Silmarillion - Polski Serwis Naukowy

Silmarillion – obok Władcy Pierścieni jedno z najbardziej znanych dzieł Tolkiena.

To od niego Tolkien zaczął pisać dzieje Śródziemia, których pisanie zajęło mu całe życie. Pierwsze wersje opowieści wchodzących w jego skład powstały w roku 1917 i były rozwijane z przerwami na Hobbita i Władcę Pierścieni, aż do śmierci pisarza w roku 1973. Książka została ukończona i wydana cztery lata po śmierci autora przez jego syna Christophera. Przed śmiercią autor chciał jeszcze przeredagować dzieło, ale nie zdążył.

Valarowie (quen. Vala – potęga, lm. Valar) – fikcyjne postacie stworzone przez J. R. R. Tolkiena w mitologii Śródziemia, ci z anielskich istot (Ainurów), zwanych czasem przez ludzi bogami, którzy zamieszkują krainę Valinor na zachodnim kontynencie Amanu.

Christopher John Reuel Tolkien (ur. 21 listopada 1924 w Leeds) jest synem angielskiego filologa i pisarza J.R.R. Tolkiena oraz redaktorem jego dzieł wydanych pośmiertnie. Ojciec pisarza Simona Tolkiena.

J.R.R. Tolkien zamierzał pierwotnie wydać Silmarillion krótko po wydaniu Hobbita, lecz książka została odrzucona przez wydawcę. Później, po opublikowaniu Władcy Pierścieni, fani domagali się poznania historii Dawnych Dni, lecz pisarz tak argumentował niechęć wydania Silmarillionu: "Zero hobbitów, wszędzie elfy i podniosła stylistyka...".

Númenor (qya. Númenórë, zwana również Andorem, czyli Krainą Daru) – fikcyjna wyspa ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia, tolkienowski odpowiednik mitu o Atlantydzie.

Hobbit, czyli tam i z powrotem (ang. The Hobbit or There and Back Again) - powieść autorstwa J. R. R. Tolkiena, wydana w 1937 roku. Opowiada o wyprawie podjętej przez hobbita Bilba Bagginsa, trzynastu krasnoludów (Thorin, Oin, Glóin, Balin, Dwalin, Fíli, Kíli, Dori, Nori, Ori, Bifur, Bofur, Bombur) i czarodzieja Gandalfa do siedziby smoka Smauga, która ma na celu zabicie go i odzyskanie zagarniętego przez niego skarbu. Powieść uznawana jest za prolog Władcy Pierścieni.

Silmarillion stanowi zbiór opowieści o Dawnych Dniach czyli o Pierwszej Erze Świata. Składają się nań:

Ainulindale – opowieść o stworzeniu świata przez Eru (Ilúvatara)

Valaquenta – opis Valarów i Majarów, w tym Nieprzyjaciół

Quenta Silmarillion – opowieść o powstaniu i utracie Silmarilów, trzech cudownych klejnotów stworzonych przez jednego z elfów imieniem Feanor i będących przedmiotem pożądania Morgotha

Akallabêth – opisująca upadek Númenoru

Pierścienie Władzy i Trzecia Era – opowieść, która streszcza pokrótce wydarzenia z Trzeciej Ery, częściowo opisane w powieści Władca Pierścieni

Silmarillion został wydany w Polsce po raz pierwszy w roku 1985, w przekładzie Marii Skibniewskiej.

Elf – stworzenie rodem z mitologii germańskiej. Z początku elfy były pomniejszymi bożkami natury i płodności, później były przedstawiane jako chochliki lub duszki leśne bądź wodne. W folklorze przedstawiane są jako małe, wyglądające młodzieńczo ludziki wielkiej piękności, żyjące w lasach, źródłach, studniach, a nawet pod ziemią. Wierzono, że są długowieczne, jeśli nie nieśmiertelne i posiadają różnorakie magiczne moce.

Eru (w quen. Jedyny), zwany również Ilúvatarem (w quen. Ojciec Wszechrzeczy) – w dziełach J. R. R. Tolkiena najwyższy Bóg, stwórca aniołów (Ainurów), Wszechświata (Eä), Ziemi (Ardy) i jej mieszkańców. Jest jedynym, wszechmocnym stwórcą, lecz opiekę nad Ardą przekazał Ainurom (a właściwie piętnastu najpotężnejszym spośród tych, którzy zstąpili do Ardy - Valarom).