębie swojego zasięgu uważana za ptaka rzadkiego.
    Sikora kanadyjska (Poecile hudsonica syn. Parus hudsonicus) – jeden z największych ptaków z rodziny sikor występujący w Ameryce Północnej. Czasem umieszczana w rodzaju Parus, ale wyniki szerokich badań morfologiczno-genetycznych wyraźnie pokazują, że razem z innymi spokrewnionymi gatunkami sikor w Ameryce Północnej sikora kanadyjska tworzy osobny rodzaj Poecile. Sikora kanadyjska jest ptakiem osiadłym, który może przetrwać srogie zimy dzięki dużym zapasom żywności gromadzonej w ciągu całego roku. Czasem, jeśli te zapasy są za małe, jesienią odlatuje na południe. W okresie godowo-lęgowym są terytorialne, ale zimą tworzą z innymi ptakami wielogatunkowe stada. Zamieszkuje obszar około 7 milionów km od Alaski na zachodzie aż po Nową Fundlandię na wschodzie, a liczebność populacji oszacowano w 2003 na około 7,8 miliona osobników.
    Gatunek (łac. species) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:
    Sikora górska (Poecile gambeli syn. Parus gambeli) – gatunek ptaka z rodziny sikor występujący w Ameryce Północnej. Tak jak inne gatunki sikor z rodzaju Poecile czasem jest umieszczana w ogólnym rodzaju Parus, ale wyniki szeroko zakrojonych badań morfologiczno-genetycznych wyraźnie pokazują, że razem z innymi spokrewnionymi gatunkami sikor z północnej półkuli sikora górska tworzy osobny rodzaj Poecile. Sikora górska jest ptakiem osiadłym, który zamieszkuje obszary górskie w pasmie Kordyliery i Gór Kaskadowych oraz mniejsze okoliczne górskie pasma i wyżyny od południowego Jukon, aż do północnej granicy Meksyku. Latem na ogół spotykana jest od 3 500 metrów wzwyż nawet powyżej linii drzew, ale zimą często jest widziana w dolinach. Tak jak wiele innych sikorowatych z rodzaju Poecile gromadzi zapasy żywności, aby przetrwać zimę. Cała populacja oceniana jest na około 12 milionów (2004). Jest gatunkiem monogamicznym tworzącym pary na całe życie albo na kilka lat, ale w zimie często łączy się z innymi małymi ptakami w wielogatunkowe stada. Najczęściej spotykana jest przez cały rok w lasach dominowanych przez sosnę żółtą i sosnę wydmową, latem też wśród topoli osiki, a w zimie wśród jałowców.
    Sikora żałobna (Poecile lugubris syn. Parus lugubris) – gatunek ptaka z rodziny sikor. Gniazduje w południowo-wschodniej Europie, ale nie pojawia się w Polsce. Jest dużą sikorą, nieco podobną do sikory północnej, ma ciemniejszą czapeczkę na głowie. Jest skryta i trudna do obserwacji. Żyje w lasach, na zboczach gór i w luźnych zadrzewieniach oraz zaroślach.
    Liczba gatunków ptaków (Aves) stwierdzonych w Polsce i wpisanych na listę awifauny naszego kraju wynosiła 31 grudnia 2009 448 (wg podziału przyjętego przez Komisję Faunistyczną Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, która zajmuje się weryfikacją obserwacji). Są to ptaki, które według klasyfikacji AERC zostały zaliczone do kategorii A, B i C (pojaw naturalny lub wtórnie naturalny).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.