|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Iraccy archeolodzy poinformowali o poważnym zagrożeniu dla ruin pierwszej stolicy Asyrii w północnej Mezopotamii sprzed 4500 lat, wynikającym z braku wałów przeciwpowodziowych nad rzeką Tygrys - donosi serwis internetowy Monsters and Critics.Pozostałości ... Ponad 1000 szkół, kilka tysięcy uczniów, setki wywiadów i relacji świadków historii - to efekt dotychczasowych działań prowadzonych w ramach projektu edukacyjnego "Opowiem ci o wolnej Polsce - spotkania młodzieży ze świadkami historii". Właśnie rusza czwarta e... Działania zmierzające do przywrócenia funkcji przyrodniczych prowadzone są w dolinie rzeki Biała Tarnowska (woj. małopolskie). Planowane jest odnowienie populacji łososia i innych zwierząt oraz przywrócenie lasów łęgowych w zasięgu wód powodziowych. Proje... Ślady po katastrofalnych w skutkach zmianach klimatu około 2200 lat p.n.e. odnaleźli polscy archeolodzy na największej nekropolii starożytnego Egiptu zlokalizowanej w Sakkarze, 30 km na południe od Kairu. Pracami kierował prof. Karol Myśliwiec z Instytutu Kultur Śródzie... Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
SinsariszkunCzy wiesz że...? Kyaksares (Cyaxares, Hvakhshathra, staropers.: Uwachszatra, akad.: Umakisztar) - władca państwa Medów (625 p.n.e. – 585 p.n.e.). Jego synem był Astyages – ostatni władca Medów. Aszurbanipal, Asurbanipal (akad. Aššur-bani-apli "Aszur jest twórcą syna pierworodnego"[1]), w tradycji greckiej Sardanapal, syn Assarhaddona, był ostatnim wybitnym królem Asyrii z dynastii Sargonidów, panował w latach 669-631 p.n.e. Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Sin-szar-iszkun – król Asyrii, syn Aszurbanipala, rządził wraz z bratem Aszur-etil-ilanim nad częścią imperium, a od ok. roku 626 p.n.e. samodzielnie, ale chronologia jest niepewna (626-612 p.n.e.) i zasięg terytorialny trudny do ustalenia. Ostatni dwaj królowie z dynastii Sargonidów, którzy byli świadkami nieuchronnego upadku Asyrii. Sin-szar-iszkun swoimi nieudolnymi rządami przyczynił się do końca państwa asyryjskiego. Księga Nahuma – jedna z ksiąg Biblii znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła siódmą w zbiorze Dwunastu Proroków Mniejszych. Jedna z najkrótszych ksiąg biblijnych.
Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km). Wojna z koalicjąWładca słaby, niemogący przeciwdziałać rozprężeniu i ruchom odśrodkowym w imperium. Za odstąpienie Egiptowi Syrii, Fenicji i Judei domagał się od faraona wojsk do walki z Nabopolassarem i Kyaksaresem. Pierwszy atak Babilończyków na Aszur w 615 roku p.n.e. został odparty, a sam Nabopolassar ratował się ucieczką do Tikritu. Po tym sukcesie zaniechał dalszych akcji zbrojnych. W wyniku tego inicjatywa przeszła w ręce wrogów Asyrii. Najpierw Medowie w 614 r. p.n.e. zburzyli Aszur i wraz z Babilończykami rozpoczęli 2 lata później oblężenie Kalchu i Niniwy, w której znalazł się Sinsariszkun. Po trzymiesięcznym oblężeniu (lipiec/sierpień/wrzesień 612 r. p.n.e.) miasto zostało zdobyte szturmem i doszczętnie zniszczone.Według źródeł greckich i Biblii (Księga Nahuma I; 8, II; 9) mury zostały podmyte po spiętrzeniu Tygrysu, co tłumaczy tak szybkie zdobycie tego silnie ufortyfikowanego miasta. Tygrys (gr. Τίγρης Tigres lub Τίγρις Tigris, arab. دجلة, Nahr Dijlah) to obok Eufratu jedna z dwóch największych rzek Mezopotamii. Wypływa z gór Taurusu Wschodniego położonych w Turcji, i przepływa przez Syrię (tylko 40 km) oraz Irak w dolnym biegu łącząc się z Eufratem w okolicach Al Qurnah i formując rzekę Szatt al-Arab, która wpada do Zatoki Perskiej. Długość Tygrysu wynosi 1900 km, a powierzchnia dorzecza 375 tys. km². Na zachodnim brzegu Tygrysu leży stolica Iraku, Bagdad. Najważniejsze dopływy to Duży Zab, Mały Zab, Dijala (wszystkie lewostronne). Normalnie żeglowny jest od Bagdadu, a w trakcie wysokiego stanu wód nawet od Mosulu położonego w północnym Iraku.
Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Muzułmanie uważają, iż część Biblii[potrzebne źródło] (np. Księgi Mojżeszowe, Psalmy) powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana. Śmierć króla i sukcesjaSin-szar-iszkun zginął w czasie oblężenia Niniwy. Według tradycji greckiej (jako Saràkos) kazał się zanieść na stos złożony z kosztowności i podpalić. Na nim wygasa linia Sargonidów. Resztkami sił asyryjskich w północno-zachodniej Mezopotamii dowodził generał Aszur-uballit II, który uchodzi za ostatniego króla Asyrii. Zdobycie Niniwy w 612 r. p.n.e. przez sprzymierzone siły medyjsko-babilońskie. Upadek asyryjskiej stolicy doprowadził do opanowania rdzennej Asyrii przez koalicjantów oraz śmierci króla Sinsariszkuna z dynastii Sargonidów. Był to moment przełomowy w toczonej przez Asyrię wojnie z koalicją, bowiem przeważył szalę zwycięstwa na stronę Nabopolassara i Kyaksaresa.
Nabopolassar, Nabopalasar (akad. Nabu-apal-usur "boże Nabu syna pierworodnego strzeż" (? - ok. 605 p.n.e.); od ok. 625 p.n.e. król państwa nowobabilońskiego i założyciel XI (chaldejskiej) dynastii babilońskiej. Ojciec Nabuchodonozora II. Pochodził prawdopodobnie z plemienia Bit-Jakini.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |