|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ogłoszono pierwszą serię zadań I stopnia LIV Olimpiady Astronomicznej. Przeznaczona jest dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Organizatorem olimpiady jest Planetarium Śląskie. Olimpiada przebiega w trzech etapach. Zadania zawodów I stopnia są rozwiąz... Organizowana od pięciu lat międzynarodowa olimpiada astronomiczna po raz pierwszy w tym roku odbędzie się w Europie. Najlepsi młodzi astronomowie i astrofizycy z całego świata rywalizować będą w Planetarium Śląskim w Chorzowie.Międzynarodowa Olimpiada z Astro... Światowej sławy astronom dr Chatief Kunjaya z Indonezji powiedział w czwartek w Planetarium Śląskim w Chorzowie, że przygotowania do organizacji pierwszej w historii Europy Międzynarodowej Olimpiady z Astronomii i Astrofizyki przebiegają zgodnie z planem.Sekretar... W czwartek rozpocznie się w Chorzowie V Międzynarodowa Olimpiada z Astronomii i Astrofizyki. Polska po raz pierwszy będzie gospodarzem tej imprezy. Zawody potrwają do 4 września. W konkursie weźmie udział 31 drużyn z 29 krajów, czyli łącznie 151 zawodników or... W nocy z wtorku na środę Słońce wstąpi w znak Koziorożca, rozpoczynając tym samym astronomiczną zimę. Moment przesilenia zimowego i tym samym początek zimy wypadnie w tym roku 22 grudnia o godzinie 00:38 naszego czasu. "Orbita okołosłoneczna Ziemi wyz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Sinus MediiCzy wiesz że...? Międzynarodowa Unia Astronomiczna (ang. International Astronomical Union; fr. Union Astronomique Internationale - IAU/UAI/MUA) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca 9040 zawodowych astronomów (wymagane jest posiadanie co najmniej doktoratu) rekomendowanych przez odpowiednie Komitety Narodowe. Koordynuje działalność badawczą w dziedzinie astronomii na świecie, organizuje kongresy generalne co trzy lata (ostatni, XXVI, odbył się w sierpniu 2006 w Pradze), sympozja i inne konferencje specjalistyczne, prowadzi działalność wydawniczą i informacyjną (np. telegramy o nowych odkryciach). Zorganizowana jest w 37 komisji specjalistycznych grupujących się w 12 zespołach. Obecnym przewodniczącym MUA jest Ronald D. Ekers. Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³). Sinus Medii (łac. Zatoka Centralna) – zatoka morza księżycowego. Jej współrzędne selenograficzne to Księżyc (, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze, niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.
Morze księżycowe jest to duża, ciemna, pokryta zastygłym bazaltem równina na Księżycu, powstała około 2,5 mld lat temu na skutek uderzeń meteorytów. Zostały nazwane maria, łac. morze, przez wczesnych astronomów, którzy porównali je do mórz ziemskich. Odbijają mniej światła niż obszary górskie lub góry, które są starsze i pokryte glebą albo regolitem. Morza pokrywają 16% powierzchni Księżyca, najwięcej ich znajduje się po jego widocznej stronie. Kilka mórz znajduje się na niewidocznej stronie – są one znacznie mniejsze, przeważnie są to bardzo duże kratery, gdzie następowały lokalne wylania lawy. ŹródłaWspółrzędne selenograficzne to układ współrzędnych używany do określania pozycji obiektów znajdujących się na powierzchni ziemskiego księżyca.
Selenografia – dziedzina astronomii zajmująca się badaniem (opisem) powierzchni Księżyca (naturalnego satelity Ziemi). Jej nazwa wywodzi się z greckich słów Selḗnē (Σελήνη – "Księżyc"; bogini i uosobienie Księżyca w mitologii greckiej) i gráphō (γράφω – "pisać"). Jest odpowiednikiem geografii.
Czy wiesz że...? beta Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |