|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Mniej więcej przez ostatnich 10 lat globalne ocieplenie wyhamowało, przede wszystkim za sprawą wzrostu zanieczyszczeń powietrza w Chinach, jak również pacyficznego zjawiska El Nino i niewielkiego, okresowego spadku aktywności Słońca - czytamy w... Płatki grafenu, czyli atomowej grubości płaszczyzny utworzone z atomów węgla można w stosunkowo łagodnych warunkach przekształcić w trójwymiarowe struktury utworzone z fragmentów grafemu - udowodnili chińscy badacze. Nowy materiał naukowcy nazwali 3D-gr... Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania ofert na badanie osiągnięć Chin w nauce, technice i innowacji.
Głównym celem badania jest ocena ewolucji osiągnięć Chin w zakresie nauki, techniki i innowacji oraz analiza ich ekonomicznych skutków dla chińskiej wydajności produkcy... Sesja naukowa poświęcona metodzie zapłodnienia in vitro, a także pracom uczonych, które poprzedziły jej wynalezienie, odbędzie się 14 grudnia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.Tematyka spotkania nawiązuje do tegorocznej Narody Nobla z fizjologii i medycyny. Jej l... Tycho Brahe jest powszechnie uznawany za pioniera współczesnej astronomii, a jego skrupulatne obserwacje nieba zrewolucjonizowały naszą wiedzę o wszechświecie. Był również arystokratą, który poślubił plebejuszkę i nosił srebrną protezę nosa, po ty...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 SinologiaCzy wiesz że...? Wang Li (chiń. 王力, pinyin: Wáng Lì, nazwisko pierwotne: chiń. 王祥瑛, pinyin: Wáng Xiángyīng; ur. 10 sierpnia 1900 w Kuangsi, zm. 3 maja 1986 w Pekinie w wieku 85 lat) – jeden z najbardziej znanych językoznawców chińskich. Michał Piotr Boym, (ur. 1612 lub 1614 we Lwowie, zm. 22 sierpnia 1659 w Guangxi) – polski orientalista, jezuita, misjonarz w Chinach, przyrodnik, kartograf; jeden z pierwszych europejskich sinologów, propagator chińskiej medycyny w Europie oraz poseł cesarza Yongli z Południowej dynastii Ming do papieża. Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, . Sinologia (a. chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy Chin - Sina) jest to dziedzina naukowa zajmująca się wszystkim, co dotyczy Chin: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm, czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd. Za europejskiego pioniera sinologii można uznać Marco Polo, a za pioniera polskiego - jezuitę o. Michała Boyma. Początki sinologii jako dziedziny naukowej datują się od czasów Matteo Ricciego, dzięki któremu jezuici założyli misję na cesarskim dworze Mingów w Pekinie. To wtedy powstały pierwsze szczegółowe, choć nie zawsze zgodne z prawdą, relacje nt. chińskiego języka, medycyny, obyczajów itd. To wtedy również utarła się zlatynizowana pisownia niektórych chińskich nazw i nazwisk, np. Konfucjusz (łac. confucius od chińs. Kongfuzi). Badaniem tych pionierskich czasów sinologii zajmuje się dziedzina zwana sinolatynistyką. Zbigniew Słupski (ur. w 1934 w Częstochowie) - polski sinolog, prof. dr hab, wykładowca Zakładu Sinologii Uniwersytetu Warszawskiego, były członek Komitetu Orientalistycznego PAN. Tytuł profesorski uzyskał w 1992 r. Specjalizuje się w literaturze chińskiej, literaturoznawstwie i religioznawstwie.
Mieczysław Jerzy Künstler (ur. 26 marca 1933 w Słupcy, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) - językoznawca, sinolog, znawca języków i kultury chińskiej. Od 1972 był członkiem Komitetu Nauk Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk (w latach 1993-2006 przewodniczącym tego Komitetu). W 1978 został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1983 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był także członkiem komitetów redakcyjnych "Rocznika Orientalistycznego" oraz serii "Prace Orientalistyczne". Mieczysław Jerzy Künstler był autorem wielu prac poświęconych językom, historii, cywilizacji i kulturze Chin. Przełożył też kilka utworów klasycznej literatury chińskiej (najważniejsze, wraz z zespołem: Dialogi Konfucjańskie Konfucjusza), a także kilka prac radzieckich i zachodnich sinologów. Znani sinolodzy i znawcy ChinAustraliaAustriaBelgiaChiny, Hongkong, TajwanCzechyDaniaFrancjaHolandiaJamajkaJaponiaKanadaMacedoniaNiemcyPolskaRosjaSingapurSłoweniaStany ZjednoczoneSzwajcariaSzwecjaUkrainaWęgryWielka BrytaniaWłochyCzasopisma sinologiczneRocznik Orientalistyczny (dawn. Oryentalistyczny lub Orjentalistyczny) – pismo naukowe wydawane od 1915 roku. Dwie części pierwszego tomu ukazały się w Krakowie w latach 1915 i 1918 staraniem prof. Andrzeja Gawrońskiego. Tomy 2-24 były wydawane Lwowie przez Instytut Orjentalistyczny w latach 1925-1939. Rocznik został wznowiony po wojnie w 1949 roku i do 1952 r. ukazywał się w Krakowie (tomy 15-17). W 1954 r. został przeniesiony do Warszawy, gdzie wychodzi do dziś. Jego obecnym wydawcą jest Komitet Nauk Orientalistycznych PAN.
Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma – "Nauka Przebudzonego") – system filozoficzno-etyczny uznawany przez wielu ludzi za religię, rzadziej za psychologię. Założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Jako religia buddyzm zalicza się do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
Czy wiesz że...? beta Christian Schwarz-Schilling (ur. 19 listopada 1930, Innsbruck, Austria), niemiecki polityk, od 31 stycznia 2006 do 30 czerwca 2007 Wysoki Przedstawiciel dla Bośni i Hercegowiny.
Athanasius Kircher (ur. 2 maja 1602 w Geisa, zm. 27 listopada 1680 w Rzymie) – niemiecki teolog i jezuita, wynalazca i konstruktor, znawca języków orientalnych, badacz hieroglifów egipskich, medyk i teoretyk muzyki. Autor ponad 40 książek i 2000 listów.
Marco Polo - ur. 15 września 1254 w Wenecji lub Korčuli, zm. 8 stycznia 1324 w Wenecji – wenecki kupiec i podróżnik. Wraz z ojcem i stryjem dotarł do Chin, przemierzając Jedwabny Szlak. Byli oni jednymi z pierwszych przedstawicieli Zachodu, którzy dotarli do Państwa Środka. Jego podróże zostały spisane w książce znanej jako Opisanie świata przez Rustichella z Pizy, w czasie gdy Marco Polo przebywał w niewoli w Genui po przegranej bitwie morskiej pomiędzy Wenecją i Genuą. Obecnie Marco Polo jest uważany za jednego z największych podróżników, choć współcześni uznawali go raczej za gawędziarza, a jego opowieści za fantastyczne. Pewne elementy jego relacji oraz brak bezpośrednich śladów jego obecności na dworze cesarskim w kronikach chińskich sprawiły jednak, że pojawiają się głosy powątpiewające w podróże Marco Polo.
Monumenta Serica (chiń. 華裔學志, Huayi xuezhi) – międzynarodowe naukowe czasopismo sinologiczne (pełna nazwa: Monumenta Serica. Journal of Oriental Studies) wydawane przez Instytut Monumenta Serica w Sankt Augustin (Niemcy). Obecnie jego redaktorem naczelnym jest Roman Malek. Czasopismo zostało zalożone w 1934 roku na Katolickim Uniwersytecie Fu Jen w Pekinie przez o. Franciszka Bialasa (Franza Biallasa). Publikuje ono artykuły w języku angielskim, niemieckim lub francuskim przedstawiające najnowsze badania dotyczące materialnej i duchowej kultury Chin, jak również Mongolii i Tybetu. Zamieszczane są również recenzje nowych publikacji. Czasopismo jest wydawane raz w roku. Dostępny jest indeks czasopisma do 1983 r.
Jan Godzimir Jaworski (ur. 31 października 1903 w Sannikach koło Gostynina, zm. 19 lutego 1945 w Stargardzie Szczecińskim) – sinolog, japonista, historyk.
Przegląd Orientalistyczny – kwartalnik wydawany przez Polskie Towarzystwo Orientalistyczne w Warszawie od 1948 roku. Zawiera: artykuły, recenzje, dzieła literackie, kronikę. Czasopismo wydawane w języku polskim. Założone zostało w 1922 roku we Lwowie przez profesorów Uniwersytetu Jana Kazimierza. Przegląd Orientalistyczny ukazuje się od 1949 roku w Warszawie: w dwóch podwójnych zeszytach rocznie. Do 2004 roku wyszło 210 zeszytów. Publikowane są w nim prace najwybitniejszych polskich orientalistów.
Od zamierzchłych czasów znajomość pisma była domeną nielicznej grupy ludzi skupionych wokół dworów władców pełniących rolę wróżbitów, archiwistów, kronikarzy cesarskich, dokonujących zwięzłych zapisów wydarzeń, wydanych edyktów, umów zawartych pomiędzy książętami lennymi. W połowie pierwszego tysiąclecia p.n.e. pojawiły się traktaty filozoficzne o charakterze historyczno-kronikarskim. Stosunkowo wcześnie spisano utwory poetyckie, które dotychczas powstawały anonimowo i krążyły w tradycji ustnej. Na początku naszej ery język piśmiennictwa chińskiego skostniał stając się wzorcem klasycznego języka chińskiego, w odróżnieniu od języka mówionego ulegającemu dość zasadniczym zmianom. Ponieważ znajomość pisma ograniczała się do warstw uprzywilejowanych, utworów spisanych pismem innym niż klasyczne nie zaliczano do literatury - pomijano wszelkie powieści przekazywane ustnie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
